Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie wybudowania w warunkach samowoli budowlanej na terenie działki nr [...] położonej w Z., obręb W. K., gmina K., obiektu budowlanego pełniącego funkcję rekreacji indywidualnej.
W dniu 21 grudnia 2010 r. do organu wpłynął wniosek B. F. – właścicielki działki nr [...] - o zawieszenie tego postępowania do czasu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 27 grudnia 2010 r. nr [...] odmówił zawieszenia postępowania. Organ wskazał, że na terenie działki nr [...] w 1986 r. został wybudowany w warunkach samowoli budowlanej obiekt budowlany pełniący funkcję rekreacji indywidualnej wraz z urządzeniami budowlanym, rozbudowany następnie w latach 1990 - 1995 r. Teren działki nr [...] położonej w Z., zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie był i nie jest obecnie przeznaczony pod zabudowę. Organ stwierdził, iż zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., który stanowi, iż organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, złożenie przez stronę wniosku w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie uzasadnia zawieszenia postępowania.
Okoliczność ta nie ma wpływu na prowadzone postępowanie administracyjne oraz jego rozstrzygnięcie, gdyż obowiązujące prawo nie przewiduje podejmowania decyzji w oparciu o ewentualne zdarzenia przyszłe i niepewne
B. F. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w G., postanowieniem z dnia 24 stycznia 2011 r. [...], utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że postępowanie w sprawie ewentualnej zmiany planu zagospodarowania przestrzennego nie uzasadnia zawieszenia postępowania, nie jest to bowiem zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.
B. F. wniosła skargę na powyższe postanowienie, domagając się uchylenia postanowienia organu I jak i II instancji. W ocenie skarżącej zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie oraz art. 7 k.p.a., poprzez nierozpatrzenie wszystkich okoliczności, mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Skarżąca zakwestionowała stanowisko organów obu instancji, iż wynik postępowania w sprawie dokonania zmiany "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy K." nie miał wpływu na postępowanie wszczęte przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie wybudowania obiektu budowlanego w warunkach samowoli budowlanej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd administracyjny w ocenie legalności zaskarżonego postanowienia nie ogranicza się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu.
Z przedłożonych sądowi akt administracyjnych sprawy wynika, iż wniesione przez B. F. zażalenie nie zostało podpisane, a organ nie wezwał wnoszącej pismo do uzupełnienia tego braku formalnego zażalenia.
Postępowanie odwoławcze oparte jest na zasadzie skargowości, zgodnie z którą właściwy organ może podjąć czynności procesowe tylko wtedy, gdy uprawniony podmiot złoży środek odwoławczy.
Zgodnie z art. 63 § 1 i 3 k.p.a., wniesione w formie pisemnej zażalenie powinno być podpisane przez wnoszącego zażalenie. W sytuacji braku podpisu, zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a., organ odwoławczy powinien wezwać stronę do uzupełnienia braku formalnego zażalenia przez jego podpisanie w terminie 7 dni, z jednoczesnym pouczeniem, że nieusunięcie tego braku spowoduje pozostawienie pisma bez rozpoznania. Brak podpisu strony na zażaleniu, który nie zostanie usunięty, powoduje brak skuteczności prawnej wniesionego zażalenia.
Rozpoznanie zażalenia niepodpisanego przez osobę wnoszącą zażalenie powoduje, że organ II instancji bez podstawy prawnej wystąpił w charakterze organu odwoławczego. W tej sytuacji postanowienie organu II instancji, zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., jest dotknięte wadą nieważności, jako wydane bez podstawy prawnej. (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 1994 r. w sprawie sygn. akt S.A./Gd. 2365/93 Lex nr 25940, B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz. Wydawnictwo C.H.BECK Warszawa 2003, str. 716)
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. rozpoznał sprawę na skutek niepodpisanego zażalenia. Organ ten wystąpił zatem bez podstawy prawnej w charakterze organu odwoławczego, a zaskarżone postanowienie dotknięte jest wadą nieważności wskazaną w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zasądzając na rzecz skarżącej zwrot wpisu sądowego uiszczonego od skargi w kwocie 100 zł.
Ponownie rozpatrując sprawę, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. winien, zgodnie 64 § 2 k.p.a., wezwać skarżącą do uzupełnienia braku formalnego zażalenia przez jego podpisanie. W przypadku podpisania zażalenia organ rozpatrzy wniesione zażalenie, a w razie nie uzupełnienia tego braku pozostawi je bez rozpoznania.