Uzasadnienie
M. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody z dnia 10 kwietnia 2017 roku, nr [..], utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia 2 stycznia 2017 r., nr [..], którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono M. i Z. D. pozwolenia na budowę obejmującego rozbiórkę istniejącego budynku gospodarczego oraz budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z wewnętrzną instalacją gazową na działce nr [..] w U. W skardze M. J. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi podniosła zarzuty dotyczące wadliwości wydanego w sprawie pozwolenia na budowę a także zarzuty dotyczące wykonywania przez inwestorów robót budowlanych niezgodnie z orzeczeniem technicznym ze stycznia 2016 r. stanowiącym załącznik do zatwierdzonego projektu budowlanego. Skarżąca stwierdziła, że taki sposób wykonywania robót może zagrażać stabilności jej budynku i bezpieczeństwu jego mieszkańców, dlatego powiadomiła o tym właściwy organ nadzoru budowlanego.
Rozpatrując powyższy wniosek Wojewódzki Sad Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – w skrócie jako "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracji publicznej zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania danego aktu. W interesie strony leży zatem jak najbardziej wyczerpujące wykazanie przesłanek uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej (por. np. postanowienia NSA z dnia 10 lutego 2014 roku, I FSK 76/14; z dnia 18 grudnia 2013 roku, II FSK 2654/13; z dnia 8 października 2013 roku, II OSK 2290/13), bowiem Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli strona nie przytoczy w tym zakresie wystarczających okoliczności (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2008 roku, sygn. akt II OSK 1041/08, Baza Orzeczeń LEX nr 527673; z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.; a także J. P. Tarno w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz", Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2008, wydanie 3, str. 218).
Oceniając rozpoznawany wniosek pod kątem poczynionych wyżej uwag Sąd uznał, że nie mógł on zostać uwzględniony, gdyż strona nie wskazała w uzasadnieniu skargi żadnych okoliczności, które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania kwestionowanej decyzji.
Analiza uzasadnienia skargi (zawierającej wniosek o wstrzymanie) wskazuje bowiem, że zawiera ono przede wszystkim zarzuty merytoryczne stawiane zaskarżonej decyzji, natomiast Sąd w pełni podziela pogląd prezentowany w orzecznictwie, zgodnie z którym uzasadnienie wniosku o przyznanie ochrony tymczasowej oparte na zarzutach merytorycznych skierowanych przeciwko zaskarżonej decyzji - nie stanowi o istnieniu przesłanek do wstrzymania wykonania tego aktu (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 11 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Gd 374/15; postanowienie WSA w Łodzi z dnia 16 października 2015 r., sygn. akt II SA/Łd 810/15 - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przesłanki te zostały bowiem wyraźnie określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., zaś Sąd - na etapie rozpoznawania tego wniosku - nie bada zasadności skargi pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Okoliczności te będą podlegać kontroli sądowej dopiero w toku merytorycznego rozpoznania sprawy.
O konieczności przyznania stronie ochrony tymczasowej nie może również świadczyć podnoszony w uzasadnieniu skargi zarzut niezgodnego z projektem budowlanym (tj. orzeczeniem technicznym ze stycznia 2016 r. stanowiącym załącznik do zatwierdzonego projektu budowlanego) wykonywania robót budowlanych. Okoliczność tę skarżąca winna zgłosić właściwemu organowi nadzoru budowlanego, co – jak wynika ze skargi, uczyniła. Jeżeli zarzuty skarżącej w tym zakresie się potwierdzą, organ nadzoru budowlanego – zgodnie z art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332 ze zm.) będzie uprawniony do wstrzymania prowadzonych w ten sposób robót budowlanych.
Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wobec braku przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzekł jak w sentencji postanowienia.