Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 października 2014 r. tutejszy sąd oddalił wniosek Stowarzyszenia F., Stowarzyszenia Z.(w likwidacji), Stowarzyszenia B. oraz Fundacji T.o wyłączenie sędziów i referendarzy sądu.
Zażalenie na powyższe postanowienie w dniu 21 listopada 2014 r. złożyło Stowarzyszenie F. w likwidacji, Stowarzyszenie Zwykłe Z., Fundacja T. oraz Stowarzyszenie zwykłe F. Powyższe zażalenie w imieniu w/w podmiotów podpisane zostało przez R. K. Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2015 r. tutejszy Sąd odrzucił zażalenie na ww. postanowienie. Rozstrzygnięcie to zostało ponownie zaskarżone przez w/w podmioty, w imieniu których działał R. K. Postanowieniem z dnia 30 marca 2015 r. tutejszy Sąd ponownie odrzucił zażalenie na w/w postanowienie wskazując, że jego autor nie uzupełnił braków formalnych pisma.
Zażalenie na to rozstrzygnięcie wywiodły po raz kolejny w/w podmioty.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 maja 2015 r. wezwano R. K. do nadesłania: (-) uchwały podpisanej przez wszystkich członków Stowarzyszenia Z. oraz Stowarzyszenia F. o wniesieniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 marca 2015 r. (-) udzielonego pełnomocnictwa R. K. do reprezentowania stowarzyszeń przed sądami administracyjnymi bądź nadesłania podpisanego zażalenia przez wszystkich członków Stowarzyszenia Z. oraz Stowarzyszenia Federacja Z.; (-) dokumentu, z którego będzie wynikał skład osobowy Stowarzyszeń, w termie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W wyznaczonym terminie R. K. nie przedłożył żądanych dokumentów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Stosownie do art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.
Rozpatrując wniesione zażalenie w pierwszej kolejności należy podkreślić, że postanowieniem XII Wydziału Gospodarczego KRS Sądu Rejonowego w B. z (...) stycznia 2012 r., Stowarzyszenie F. zostało rozwiązane na podstawie art. 31 pkt 1 ustawy z 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r., Nr 79, poz. 855 ze zm.). Jednocześnie Sąd Rejonowy zarządził likwidację Stowarzyszenia. Rozwiązanie stowarzyszenia przez sąd oznacza zakończenie wszelkiej jego działalności. Pozostać może jedynie majątek stowarzyszenia, w tym i wierzytelności, a także roszczenia wobec niego. Dlatego też przeprowadza się likwidację stowarzyszenia, którą zajmuje się likwidator. Działalność likwidatora rozciąga się jedynie na sprawy majątkowe, a nie na statutową działalność rozwiązanego stowarzyszenia. W okresie likwidacji stowarzyszenie już nie istnieje, choć jego wykreślenie z rejestru stowarzyszeń jeszcze nie nastąpiło - art. 37 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o stowarzyszeniach (por. S. Sarnecki, Prawo o stowarzyszeniach.
Komentarz, Kraków 2000, s. 77). Oznacza to, że rozwiązane Stowarzyszenie nie posiada zdolności sądowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym - art. 25 § 1 i 3 p.p.s.a. Brak ten jest brakiem nieusuwalnym (analogiczne stanowisko zaprezentował NSA w postanowieniu z dnia 14 kwietnia 2015r. II OZ 272/15). To z kolei oznacza, że zażalenie wniesione w niniejszej sprawie przez Stowarzyszenie F. w likwidacji jest zażaleniem z innych przyczyn niedopuszczalnym i jako takie podlega odrzuceniu (art. 178 i art. 180 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.).
Odnosząc się do zażalenia pozostałych organizacji występujących w sprawie należy wskazać, że działający w ich imieniu R. K. nie wykonał zarządzenia Sądu z dnia 29 maja 2015 r. i nie przedłożył żądanych dokumentów, dlatego też Sąd nie mógł nadać zażaleniu dalszego biegu i podlegało ono odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 178 oraz art. 180 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Sąd orzekł o odrzuceniu zażalenia.