Uzasadnienie
Skarżący J. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...], wydaną w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem i nakazanie dokonania rozbiórki instalacji kanalizacyjnej na zewnątrz budynku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Postanowieniem z dnia 22 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę J. S. ze względu na nieuiszczenie w wyznaczonym terminie wpisu od skargi. Powyższe postanowienie zostało doręczone dorosłemu domownikowi 24 lipca 2016 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru).
W piśmie z dnia 5 sierpnia 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 22 lipca 2016 r. Podał, że firma InPost S.A. dostarcza przesyłki z opóźnieniem. Nadmienił, że przesyłka nie dostarczane do rąk własnych, lecz dzieciom i sąsiadom, którzy dostarczają ją po kilku dniach. Do wniosku zostało dołączone zażalenie na ww. postanowienie WSA w Białymstoku.
Z notatki urzędowej sporządzonej w dniu 18 sierpnia 2016 r. przez starszego sekretarza sądowego wynika, że ww. przesyłka została doręczona skarżącemu w dniu 26 lipca 2016 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 sierpnia 2016 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 22 lipca 2016 r., przez złożenie 6 brakujących odpisów wniosku, tj. pisma z dnia 4 sierpnia 2016 r. – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Ponadto został wezwany do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia zażalenia przez podanie dnia i okoliczności otrzymania odpisu postanowienia Sądu z dnia 22 lipca 2016 r.- w terminie 7 dni po rygorem odmowy przywrócenia terminu.
W wyznaczonym terminie skarżący uzupełnił ww. braki formalne wniosku. Pismem z dnia 24 sierpnia 2016 r. skarżący wyjaśnił, że żona nie odebrała pisma 26 lipca 2016 r. o godz. 7.15, gdyż nie było jej w domu (oświadczenie żony w załączeniu). Podniósł, że pismo otrzymał od żony na początku sierpnia i 4 sierpnia 2016 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na ww. postanowienie. Mając powyższe wniósł o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
W ocenie Sądu wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 ww. ustawy stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy.
Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (por. postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II GZ 752/13), czy nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (wyr. NSA z 3.VIII.2001r., I SA/Wr 676/99, niepubl.).
W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu wynikające z powyższych przepisów zostały zachowane, niemniej jednak, skarżący nie uprawdopodobnili okoliczności, że niedochowanie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie tutejszego Sądu było przez niego niezawinione. Skarżący nie przybliżyli w sposób wystarczający żadnej obiektywnej i niezależnej przeszkody uniemożliwiającej złożenia w terminie zażalenia na postanowienie Sądu. Za taką przeszkodę, zdaniem Sądu, nie można bowiem uznać braku obecności skarżącego w domu, bądź niedostarczenie przesyłki przez InPost do rąk własnych skarżącego.
Należy zaznaczyć, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż postanowienie tutejszego Sądu z dnia 22 lipca 2016 r. odebrał w dniu 24 sierpnia 2016 r. dorosły domownik. Tak dokonane doręczenie, zwane doręczeniem zastępczym, uznaje się za równoznaczne z doręczeniem korespondencji adresatowi. Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż niedochowanie należytej staranności przez osobę uprawnioną przez ustawodawcę do odbioru poczty i zobowiązującej się do przekazania adresatowi przesyłki nie stanowi okoliczności mającej wpływ na bieg terminów w postępowaniu (postanowienie z dnia 21 maja 2014 r., II OSK 1138/14). Sąd doręczył wezwanie na podany przez skarżącego adres korespondencyjny, dorosłemu domownikowi. A zatem doręczenie należy uznać za skuteczne.
Wobec nieuprawdopodobnienia okoliczności wskazanych we wniosku, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówiono przywrócenia terminu do złożenia zażalenie na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 22 lipca 2016 r.