Uzasadnienie
A. K. złożył do sądu administracyjnego skargę na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...] grudnia 2010 r.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 lutego 2011 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł oraz do uzupełnienia jej braku formalnego poprzez nadesłanie czterech odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem - w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia (k. 1, 2).
Wezwania doręczono skutecznie skarżącemu w dniu 17 lutego 2011 r. (k. 11). Termin na wykonanie zobowiązań mijał we czwartek 24 lutego 2011 r.
Z uwagi na złożony w dniu 26 lutego 2011 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy – postanowieniem z 24 marca 2011 r. referendarz tutejszego sądu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (k. 20).
Postanowieniem z 12 kwietnia 2011 r. sąd odrzucił skargę A. K. z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych w postaci nieprzedłożenia odpisów (k. 25).
Orzeczenie doręczono stronie 18 kwietnia 2011 r. (k. 32).
W dniu 02 maja 2011 r. (data nadania na poczcie) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazując, że niewykonanie tego obowiązku spowodowane było jego nieświadomością oraz faktem złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, który rozpatrzono pozytywnie. Oświadczył, że o niewypełnieniu obowiązku związanego z przedłożeniem odpisów skargi dowiedział się po dokładnym przeczytaniu postanowienia i zapoznaniu się z pozostałą dokumentacją sprawy. Wraz z wnioskiem przedłożył cztery odpisy skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlegał odrzuceniu jako spóźniony.
W rozpoznawanej sprawie skarżący niewątpliwie uchybił terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci przedłożenia jej odpisów, co jest bezsporne.
Ocena, czy nastąpiło to z powodu okoliczności przez niego niezawinionych, a przez to uzasadniających przywrócenie terminu, a więc merytoryczna ocena wniosku o przywrócenie terminu, powinna być jednak poprzedzona sprawdzeniem wniosku pod względem formalnym, w tym terminowości jego złożenia.
Zgodnie z art. 87 § 1 i art. 88 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Ustalenie, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony po upływie siedmiu dni od ustania przeszkody uzasadniającej uchybienie terminowi, powoduje zatem konieczność jego odrzucenia bez możliwości badania, czy okoliczności utrudniające dochowanie terminu dla dokonania określonej czynności procesowej były przez stronę zawinione, czy też nie.
W niniejszym przypadku wniosek skarżącego był spóźniony.
Jak wynika z akt, w dniu 18 kwietnia 2011 r. skarżącemu doręczono postanowienie o odrzuceniu skargi, w którego uzasadnieniu wyjaśniono powody takiego rozstrzygnięcia - wprost i jednoznacznie wskazując, że do dnia 24 marca 2011 r. nie złożył wymaganych czterech odpisów skargi (vide przedostatni akapit uzasadnienia). A zatem już w dacie 18 kwietnia 2011 r. strona uzyskała czytelną informację o uchybieniu terminowi na uzupełnienie braków formalnych skargi. Należy więc przyjąć, iż we wskazanej dacie ustały okoliczności, z powodu których skarżący nie wykonał powyższego obowiązku, tym bardziej że poza własną niestarannością w zapoznaniu się z orzeczeniem sądu, nie podaje on innej przyczyny spóźnienia.
Od dnia następującego po dniu 18 kwietnia 2011 r. należy zatem liczyć siedmiodniowy okres z art. 87 § 1 p.p.s.a. na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Upływał on we wtorek 26 kwietnia 2011 r. (25 kwietnia 2011 r. przypadał dzień ustawowo wolny od pracy – Wielkanoc). Natomiast rozpoznawany wniosek złożono 02 maja 2011 r. (data nadania na poczcie k. 40). Był on zatem spóźniony.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.