Uzasadnienie
N. F. wniosła skargę na uchwałę Rady Miasta G. z dnia 27 czerwca 2007 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 lutego 2010 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało prawidłowo doręczone N. F. w dniu 2 marca 2010 r. Pomimo upływu terminu wskazanego przez Sąd skarżąca nie uiściła wpisu sądowego w wyznaczonym terminie, przedkładając w zamian Sądowi pismo zatytułowane "cofnięcie skargi".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Wskazać również należy, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona w art. 58 § 1 P.p.s.a. Obok tych przesłanek, do warunków skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego zalicza się m.in. uiszczenie wpisu od skargi.
Zatem merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca. Badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego przyjąć należy, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu.
Stanowisko powyższe zawarte zostało w postanowieniu NSA z dnia 3 stycznia 2008r., sygn. akt I OSK 1829/07 (LEX nr 335007).
Skarżąca N. F., w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 22 lutego 2010 r. przedłożyła pismo w którym oświadczyła, że cofa skargę, nie uiszczając przy tym należnego wpisu wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.