Uzasadnienie
G. B., H. B. i H. L. wnieśli skargę na uchwałę Rady Gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części terenów położonych w okolicy miejscowości D., P. w gminie U., uchwalonego uchwałą nr [...] z dnia 29 września 2006r.
Wnioskiem z dnia 28 marca 2012r., powołując się na przepis art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Z. K. wystąpiła o dopuszczenie do udziału w niniejszym postępowaniu w charakterze uczestnika, podając jednocześnie, że jest właścicielką działek [...] położonych w D., w granicach wyżej opisanego planu miejscowego.
W uzasadnieniu wnioskująca wskazała, że zapisy ww. planu umożliwiają posadowienie turbin wiatrowych, unieważnienie planu spowoduje bezzasadność prowadzenia inwestycji oraz ewentualne roszczenia odszkodowawcze przeciwko Gminie U.. Korzyści jakie Gmina i cztery sołectwa odniosą po uruchomieniu farmy są wymierne, mimo to wiele osób utrudnia powstanie tej inwestycji. Wszystkie informacje o planach budowy parku wiatrowego były dostępne na tablicy ogłoszeń, u sołtysów, w Urzędzie Gminy. W wyniku stwierdzenia nieważności planu Spółka "A", która jest inwestorem parku zostanie narażona na znaczne koszty, a mieszkańcy stracą możliwość pracy i czerpania dochodów z istnienia farmy wiatrowej. Powołując się na powyższe wnioskodawczyni podała, że spełnia przesłanki, o których mowa w art. 33 § 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż przedstawiła uzasadnienie, które przemawia za tym, że wynik postępowania dotyczy jej interesu prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012, poz. 270) udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego.
Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie toczy się natomiast w trybie skargi wniesionej na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj.: Dz.U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.), stanowiącym, że każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Przepis art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie daje podstaw do dopuszczenia wnioskodawcy jako uczestnika w przedmiotowym postępowaniu sądowym ze skargi w trybie art. 101 na akt prawa miejscowego.
Skarga na uchwałę Rady Gminy o charakterze aktu prawa miejscowego jest skargą przysługującą temu podmiotowi, którego interes prawny został naruszony zaskarżoną uchwałą. Sąd administracyjny rozpoznając skargę bada legalność uchwały w granicach wyznaczonych interesem prawnym skarżącego. W przeciwieństwie bowiem do legitymacji w postępowaniu administracyjnym określonym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, w którym stroną może być każdy, czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie, uprawnionym do wniesienia skargi z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone.
Wskazać należy, że przymiot strony w postępowaniu kwestionującym legalność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtowany jest na innych zasadach niż w postępowaniu administracyjnym regulowanym przepisami Kpa. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia przedmiotową uchwałą otwiera dopiero drogę do merytorycznego rozpoznania (oceny) sprawy. Ocena ta zaś dotyczy rodzaju naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia podmiotu kwestionującego przed sądem administracyjnym legalność tego planu. Inny podmiot natomiast, który nie wniósł skargi do sądu administracyjnego we własnym interesie nie może skutecznie ubiegać się o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Na marginesie jedynie wskazać należy, że jak wynika z wniosku Z. K., nie kwestionuje ona legalności postanowień planu miejscowego i nie twierdzi, że postanowienia planu naruszają jej interes prawny.
Z treści wniosku wynika natomiast, że według wnioskującej plan winien obowiązywać, gdyż jego unieważnienie spowoduje straty po stronie mieszkańców gminy. W konsekwencji stwierdzić należy, że wnioskująca o udział w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, Z. K. nie może opierać swojej legitymacji skargowej na przywołanych we wniosku okolicznościach.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.