Uzasadnienie
W oparciu o zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 października 2013 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia środka zaskarżenia.
W wyznaczonym terminie do uiszczenia wpisu skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek ten nie został uwzględniony (vide: postanowienie referendarza sądowego z dnia [...] listopada 2013 r., postanowienie WSA z [...] stycznia 2014 r., postanowienie NSA z [...] marca 2014 r.).
Wobec powyższego skarżący, zarządzeniem z dnia 3 kwietnia 2014 r. został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Podnieść bowiem należy, że jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia opłaty sądowej, przed upływem siedmiodniowego terminu, złoży wniosek o przyznanie prawa pomocy, pierwotne wezwanie traci aktualność i gdy nastąpi odmowa zwolnienia, wezwanie powinno być powtórzone po uprawomocnieniu się odmowy. Termin 7 – dniowy do wniesienia opłaty biegnie w takiej sytuacji od daty doręczenia nowego wezwania do uiszczenia opłaty (vide: postanowienie NSA z 26 kwietnia 2005 r., II FZ 125/05, pub. ONSAiWSA 2006/1/12).
Odpis ponownego wezwania skarżący otrzymał w dniu 22 kwietnia 2014 r. (k. 74). Termin na uiszczenie wpisu upłynął we wtorek 29 kwietnia 2014 r. Do chwili obecnej wpis ten nie wpłynął. Po otrzymaniu tego wezwania skarżący wystąpił z ponownym wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. nr 2012 poz. 270) sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Po prawomocnym zakończeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu od skargi.
W wezwaniu tym wyznaczono ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazano rygor jej niewykonania. Strona skarżąca została zatem prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu. W wyznaczonym terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania wpis nie został uiszczony, co obligowało sąd do odrzucenia skargi. Wystąpienie przez skarżącego, w wyznaczonym terminie do uiszczenia wpisu, z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy nie skutkowało przerwaniem biegu terminu do opłacenia skargi. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sadowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Należy zatem w konsekwencji uznać, że ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie (por. postanowienie NSA z 21 marca 2012 r., II GZ 95/12, z 10 maja 2010 r., II FZ 115/10, w dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony w sytuacji gdy Sąd prawomocnym postanowieniem ocenił, że skarżący nie spełnia przesłanek zwolnienia go z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie.
W ocenie Sądu odmienne postępowanie mogłoby prowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy i skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania, a nawet trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do meritum.
Mając na uwadze powyższe na mocy art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.