Uzasadnienie
H. W. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 lipca 2001 nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 czerwca 2001 r.
Utrzymaną w mocy decyzją Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił E. i H. W. wydania nakazu rozbiórki sieci telefonicznej (kabla telekomunikacyjnego) ułożonej w gruncie na działkach nr nr [...], [...], położonych w D., Gm. K., oraz na działkach nr nr [...] i [...] położonych w K. - będących własnością w/w.
W uzasadnieniu wskazano, iż sieć wykonano na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. E. i H. W. uczestniczyli w postępowaniu i wyrazili zgodę na zajęcie nieruchomości.
W odwołaniu skarżący podnieśli, że zgoda na okresowe zajęcie nieruchomości uwarunkowana była m.in. zawiadomieniem (z 7 dniowym wyprzedzeniem) o zamiarze rozpoczęcia prac. Takiego zawiadomienia nie otrzymali. Ponadto zgoda obwarowana była jeszcze innymi warunkami, których inwestor nie spełnił. Przede wszystkim zaś budowa została wykonana niezgodnie z projektem, co znajduje potwierdzenie w dokumentacji powykonawczej znajdującej się w Starostwie Powiatowym w P. Nie znajdując podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdza, że w sprawie nie występują przesłanki z art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) obligujące organ do wydania decyzji o nakazie rozbiórki. Wskazywane odstępstwa od projektu budowlanego nie mają charakteru istotnego co eliminuje postępowanie w trybie art.50 i 51 Prawa budowlanego.
W skardze skarżący ponownie podniósł zarzuty zgłoszone w odwołaniu od decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz. 1271 ze zm.) sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone,podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz. 1270 ze zm.).
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych(Dz. U. Nr 53, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Skargę należało uwzględnić jakkolwiek z przyczyn innych aniżeli wskazane w jej uzasadnieniu do czego upoważnia treść art. 134 § 1 cyt. wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, iż Sąd orzeka w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Postępowanie w rozpoznawanej sprawie, zostało wszczęte na wniosek skarżących i jak wynika z materiałów sprawy, nie uczestniczył w nim inwestor sieci tj. spółka A - posiadający przymiot strony postępowania.
Jest to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego co też spowodowało uchylenie przez Sąd wydanych w sprawie decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ze względu na treść art. 97 § 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który nakazuje stosować dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych w sprawach, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, uwzględniając skargę Sąd zasądził koszty postępowania na rzecz skarżących na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm.).