Uzasadnienie
Skarżący T. Z. i W. Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wyżej opisaną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Zarządzeniem z dnia 28 kwietnia skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wskazanie numeru zaskarżonej decyzji, nadesłanie 3 odpisów skargi z załącznikiem potwierdzonym za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych ze wskazaniem, że odpisem pisma mogą być też uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej oraz do podpisania skargi przez oboje skarżących. Nadto skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego, ze wskazaniem że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia drugą osobę z obowiązku jego uiszczenia. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony, skarżącemu W. Z. w dniu 6 maja 2010r. oraz T. Z. w dniu 13 maja 2010r.
W dniu 11 maja 2010r. skarżący złożyli wniosek "o przełożenie terminu naszej sprawy na późniejszy czas" oraz " nie możemy w tak krótkim terminie uczestniczyć w naszej sprawie z powodu zaplanowanego wyjazdu i kupna biletów na samolot". Skarżąca T. Z. złożyła nadto wniosek o zwolnienie jej od kosztów postępowania. Wraz z ww. pismem nie uzupełniono braków formalnych skargi.
Mając na uwadze treść ww. pisma sąd uznał, że stanowi on wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia wyżej opisanych braków skargi.
Wniosek ten Sąd uznał za niedopuszczalny. Wskazane wyżej terminy są terminami ustawowymi, co oznacza, że Sąd nie może tych terminów skracać, ani też przedłużać, o co wnosili skarżący. Natomiast strona, która w takim ustawowym terminie nie dokona określonej czynności bez własnej winy, może złożyć wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Stosownie do art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z przepisu tego wynika, że wniosek o przywrócenie terminu składa się dopiero po tym, jak strona mu uchybiła (nie dokonała czynności w terminie). Nadto zgodnie z przepisem art. 87 § 1 i § 4 ustawy pismo wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zatem podstawową przesłanką umożliwiającą ubieganie się o przywrócenie terminu jest jego naruszenie oraz złożenie w terminie określonym w cyt. przepisie art. 87 § 1 ustawy.
Natomiast w rozpoznawanej sprawie wniosek taki został wniesiony w dniu 11 maja 2010r. a więc przed upływem terminu na uzupełnienie braków formalnych skargi, który to termin w stosunku do W. Z. upływał w dniu 13 maja 2010r., a w stosunku do T. Z. w dniu 20 maja 2010r. W terminie, umożliwiającym jego rozpoznanie, został złożony jedynie wniosek skarżącej T. Z. o przyznanie jej zwolnienia od kosztów.
W tym stanie rzeczy wniosek skarżących w zakresie opisanym w sentencji postanowienia, należało uznać za przedwczesny, a więc jako niedopuszczalny w świetle postanowień ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Zgodnie z art. 88 ustawy spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Biorąc powyższe pod uwagę i działając na mocy cyt. przepisu art. 88 sąd wniosek skarżących odrzucił zgodnie z sentencją postanowienia.