Uzasadnienie
Pani A. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 27 września 2023 r. w przedmiocie zmiany ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Wejherowa z 15 lipca 2020 r., przyznającej skarżącej świadczenie pielęgnacyjne z tytułu opieki nad niepełnosprawną córką.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że powodem utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji, zmieniającej decyzję o przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego w ten sposób, że odmówiono przyznania tego świadczenia od 5 stycznia 2023 r., było podjęcie przez skarżącą zatrudnienia.
We wniesionej do Sądu skardze zakwestionowano zgodność art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 390) – dalej jako u.ś.r., w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania zaskarżonej decyzji, z art. 65 ust. 1 w zw. z art. 71 ust. 1 zd.
- 2. Konstytucji RP.
Pełnomocnik skarżącej na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2024 r. przedłożył kopię postanowienia Trybunału Konstytucyjnego z 1 lutego 2022 r., wydanego w sprawie Ts 126/20, którym to postanowieniem nadano dalszy bieg sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt SK 18/22 w przedmiocie zgodności art. 17 ust. 1 u.ś.r. w zakresie w jakim uzależnia prawo do świadczenia pielęgnacyjnego od przesłanki w postaci rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, rozumianej w ten sposób, iż osoba sprawująca opiekę, o której mowa w art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, nie tracąc prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, nie może podjąć zatrudnienia, ani pracy zarobkowej w jakimkolwiek zakresie, niezależnie od wymiaru czasowego, ani wymiaru dochodowego, z art. 65 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W dniu 2 września 2020 r. wpłynęła do Trybunału Konstytucyjnego skarga, w której domagano się stwierdzenia, że art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r u.ś.r. jest niezgodny z art. 65 ust 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej – w zakresie w jakim uzależnia prawo do świadczenia pielęgnacyjnego od przesłanki w postaci rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, rozumianej w ten sposób iż osoba sprawująca opiekę, o której mowa w art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, nie tracąc prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, nie może podjąć zatrudnienia, ani pracy zarobkowej w jakimkolwiek zakresie, nienależnie od wymiaru czasowego, ani wymiaru dochodowego.
Skargę zarejestrowano pod sygnaturą SK 18/22. Postanowieniem z 17 czerwca 2021 r. odmówiono nadania skardze dalszego biegu. W wyniku wniesionego zażalenia, postanowieniem z 1 lutego 2022 r. nadano skardze dalszy bieg (opubl. w OTK ZU B/2022, poz. 61).
Wobec tego, że orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego będzie miało bezpośredni wpływy na rozstrzygnięcie sprawy skarżącej zawisłej przed Wojewódzkim Sadem Administracyjnym w Gdańsku, z powodu rozstrzygnięcia o zgodności z konstytucją art. 17 ust. 1 u.ś.r. będącego materialnoprawną podstawą orzekania przez organy administracji w przedmiotowej sprawie, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie w sprawie zawiesił do czasu zakończenia przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawy zarejestrowanej pod sygnaturą SK 18/22.