Uzasadnienie
G. S., działając przez pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Komendanta P. Oddziału Straży Granicznej w B. z dnia [...] października 2016 r. Nr [...], wydane w przedmiocie oddalenia wniosku o wydanie fotokopii akt postępowania dyscyplinarnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Pismem z dnia 19 grudnia 2016 r. strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia co do punktu drugiego. Wskazała, że natychmiastowe wykonanie zaskarżonego postanowienia skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia strony pełnego korzystania z przysługujących jej uprawnień. Ponadto podniosła, że w ramach postępowania dyscyplinarnego złożyła stosowny wniosek o przedłużenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przedmiotowej skargi. W związku z powyższym zasadne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, poprzez zobowiązanie organu do przedłużenia postępowania dyscyplinarnego do czasu rozstrzygnięcia skargi administracyjnej względnie do jego zawieszenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postępowania nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, powoływanej dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednak z § 3 tego uregulowania, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
W doktrynie i orzecznictwie prezentowany jest pogląd, który podziela również Sąd orzekający w niniejszej sprawie, że wstrzymanie wykonania aktów administracyjnych na podstawie art. 61 może dotyczyć tylko tych aktów, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania (T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005). W rzeczywistości problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, itp.
Natomiast przesłanki mające uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu można rozważać dopiero po stwierdzeniu, że akt ten nadaje się do wykonania (por. np. postanowienie NSA z 20 stycznia 2009 r. sygn. akt II FZ 631/08, opubl. w LEX nr 551927; T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 295). Zatem w pierwszej kolejności Sąd bada wykonalność zaskarżonego aktu, a dopiero w dalszej kolejności to, czy strona zgłaszająca wniosek uprawdopodobniła istnienie przesłanek wskazanych w w/w przepisie.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że przedmiotem zaskarżonego postanowienia jest odmowa zezwolenia na wykonanie fotokopii akt postępowania dyscyplinarnego. Nie jest to akt zobowiązujący czy ustalający dla adresata nakaz powinnego zachowania lub zakaz określonego zachowania, ani też akt, na mocy którego nakładany jest na adresata jakikolwiek obowiązek. W konsekwencji brak jest możliwości jego wstrzymania.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.