Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 21 października 2013 r. H. K. zwróciła się o zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej od sporządzonego uzasadnienia wyroku. W złożonym formularzu PPF wskazała, że wspólne gospodarstwo prowadzi z córką, która jest trwale niezdolna do pracy i otrzymuje świadczenie rentowe w wysokości 717,35 zł netto. Wnioskodawczyni otrzymuje emeryturę w kwocie 1647,68 zł netto. Z przedstawionego bilansu dochodów i wydatków wynika, że posiadane dochody wystarczają na bieżące uiszczanie opłat, zakupy żywności i lekarstw oraz bieżące remonty. Wnioskodawczyni posiada mieszkanie o pow. 33,49 m2, zaś jej córka o pow. 16 m2. Córka zamieszkuje z matką z uwagi na stan zdrowia.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje:
Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku uczestniczki postępowania należy wskazać, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 § 3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej strony doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania w zakresie zwolnienia z obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej od sporządzonego uzasadnienia wyroku, której wysokość wynosi 100 zł.
Z oświadczeń wyżej wymienionej wynika bowiem, że nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Jedynym źródłem dochodu są przy tym dla niej i jej córki świadczenia emerytalno-rentowe.
W tym stanie rzeczy uznano, iż wnioskodawczyni wykazała w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie pokryć kosztu opłaty w niniejszej sprawie i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tej ustawy.