Uzasadnienie
U. C. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata (wniosek na urzędowym formularzu PPF wpłynął do sądu 18 września 2012 r.). Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni wynika, że prowadzi ona jednoosobowe gospodarstwo domowe, choć zamieszkuje wspólnie z zięciem i dwójka wnuków w mieszkaniu zięcia. Źródłem jej utrzymania jest emerytura w kwocie 604,50 zł netto. Wnioskodawczyni wskazała, że nie posiada żadnych oszczędności i przedmiotów wartościowych, ani też żadnych nieruchomości (poza domkiem letniskowym objętym nakazem rozbiórki). Jest osobą w starszym wieku, schorowaną, inwalidką II grupy. Posiada rachunek bankowy, z którym związany jest debet w kwocie 4 000 zł, z którego korzysta.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – tekst jednolity), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do treści art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga nadto złożenia przez wnioskodawcę osobistego tymże pełnomocnikiem. W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Biorąc pod uwagę zawarte we wniosku dane odzwierciedlające aktualną sytuację osobistą, majątkową i zarobkową skarżącej: jej wiek i stan zdrowia, fakt niskich dochodów oraz braku majątku, uwzględniając również okoliczność braku oszczędności, należało uznać, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania związanych z niniejszą sprawą. Tym samym, spełnia ustawowe przesłanki przyznania jej prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.