Uzasadnienie
G. B., H. B. i H. L. wnieśli skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia 29 września 2006 r., [...], w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części terenów położonych w okolicy miejscowości D., P. w gminie U. Wnioskiem z dnia 6 października 2011r. r. "A" Spółka w W. wystąpiła o dopuszczenie do udziału w niniejszym postępowaniu w charakterze uczestnika.
W uzasadnieniu wnioskująca Spółka wskazała, że jest podmiotem gospodarczym, który na terenie objętym kwestionowaną uchwałą planuje wybudowanie zespołu elektrowni wiatrowych wraz z towarzyszącą infrastrukturą techniczną. Wnioskodawca jest dzierżawcą nieruchomości przeznaczonych pod przedmiotową inwestycję. Wskazano, iż w związku z planowaną inwestycją podjęte zostały liczne działania zmierzające do realizacji budowy zespołu elektrowni wiatrowych na terenach objętych uchwałą. Działania te wiążą się z poważnymi nakładami finansowymi, sięgającymi kilku lub nawet kilkunastu milionów euro. Wykonano bowiem projekt budowlany, uzyskano warunki przyłączenia do krajowej sieci elektroenergetycznej od "B" na moc 240MW, zawarto umowy na sprzedaż energii elektrycznej ze spółką "C" Spółka.
Wskazując na powyższe okoliczności, wnioskodawca wywiódł, że wynik postępowania sądowego w sprawie dotyczącej zaskarżonej uchwały będzie dotyczył jego interesu prawnego. Ewentualne bowiem stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały, w oparciu o postanowienia której wnioskodawca podejmował działania prawne i faktyczne zmierzające do zrealizowania planowanej inwestycji, spowoduje istotną szkodę w jego sferze prawnej, co najmniej w rozmiarze odpowiadającym poniesionym nakładom, oraz utratę korzyści, których zasadnie można by oczekiwać w przypadku terminowej realizacji inwestycji. W uzasadnieniu wniosku zawarto nadto obszerny wywód dotyczący zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa oraz ich kultury prawnej, wyrażonej w art. 8 K.p.a. Wynika z niego, iż obywatel działający w dobrej wierze nie może ponosić negatywnych konsekwencji uchybień organów administracji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego.
Postępowanie sądowe niniejszej sprawie toczy się natomiast w trybie skargi wniesionej na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj.: Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.), stanowiącym, że każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Przepis art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie daje podstaw do dopuszczenia Spółki "A" z siedzibą w W. jako uczestnika w przedmiotowym postępowaniu sądowym ze skargi w trybie art. 101 na akt prawa miejscowego.
Skarga na uchwałę Rady Gminy o charakterze aktu prawa miejscowego jest skargą przysługującą temu podmiotowi, którego interes prawny został naruszony zaskarżoną uchwałą. Sąd administracyjny rozpoznając skargę bada legalność uchwały w granicach wyznaczonych interesem prawnym skarżącego. W przeciwieństwie bowiem do legitymacji w postępowaniu administracyjnym określonym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, w którym stroną może być każdy, czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie, uprawnionym do wniesienia skargi z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. Wnioskujący nie może być uznany za podmiot mieszczący się w kategorii uczestników w rozumieniu art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu z tego powodu, że nie posiada własnego interesu prawnego w postępowaniu w sprawie ze skargi na wyżej opisaną uchwałę Rady Gminy.
Pojęcie interesu prawnego należy bowiem rozpoznawać na gruncie Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w oparciu o podobne kryteria jak to ma miejsce w postępowaniu administracyjnym, tzn. normę prawa materialnego, konkretną sytuację prawną zindywidualizowanego podmiotu prawa, a także możliwość oddziaływania stosowania tej normy na sytuację prawną tego podmiotu. Istotę tego interesu stanowi więc związek z konkretna normą prawa materialnego, którą można wskazać jako podstawę interesu prawnego. Przymiot uczestnika postępowania, o którym mowa w art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nadaje dopiero norma o charakterze materialno-prawnym. Powoduje to, że wnioskująca o udział Spółka nie może opierać swojej legitymacji procesowej na okoliczności zawartych umów dzierżawy nieruchomości, znajdujących się w rejonie objętym uchwałą Rady Gminy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 kwietnia 2009r. nr II OZ 302/09, postanowienie tut. Sądu z dnia 22 stycznia 2009r. sygn. akt II SA/Gd 506/07).
Zaskarżona uchwała zapadła nie na skutek przeprowadzenia postępowania administracyjnego, lecz podjęto ją w trybie przewidzianym dla stanowienia prawa miejscowego. Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego następuje bowiem w wyniku przeprowadzenia postępowania określonego w ustawie z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.). Natomiast zatwierdzony w drodze uchwały plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego, co wynika z regulacji art. 14 ust. 8 ww. ustawy. Wobec tego w postępowaniu toczącym się w przedmiocie uchwalenia planu miejscowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym uchwały w sprawie planu, nie znajduje zastosowania regulacja art. 8 kpa (por. ww. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.