Uzasadnienie
W dniu 12 czerwca 2013 r. Rada Gminy podjęła uchwałę nr XXXV/389/2013 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części terenu zwartych obszarów rolnych i leśnych, położonego w rejonie "[..]", gmina K. W dniu 16 maja 2018 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skargę na powyższą uchwałę, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wniósł J. J. zaskarżając ją w części, w jakiej dotyczy położonej w K. działki nr [..], wchodzącej w skład obszaru oznaczonego w planie symbolem 03.R.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 14 czerwca 2018 r. wezwano skarżącego do wyjaśnienia, czy skarga z dnia 16 maja 2018 r. dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 kwietnia 2018 r., sygn. akt SKO [..], w sprawie umorzenia postępowania dotyczącego wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że skarga dotyczy ww. decyzji. Ponadto, poinformowano stronę, że w treści skargi mowa jest jedynie o uchwale Rady Gminy nr XXXV/389/2013, którą J. J. skarżył w sprawach zawisłych przed tutejszym Sądzie pod sygnaturami akt II SA/Gd 428/15 i II SA/Gd 104/16.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący w dniu 22 czerwca 2018 r. oświadczył, że skarga dotyczy jedynie uchwały Rady Gminy nr XXXV/389/2013.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 27 czerwca 2018 r. skargę przekazano według właściwości Radzie Gminy, jako mylnie złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, jednocześnie informując o tym fakcie skarżącego.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Rozpoznawana w niniejszej sprawie skarga złożona została w trybie i na zasadach art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994), zwanej dalej u.s.g. Zgodnie z treścią art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935), przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (tj. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - przypis Sądu), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (ustawy o samorządzie gminnym – przypis Sądu), art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, tj. po dniu 1 czerwca 2017 r.
W związku z tym, że zaskarżona uchwała została podjęta w dniu 12 czerwca 2013 r., uzasadnione było zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a. oraz u.s.g. w brzmieniu sprzed wskazanej wyżej nowelizacji.
Zgodnie natomiast z art. 101 ust. 1 u.s.g., w brzmieniu sprzed nowelizacji, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
Ponadto, zgodnie z treścią art. 53 § 2 oraz art. 54 § 1 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skargę do sądu administracyjnego na uchwałę podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej wnosi się zatem najpóźniej z upływem sześćdziesiątego dnia, licząc od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jeżeli odpowiedź na to wezwanie nie została udzielona przez organ tej jednostki samorządu terytorialnego.
Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ ma obowiązek przekazać ją właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 - 3 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd do właściwego organu.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 28 czerwca 2018 r., tj. w dniu przekazania skargi Radzie Gminy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.
Ponadto, z akt sprawy wynika, że w dniu 6 lipca 2015 r. skarżący J. J. wniósł skargę na tę samą uchwałę Rady Gminy nr XXXV/389/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. Powyższa skarga została odrzucona prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 września 2015 r., sygn. akt II SA/Gd 428/15, ponieważ skarga ta została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Przed wniesieniem skargi w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 428/15 skarżący, pismem z dnia 10 lutego 2015 r., wystąpił do Rady Gminy z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, kwestionując ww. uchwałę również w części, w jakiej dotyczy terenu stanowiącego własność skarżącego, tj. działki nr [..], oznaczonego w planie symbolem 03.R.
W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że nie można instytucji wezwania, o której mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g., traktować jak czynności niewywołującej żadnych skutków prawnych, która może być powtarzana wielokrotnie bez ograniczeń. Wezwanie jest bowiem czynnością prawną, przysługującą danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. Następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie są wezwaniami w rozumieniu przepisu art. 101 ust. 1 u.s.g. Można przyjąć, że wezwanie, o którym mowa, wszczyna postępowanie, które ma kolejne etapy obwarowane terminami i innymi warunkami procesowymi. Jeżeli więc strona uruchomi takie postępowanie i na skutek wniesienia skargi z uchybieniem terminu do jej wniesienia doprowadzi do odrzucenia skargi, to ponowne wniesienie w tej samej sprawie takiej samej skargi byłoby podważeniem sensu rygorów procesowych i skutków ich stosowania.
Wobec powyższego Sąd uznał, że pismo skarżącego z dnia 10 lutego 2015 r., wskazane w postanowieniu tutejszego Sądu z dnia 7 września 2015 r., w sprawie o sygn. II SA/Gd 428/15, należało potraktować jako wezwanie Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa wywołanego kwestionowaną uchwałą z dnia 12 czerwca 2013 r. Co za tym idzie, termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie mógł być liczony jedynie z uwzględnieniem powyższego wezwania z dnia 10 lutego 2015 r. i upłynął z dniem 13 kwietnia 2015 r., to jest z upływem 60 dni od dnia złożenia ww. wezwania, skoro organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie.
Nie ulega zatem wątpliwości, że skarga z dnia 16 maja 2018 r. została wniesiona z uchybieniem terminu. W niniejszej sprawie Sąd przekazał skargę w dniu 28 czerwca 2018 r. (vide: k. 17 akt sądowych), a zatem ten dzień jest dniem wniesienia skargi do Sądu zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji również prawidłowe złożenie skargi na uchwałę Rady Gminy nr XXXV/389/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r., tj. za pośrednictwem organu, miało miejsce w dniu 28 czerwca 2018 r., czyli po upływie wskazanego w art. 53 § 2 p.p.s.a. terminu, który nastąpił w dniu 13 kwietnia 2015 r.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który stanowi, iż sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, skargę w niniejszej sprawie odrzucił.