Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 18 lipca 2012 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 29 maja 2012 r. nakładające na U. C. grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu pełniącego funkcje letniskową na działce nr [...] w B. w wysokości 10.000 złotych.
W złożonej skardze U. C. wniosła między innymi o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonego postanowienia z 18 lipca 2012 r. Wniosek o wstrzymanie uzasadniła okolicznością, że wykonanie zaskarżonego postanowienia narazi ją na poniesienie znacznej szkody materialnej i spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wskazała, że nie posiada w chwili obecnej środków na transport rzeczy osobistych znajdujących się na działce, ani na wynajęcie pracowników, którzy dokonaliby rozbiórki. Sama zaś wykonać tego nie może, gdyż jest osobą w podeszłym wieku i schorowaną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej "P.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zaznaczyć należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Taką przesłanką jest również sytuacja, gdy przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego będzie po wykonaniu postanowienia bardzo utrudnione.
Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Rozpoznając wniosek w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a, Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie.
W rozpoznawanej sprawie uiszczenie przez skarżącą grzywny w wysokości 10000 zł stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie zobowiązanej znacznej szkody, skarżącej bowiem nie stać na wykonanie rozbiórki ani na zapłatę grzywny. Jak sama skarżąca wskazuje potrzebuje czasu na zebranie środków koniecznych na dokonanie tej rozbiórki. Trudną sytuacje materialną skarżącej potwierdza okoliczność przyznania jej w sprawie prawa pomocy w całości, gdzie załączonych dokumentów wynika, że jedynym dochodem skarżącej jest emerytura w kwocie 604,50 zł netto. Tym samym doświadczenie życiowe wskazuje, że brak wstrzymania niniejszego postanowienia mógłby spowodować niemożność zakupienia przez skarżącą żywności czy leków. A to oznacza istnienie realnego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody.
Reasumując stwierdzić należy, że z akt sprawy wynika jednoznacznie, że z wykonaniem zaskarżonego postanowienia wiąże się niebezpieczeństwo wystąpienia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia