Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 września 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M. O. na opisaną wyżej decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Postanowieniem z dnia 2 października 2007r. referendarz sądowy przyznał M. O. prawo pomocy przez ustanowienie adwokata.
W dniu 7 listopada 2007r. adwokat U. J. wniosła skargę kasacyjną od wyroku z dnia 12 września 2007r. wraz z wnioskiem o zwrot kosztów zastępstwa procesowego udzielonego z urzędu oświadczając, iż koszty te nie zostały przez skarżącego uiszczone w jakiejkolwiek części.
Wyrokiem z dnia 26 stycznia 2010r. sygn. akt II OSK 192/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.
W dniu 7 kwietnia 2010r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu podwyższonej o należny podatek VAT oraz zwrot opłaty w wysokości 56 zł za wydanie kserokopii z akt sprawy, który to wydatek był niezbędny do sformułowania skargi kasacyjnej, a także zwrot poniesionej opłaty od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Poniesione wydatki zostały udokumentowane stosownymi dowodami wpłat. Ponownie pełnomocnik z urzędu oświadczył, iż wnioskowane koszty nie zostały zapłacone przez skarżącego ani w całości ani w części.
Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, to należne wnioskodawcy wynagrodzenie za dokonaną czynność ze względu na to, że pełnomocnik z urzędu został ustanowiony po wydaniu wyroku przez Sąd I instancji, co oznacza, że w II instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - przysługuje w wysokości 180 zł, co po podwyższeniu o 22% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 219,60 zł.
Z nadesłanego protokółu z rozprawy przed Naczelny Sądem Administracyjnym wynika, iż pełnomocnik z urzędu nie brał udziału w rozprawie przed Sądem.
W ocenie referendarza istnieją także podstawy do uwzględnienia wniosku o zwrot niezbędnych udokumentowanych wydatków z tytułu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (kwota 17 zł) oraz opłaty za wydanie kserokopii akt sprawy (kwota 56 zł).
Z tych względów referendarz sądowy, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzekł jak w sentencji postanowienia.