Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 27 czerwca 2011r. I. J. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wskazała, iż samodzielnie zajmuje mieszkanie o pow. 43 m2 oraz utrzymuje się z emerytury KRUS.
W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawczyni pismem z dnia 18 czerwca 2011r., zobowiązano ją do przedłożenia szeregu dokumentów źródłowych i złożenia oświadczeń w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania.
W odpowiedzi skarżąca nadesłała wyciąg z rachunku bankowego, z którego wynika, iż posiada ona oszczędności na poziomie 5 tys. zł, które według oświadczenia pełnomocnika przeznaczone mają być na opłacenie pomnika dla męża skarżącej. Z zaświadczenia KRUS wynika, że skarżąca pobiera emeryturę w wysokości 879,71 zł miesięcznie. Oświadczyła także, że zamieszkuje w jednym budynku z synem, posiada dożywotnie prawo do mieszkania.
Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu).
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych jest instytucją stosowaną w przypadku osób charakteryzujących się ubóstwem, tj. całkowicie pozbawionych środków do życia ze względu na okoliczności życiowe. Kolejno podkreślenia wymaga, iż koszty sądowe zasługują na traktowanie na równi z innymi obciążeniami finansowymi, a zwolnienie od obowiązku ich ponoszenia - w sytuacji, gdy są one dochodem budżetu państwa - stanowiłoby swoistą formę kredytowania podmiotów i naruszałoby zasadę równoważnego traktowania powinności finansowych. Wpis sądowy w niniejszej sprawie wynosi 100 zł. Skarżąca posiada oszczędności na kwotę 5 tys. zł, który to fakt zataiła podczas wypełniania formularza PPF pod rygorem odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy. Referendarz wyraża przekonanie, iż skarżącą stać na poniesienie wszelkich kosztów które wynikną w trakcie prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego, w tym na ustanowienie pełnomocnika z wyboru.
Wobec tego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak we wstępie.