Uzasadnienie
S. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 listopada 2015 roku, nr [...], wydaną w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych.
Zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku i ustalił nowy termin na dzień 15 maja 2016 roku, a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 1 września 2015 roku, nakładającą na skarżącą obowiązek wykonania robót budowlanych w lokalu nr 3 znajdującym się w budynku wielorodzinnym, zlokalizowanym na działce nr [...], przy ul. D. w N., w tym:
- - wykonanie otworu zapewniającego nawiew powietrza zewnętrznego w pokoju dziennym, sąsiednim do pomieszczenia, w którym znajduje się kocioł, pod znajdującym się w nim oknem na wysokości ≤ 0,3m nad poziomem podłogi, o sumarycznym przekroju otworu o powierzchni netto Fn ≥ 200 cm2, potrzebnego do spalania przez zainstalowany kocioł,
- - wykonanie otworu o powierzchni netto Fn ≥ 200 cm2, na wysokości maksymalnie 0,3 m w drzwiach oddzielających pomieszczenie, w którym znajduje się kocioł do pokoju dziennego, w którym należy zapewnić nawiew zewnętrznego powietrza celem dostarczenia powietrza potrzebnego do spalania przez kocioł.
W toku postępowania sądowego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
- - postanowieniem z dnia 18 maja 2016 roku, sygn. II SA/Gd 38/16, odmówił skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W dniu 15 czerwca 2016 roku skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie.
Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2016 roku, sygn. II SA/Gd 38/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Zgodnie z art. 61 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – w skrócie dalej jako "p.p.s.a.", wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę. Zgodnie bowiem z art. 152 § 1 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że dalsze procedowanie w sprawie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stało się bezprzedmiotowe.
Stosownie do art. 195 § 3 p.p.s.a., jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie.
Z tych względów, na podstawie art. 195 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.