Uzasadnienie
Skarżąca J. F. w dniu 4 stycznia 2010 roku wniosła do tut. sądu skargę na wyżej opisaną uchwałę Rady Miejskiej w W. Wobec tego, że skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu tzn. z pominięciem organu w dniu 5 stycznia 2010 roku została przekazana Radzie. Następnie organ ten przesłał skargę do sądu wraz z odpowiedzią i dokumentami sprawy.
Z akt wynika, że skarżąca w dniu 9 listopada 2009 roku wezwała Radę Miejską W. do usunięcia naruszenia prawa. Uchwałą z dnia 2 grudnia 2009 roku, nr [[...]] Rada Miejska W. nie uwzględniła powyższego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Ze zwrotnego poświadczenia odbioru ww. uchwały wynika, że została ona doręczona skarżącej w dniu 4 grudnia 2009 roku.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy W. wniosła o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, iż w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ ma obowiązek przekazać ją właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 – 3 cyt. ustawy, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd do właściwego organu (tak Tadeusz Woś w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Tadeusz Woś, Hanna Knysiak – Molczyk, Marta Romańska, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, str. 248; zob. także postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 października 2004 roku, sygn. akt IV SA/GI 647/04, ONSAiwsa z 2005 roku, nr 6, poz.116; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2008 roku, sygn. akt II OSK 803/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2008 roku, sygn. akt I FSK 689/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov).
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 5 stycznia 2010 roku, tj. w dniu przekazania skargi Radzie Miejskiej W. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.
W związku z powyższym rozważenia wymagała kwestia dochowania przez skarżącą terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 101 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, jest wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia do właściwego organu, który zaskarżoną uchwałę lub zarządzenie wydał.
W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 roku, podjętej w sprawie o sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA z 2007 r., nr 3, poz. 60), stwierdzono, że przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.
Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie odpowiedź Rady Miejskiej W. na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa doręczono skarżącej w dniu 4 grudnia 2009 roku. Zgodnie z art. 83 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z uwagi zatem na okoliczność, iż ostatni dzień terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie przypadał na niedzielę 3 stycznia 2010 roku, to jest dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień powyższego terminu należało uznać dzień 4 stycznia 2010 roku. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 5 stycznia 2010 roku, a więc z uchybieniem terminu do jej wniesienia, przewidzianego w art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skarżącej należy się wyjaśnienie, że dla sprawy nie ma znaczenia, iż stwierdzone opóźnienie we wniesieniu skargi wynosi jeden dzień. Sąd jest obowiązany odrzucić skargę wniesioną po terminie niezależnie od okresu opóźnienia. Sąd nie ma też możliwości swobodnego uznania i przyjęcia, że w danym przypadku może rozpoznać merytorycznie skargę wniesioną po terminie. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi bezwzględnie obligują sąd do odrzucenia skargi wniesionej po wskazanym przez ustawodawcę terminie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie ww. przepisów, orzekł jak w sentencji postanowienia.