Uzasadnienie
A. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną (k. 17). Dochód rodziny stanowi emerytura skarżącego w kwocie 594,28 zł (k.
6) i emerytura żony w wysokości 754 zł. Wnioskodawca poza domem o powierzchni [...] m2, nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych skarżący podniósł, iż wraz z żoną są osobami starszymi i schorowanymi. Ponadto osiągany dochód ledwo wystarcza na bieżące opłaty i koszty leczenia (k. 17-18).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna skarżącego uzasadnia tezę, iż nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna A. K. uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawca i jego żona są osobami starszymi i wymagającymi sukcesywnego leczenia. Jedynym dochodem rodziny skarżącego są świadczenia emerytalne w łącznej wysokości 1.348,25 zł. Wnioskodawca poza domem nie posiada żadnego innego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Niewielki comiesięczny dochód nie wystarcza mu zawsze nawet na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych oraz pokrycie kosztów leczenia.
Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącego, a także brak zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.