Uzasadnienie
B. Ch. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną (k. 11). Dochód rodziny stanowi emerytura skarżącego w kwocie 1.120 zł i emerytura żony w wysokości 1.008 zł. Wnioskodawca poza wynajętym domem, nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych skarżący podniósł, iż wraz z żoną są osobami starszymi. Ponadto wnioskodawca jest inwalidą I grupy, niezdolnym do samodzielnej egzystencji, nawet w najdrobniejszych sprawach. Koszty leczenia znacznie obciążają ich budżet domowy (k. 11-13).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna skarżącego uzasadnia tezę, iż nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna B. Ch. uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawca i jego żona są osobami starszymi. Ponadto skarżący posiada liczne schorzenia wymagające sukcesywnego leczenia. Jedynym dochodem rodziny skarżącego są świadczenia emerytalne w łącznej wysokości 2.028 zł. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Zamieszkuje wraz z żoną w wynajętym domu. Niewielki comiesięczny dochód wystarcza mu jedynie na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych oraz pokrycie kosztów leczenia.
Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącego, a także brak majątku oraz zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.