Uzasadnienie
Decyzją z dnia 14 sierpnia 2001 r. Prezydent Miasta, na wniosek K. M., ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie jednego kortu deblowego i dwóch kortów do gier singlowych z możliwością przykrycia halą namiotową lub pneumatyczną na działce nr przy ul. [...] w G. wraz z zapleczem magazynowo – socjalnym z przyłączami.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż inwestycja nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Decyzja powyższa stała się ostateczna.
Decyzją z dnia 26 marca 2002 r. Prezydent Miasta wydał K. M. pozwolenie na budowę kortów tenisowych przy ul. [...] w G. Na skutek wniesionych odwołań E. J. i K. K., które zostały pominięte jako strony w powyższej decyzji, Wojewoda decyzją z dnia 9 maja 2002 r. uchylił decyzję z dnia 26 marca 2002 r. i przekazał do ponownego rozpatrzenia.
Niezależnie od powyższego postępowania postanowieniem z dnia 16 maja 2002 r., na wniosek E. J., Prezydent Miasta wznowił postępowanie na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.
W wyniku wznowienia postępowania organ wydał decyzję z dnia 5 lipca 2002 r., w której orzekł o wydaniu decyzji z dnia 14 sierpnia 2001 r. z naruszeniem prawa, ponieważ strona postępowania – E. J. nie brała w nim udziału, jednocześnie odmówił uchylenia decyzji z tej przyczyny, że mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy dotyczącego pozwolenia na budowę kortów tenisowych przy ul. [...] w G. Prezydent Miasta w dniu 9 lipca 2002 r. decyzją Nr [...] udzielił pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji.
Od powyższej decyzji wniosła odwołanie K. K. i E. J. podnosząc, że wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę nastąpiło zanim decyzja z dnia 5 lipca 2002 r. wydana w postępowaniu wznowieniowym stała się ostateczna.
Wojewoda na skutek powyższych odwołań, decyzją z dnia 5 września 2002 r. utrzymał w mocy decyzję z dnia 9 lipca 2002 r.
Organ w uzasadnieniu wskazał, iż decyzja z dnia 14 sierpnia 2001 r. ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji jest decyzją ostateczną i funkcjonuje w obrocie prawnym mimo postępowania wznowieniowego z wniosku E. J. Zdaniem organu postępowanie wznowieniowe nie blokowało wydania decyzji o pozwoleniu na budowę albowiem inwestor cały czas legitymował się ostateczną decyzją z dnia 14 sierpnia 2001 r.
Tym samym, zdaniem organu, udzielenie pozwolenia na budowę kortów tenisowych zanim decyzja z dnia 5 lipca 2002 r. stała się ostateczna nie jest sprzeczne z prawem.
Organ wskazał, iż przedstawiony do zatwierdzenia projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest kompletny, zawiera wymagane uzgodnienia, nie narusza przepisów technicznych, jest zgodny z planem zagospodarowania przestrzennego i spełnia wymagania postawione w ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania.
W uzasadnieniu organ podniósł, że postępowanie wszczęte w dniu 2 sierpnia 2002 r. na wniosek E. J. i K. K. w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w sprawie samowolnie rozpoczętej budowy kortów tenisowych przy ul. [...] zostało zakończone decyzją o umorzeniu postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Decyzję powyższą skierowano do: E. J., ul. [...], K. K., ul. [...], J. K., ul. [...], K. M., ul. [...], J., S. i W. J., ul. [...], B. i Z. J., ul. [...], I. K., R. K., ul. [...], J. G., ul. [...], M. G., ul. [...], I. K.-Sz., ul. [...], P. K., ul. [...], Zakładów Energetycznych SA ul. [...], Wydziału Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miasta, Wydziału Gospodarki Komunalnej Urzędu Miasta, Wydziału Architektoniczno-Budowlanego Urzędu Miasta, Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w G. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła E. J. i K. K. wnosząc o jej uchylenie oraz jej wstrzymanie. Obie sprawy połączono do wspólnego rozpatrzenia pod sygn. akt IISA/2588/02.
W uzasadnieniach obu skarg skarżące wywodziły, iż nie można wydać decyzji o pozwoleniu na budowę skoro postępowanie w sprawie wznowienia postępowania w przedmiocie warunków zabudowy jeszcze trwa.
Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2003 r. Sąd oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie, z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjnym, nie będąc związany granicami skargi, zważył, co następuje
Na wstępie wyjaśnić należy, że stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2).
Skarga jest zasadna jednakże z innych względów niż te, na które wskazuje skarżąca.
Sąd stwierdza, iż zaskarżona decyzja nie została doręczona wszystkim stronom postępowania w sprawie pozwolenia na budowę kortów tenisowych na działce nr przy ul. [...] w G. W aktach sprawy znajduje się odpis zbiorczy z ewidencji gruntów, z którego wynika, iż stroną postępowania jest również R. Wanda właścicielka w ½ działki nr przy ul. [...] w G. Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja nie została doręczona W. R. A zatem istnieją podstawy do uwzględnienia skargi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., który stanowi, że decyzja podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Zgodnie zaś z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. podstawa wznowienia postępowania administracyjnego zachodzi, gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.
Odnosząc się do zarzutu skarżących, Sąd stwierdza, iż organy administracji publicznej mogły wydać w przedmiotowej sprawie pozwolenie na budowę albowiem w obrocie prawnym była ostateczna decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Skutkiem wykorzystania uprawnień płynących z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest uzyskanie pozwolenia na budowę po spełnieniu innych wymagań przewidzianych w przepisach prawa budowlanego, które umożliwi zabudowę terenu zgodnie z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy.
Z kolei zabudowa ta może być realizowana tylko na podstawie ostatecznej decyzji pozwoleniu na budowę. W takim przypadku uprawnienia wynikające z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu zostaną "skonsumowane", to znaczy, iż decyzja ta spełniła już swoją rolę. Dopóki funkcjonuje w obrocie prawnym decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu nie ma podstaw do kwestionowania decyzji o pozwoleniu na budowę na tej tylko podstawie, że wznowiono postępowanie w sprawie uzyskania przedmiotowej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Ewentualne stwierdzenie przez organ administracji, iż decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu została wydana z naruszeniem przepisu art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) lub jej uchylenie w wyniku wznowienia postępowania rodzi roszczenie odszkodowawcze w zakresie i zasadach określonych w kodeksie cywilnym.
Uwzględniając skargę ze wskazanego wyżej powodu należy wyjaśnić stronom na potrzeby dalszego postępowania przed organem administracji publicznej, że z uwagi na to, iż korty tenisowe zostały wybudowane na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, której wykonanie nie zostało wstrzymane przez Sąd, inwestor nie dopuścił się więc samowoli budowlanej, a dalszy tok postępowania będzie wyznaczony postępowaniem w sprawie uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu.
Zdaniem Sądu to w postępowaniu o pozwoleniu na użytkowanie kortów tenisowych powinno być przeprowadzone badania hałasu dochodzącego z kortu oraz określone warunki ich funkcjonowania (art. 55 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane).
Mając powyższe na względzie Sąd uwzględnił skargę na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) pakt b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z póź. zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, z póź. zm.).
Sąd na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. O kosztach Sąd orzekł w oparciu o art. 200 cytowanej ustawy.