Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 7 lutego 2014 r., na podstawie art. 134 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), zwanej dalej k.p.a., oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623 ze zm.) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez E. K. zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 grudnia 2013 r. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie samowolnego wybudowania wiaty na działce nr [...] przy ul. [...] w G. Organ ustalił, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 10 października 2013 r. podjętą na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane umorzył postępowanie administracyjne w sprawie samowolnego wybudowania wiaty o wymiarach w rzucie ok. 2,80 m x 6,00 m, na działce nr [...] przy ul. [...] w G. Wskutek rozebrania przedmiotowej wiaty, co zostało potwierdzone podczas oględzin nieruchomości w dniu 8 września 2013 r., dalsze postępowanie administracyjne stało się bezprzedmiotowe.
W dniu 17 grudnia 2013 r. do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego wpłynął wniosek E. K. w sprawie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie samowolnego wybudowania wiaty na terenie działki nr [...] przy ul. [...] w G. Zdaniem wnioskodawcy, we wrześniu 2013 r. właściciele działki nr [...] rozebrali przedmiotową wiatę, a w grudniu 2013 r. ponownie postawili w tym samym miejscu.
Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2013 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 123 k.p.a. i art. 61a § 1 k.p.a. oraz art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 2 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane odmówił wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie.
Przesyłka zawierająca wskazane postanowienie została doręczona na adres podany przez E. K. i podjęta przez żonę strony C. K. w dniu 23 grudnia 2013 r., co wynika z zwrotnego potwierdzenie odbioru przesyłki znajdującego się w aktach administracyjnych. Organ odwoławczy uznał zatem, że termin do wniesienia zażalenia przez E. K. na powyższe postanowienie upłynął w dniu 30 grudnia 2013 r. Zażalenie złożone przez E. K. dnia 3 stycznia 2014 r. zostało zatem wniesione z uchybieniem terminu.
E. K. wniósł skargę na postanowienie.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 maja 2013 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Zarzucił naruszenie art. 134 k.p.a. poprzez stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia z dnia 3 stycznia 2014 r. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 grudnia 2013 r. w sytuacji, gdy żona skarżącego odebrała to postanowienie w dniu 30 grudnia 2013 r., wobec czego zażalenie zostało złożone w terminie. Domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Jak twierdzi skarżący organ pomylił datę awiza - 23 grudnia 2013 r. z datą odbioru przesyłki przez C. K. - 30 grudnia 2013 r. Zgodnie z treścią zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłka został odebrana przez żonę skarżącego w dniu 30 grudnia 2013 r., tak więc termin do wniesienia zażalenia wbrew twierdzeniom organu nie upłynął w dniu 30 grudnia 2013 r. ale w dniu 6 stycznia 2014 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej uwzględnienie, przyznając błąd w odczytaniu daty odbioru postanowienia pierwszej instancji. Zdaniem organu zażalenie zostało wniesione z zachowaniem terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje.
Skargę należało uwzględnić.
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Kontrolując na podstawie kryterium legalności zaskarżone postanowienie sąd uznał, że narusza ono przepisy postępowania w sposób, który miał istotny wpływ na wynik sprawy.
Przedmiotem kontroli sądu jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 lutego 2014 r., stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia przez E. K. zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 grudnia 2013 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie samowoli budowlanej. Zaskarżone postanowienie podjęte zostało na podstawie art. 134 w związku z art. 144 k.p.a.
Zgodnie z treścią art. 144 k.p.a. w sprawach nieuregulowanych w rozdziale 11 do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. W art. 141 § 2 k.p.a. przewidziano, że zażalenie (o ile kodeks przewiduje wniesienie zażalenia na postanowienie) wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Na wydane na skutek wniosku E. K. postanowienie organu pierwszej instancji o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego przysługiwało zażalenie, stosownie do treści art. 61a § 2 k.p.a., które należało wnieść w terminie 7 dni od daty doręczenia tego postanowienia. O sposobie wniesienia zażalenia wnioskodawca został pouczony w postanowieniu z dnia 19 grudnia 2013 r., doręczonym stronie skarżącej w dniu 30 grudnia 2013 r. (potwierdzenie odbioru postanowienia podpisane przez C. K., w aktach administracyjnych pierwszej instancji).
Ustalenia organu odwoławczego są prawidłowe i niesporne co do tego, że zażalenie zostało złożone w dniu 3 stycznia 2014 r. (zob. pieczęć z datą wpływu i adnotacją "doręczono osobiście" na przesłanym przez organ zażaleniu, w aktach administracyjnych drugiej instancji). Porównanie jednak obu dat – doręczenia zaskarżalnego postanowienia organu pierwszej instancji w dniu 30 grudnia 2013 r. oraz wniesienia zażalenia w dniu 3 stycznia 2014 r. wskazuje jednoznacznie na zachowanie przez E. K. terminu do złożenia zażalenia. Okoliczność ta została zresztą przyznana przez organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę.
Trafnie zatem zarzuca skarżący naruszenie przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego art. 134 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, podlegającym zastosowaniu w sprawach zażaleń, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Odpowiednio zatem do zażaleń, organ odwoławczy stwierdza postanowieniem uchybienie terminu do złożenia zażalenia.
Naruszenie wskazanego przepisu nastąpiło wskutek błędnego ustalenia przez organ odwoławczy daty odbioru przez skarżącego postanowienia organu pierwszej instancji. Tym samym organ odwoławczy naruszył w tym zakresie zasadę praworządności wynikającą z art. 7 k.p.a., przez to, że niedokładnie wyjaśnił stan faktyczny sprawy oraz art. 80 k.p.a., gdyż błędnie ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy. Naruszenia te miały istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż w rezultacie podjęte zostało rozstrzygnięcie wadliwe i nieuprawnione w świetle art. 134 k.p.a. Zastosowanie tego ostatniego przepisu musi być bowiem poprzedzone niewątpliwym ustaleniem uchybienia terminu do złożenia środka zaskarżenia, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca, gdyż ustalenie takie było błędne i sprzeczne z dowodem w postaci potwierdzenia doręczenia zaskarżonego zażaleniem postanowienia.
Ponownie rozpatrując sprawę organ odwoławczy rozpatrzy wniesione w terminie zażalenie E. K. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 grudnia 2013 r.
Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) uchylił zaskarżone postanowienie. O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 tej ustawy, ustalając, że zasądzone koszty postępowania obejmują uiszczony w sprawie wpis sądowy w kwocie 100 zł.