Uzasadnienie
G. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na opisaną w sentencji postanowienia decyzję.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 maja 2007r. nr [...]. Wskazaną decyzją utrzymano w mocy rozstrzygnięcie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 stycznia 2007 r. nakazujące skarżącej rozbiórkę obiektu budowlanego wzniesionego bez wymaganego pozwolenia na budowę na działce nr [...] położonej w K., gmina K. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz na podstawie art. 48 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /tekst jedn. Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 /. Jak wynika z uzasadnienia decyzji podstawą jej wydania stanowiły ustalenia organu, iż skarżąca po 1 stycznia 2005 r. na terenie wskazanej działki wzniosła bez pozwolenia na budowę obiekt budowlany /obiekt budowlany o konstrukcji drewnianej, nietrwale związany z gruntem, pełniący funkcję rekreacji indywidualnej o wymiarach 6,00m x 7,05m+ taras 2,0 m x 6,0m + ganek 1,90 m x 3,0m/.W związku z powyższym organ wszczął procedurę wynikającą z przepisu art. 48 Prawa budowlanego i postanowieniem z dnia 23 listopada 2006 r. wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 tej ustawy zobowiązał skarżącą do przedłożenia w określonym terminie wskazanych dokumentów m. in. zaświadczenia Wójta gminy o zgodności budowy obiektów z przepisami o planowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej w dniu wszczęcia postępowania, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Wydana decyzja o rozbiórce jest konsekwencją nie przedłożenia przez skarżącą żądanej dokumentacji.
Sąd rozpoznając skargę ustalił, iż postanowieniem z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie II SA/Go 597/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zwrócił się z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności art. 48 ust. 2 pkt 1 lit. b i art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r., Nr 20, poz. 2016 ze zm.) oraz art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane (Dz. U. Nr 93, poz. 888) z art. 2, art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Sąd zwracając się z powyższym pytaniem prawnym do Trybunału wskazał na niezgodne z przepisami Konstytucji zróżnicowanie sytuacji prawnej inwestorów dopuszczających się samowoli budowlanej, w zależności od tego, czy na danym terenie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, czy też nie, jak również w zależności od tego, czy inwestor dysponuje ostateczną decyzją o warunkach zabudowy w dacie wszczęcia postępowania czy też uzyska ją dopiero w toku postępowania.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymaga oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, która to ocena jest zależna od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Mając powyższe na uwadze i działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd zawiesił postępowanie w sprawie do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny sprawy zgodności z Konstytucją powołanych wyżej przepisów ustawy-Prawo budowlane.