Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 9 lutego 2009 r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 104 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 83 ust. 1, art. 81 ust. 1 pkt 2, art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.), nałożył na J. i Z. H., z uwagi na istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego - załącznika do decyzji pozwolenie na budowę nr [...] z dnia 16 lipca 1982 r., obowiązek sporządzenia i przedstawienia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K.:
- - 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego dotyczącego budynku mieszkalnego wybudowanego na terenie działki nr [...] w S. przy ul. [...], zgodnego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy S.. Wskazując, iż wyżej wymieniona dokumentacja powinna być wykonana przez osobę posiadające stosowne uprawnienia budowlane oraz winna spełniać wymogi określone: w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. (Dz. U. Nr 120, poz. 1133) w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego oraz w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690, z późn. zm.) oraz winna zostać uzgodniona pod względem lokalizacji z zarządcą drogi gminnej - działki nr [...] w S.,
- - wykonanie robót budowlanych polegających na rozbiórce zadaszenia budynku przekraczającego granicę działki [...] w S., usytuowanym około 0,5 m nad działką nr [...] w S. na długości całego budynku.
- - oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Organ określił termin wykonania obowiązków do dnia 30 kwietnia 2009 r.
Uzasadniając decyzję PINB w K. wskazał, iż wszczął na wniosek D. F. postępowanie administracyjne, w sprawie budynku mieszkalnego na działce nr [...] w S. oraz ogrodzenia działki wykonanego na działce nr [...] i części działki nr [...]. Ustalono, że na działce wybudowany został budynek mieszkalny, w oparciu o decyzję o pozwolenie na budowę nr [...] z dnia 16 lipca 1982 r., wydaną przez Naczelnika Gminy S. dla Z. H.; budynek gospodarczy bez wymaganej decyzji pozwolenie na budowę oraz ogrodzenie działki zlokalizowane na długości 16,95 m na terenie działki nr [...] w S.. Organ wskazał, iż z uwagi na inne uregulowania prawne przedmiotem niniejszej decyzji jest budynek mieszkalny, natomiast pozostałe obiekty zostaną rozpatrzone w formie odrębnych decyzji. Ustalono również, iż właściciele budynku J. i Z. H. realizując roboty budowlane istotnie odstąpili od warunków określonych w pozwoleniu na budowę.
Odstępstwo to polegało na: zwiększeniu wymiarów zabudowy przedmiotowego budynku z projektowanych wymiarów 10,1 m x 6,75 m na wymiar wynoszący obecnie 10,04 x 9,0 m + wymiar werandy 5,08 x 2,03 m. Ponadto budynek ten został przybliżony do granicy działki nr [...] w S. - drogi gminnej - na odległość 4,5 m. Budynek mieszkalny jest obiektem o konstrukcji murowanej, podpiwniczonym, piętrowym z poddaszem użytkowym. Usytuowany został na granicy z działką nr [...] w S. (ścianą pełną), natomiast pozostałe odległości usytuowania budynku od granicy z działkami sąsiednimi są większe niż 4m. Z akt sprawy wynika, że roboty budowlane prowadzone były systemem gospodarczym, bez dozoru kierownika budowy i zostały w całości zakończone.
Organ I instancji przywołał treść art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego z 1994 r. wskazując, iż nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy: zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu; charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego (kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji); zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne; zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części; ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz nie wymaga uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów, wymaganych przepisami szczególnymi. Opisane wyżej istotne odstępstwo od warunków określonych w pozwoleniu na budowę stanowi podstawę do rozpatrzenia sprawy w oparciu o przepisy art. 51 ustawy Prawa budowlanego z 1994 r. W związku z powyższym, w celu doprowadzenia przedmiotowego budynku do stanu zgodnego z prawem PINB w K. zobowiązał właścicieli do wykonania projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego.
Z akt sprawy wynika również, że zadaszenie budynku na szerokości oko. 0,5 i całej długości obiektu przekracza granicę działki [...], zlokalizowane zostało nad działką nr [...], co jest niezgodne z warunkami technicznymi. Wobec czego zobowiązano właścicieli do wykonania rozbiórki tej części zadaszenia.
Organ powołał się na treść art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy, w myśl którego przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji, w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę, nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian.
Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli J. i Z. H. kwestionując prawidłowość podjętego rozstrzygnięcia oraz wskazując, iż przedmiotowy obiekt został dopuszczony do eksploatacji przez Urząd Gminy S. już w 1985 r.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 20 listopada 2009 r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 51 ust. 1 pkt 3 art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118), uchylił zaskarżoną decyzję i orzekł o braku podstaw do podjęcia rozstrzygnięcia w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane.
Organ odwoławczy przytoczył ponownie ustalenia i rozważania organu I instancji, stwierdzając dalej, że zgodnie z art.51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane przed upływem 2 miesięcy od wydania postanowienia, o którym mowa w art.50 ust. 1 właściwy organ w drodze decyzji w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nakłada określając termin wykonania obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz w razie potrzeby wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem.
Skarżący do odwołania od zaskarżonej decyzji dołączyli kopię posiadanych wybranych dokumentów, w tym fragment karty wypisu z "Ewidencji ruchu budowlanego w gospodarce nieuspołecznionej" z 1982 r. sporządzony przez Urząd Gminy w S. oraz kopię decyzji nr [...] z 16 lipca 1982 r. Naczelnika Gminy S. w sprawie budowy budynku mieszkalnego przez Z. H.. Z załączonych dokumentów według organu odwoławczego wynika, że inwestor wybudował przedmiotowy budynek mieszkalny w oparciu o pozwolenie na budowę z dnia 16 lipca 1982 r., oznaczone nr [...]. Zgodnie z powyższym dokumentem rozpoczęcie budowy przedmiotowego budynku miało miejsce we wrześniu 1982 r., natomiast przekazanie obiektu do użytku nastąpiło w sierpniu 1985 r. Należy dodać, że z uwagi na rozbieżne oznaczenie numerów decyzji pozwolenia na budowę (znajdujących się w obu dokumentach) organ odwoławczy w celu wyjaśnienia powyższej niespójności zwrócił się pismem nr [...] z 21 września 2009 r. do Wójta Gminy S..
W odpowiedzi Wójt Gminy Sierakowic pismem nr [...] z dnia 28 września 2009 r. poinformował, że w archiwum urzędu brak jest dokumentacji dotyczącej budynku mieszkalnego wybudowanego na działce nr [...] w S., jednakże wskazał, że prawdopodobnie przyczyną rozbieżności w ewidencji w obu dokumentach jest pomyłka z wpisaniem w rejestrze wydanych pozwoleń na budowę. Organ odwoławczy stwierdził wobec powyższego, że brak w archiwum urzędu dokumentacji archiwalnej uniemożliwia przeprowadzenie stosownej analizy. Jednakże otrzymany dokument "Ewidencja ruchu budowlanego w gospodarce nieuspołecznionej" jednoznacznie wskazuje, że przedmiotowy budynek mieszkalny został przyjęty do użytkowania w sierpniu 1985 r.
Skoro wybudowany obiekt został przyjęty do użytkowania 24 lata temu, czyli na podstawie wówczas obowiązujących przepisów ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane i rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975r. w sprawie nadzoru urbanistyczno - budowlanego (Dz. U. Nr 8, poz. 48), zatem obecnie analizowanie zgodności jego budowy z udzielonym pozwoleniem na budowę jest bezprzedmiotowe. Zdaniem organu II instancji prowadzenie postępowania w trybie przepisów art. 54 ust.1 pkt 3 prawa budowlanego nie znajduje uzasadnienia prawnego.
Zgodnie z art. 138 §1 pkt 2 kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy bądź uchylające tę decyzję umarza postępowanie w pierwszej instancji. Na podstawie powyższego przepisu PWINB w G. uchylił decyzję Nr [...] z dnia 9 lutego 2009 r. i orzekł o braku podstaw do podjęcia rozstrzygnięcia w trybie przepisów art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego w sprawie budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr [...] przy ul. [...] w S..
Na powyższą decyzję D. F. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, domagając się jej uchylenia. Wskazał, iż zaskarżona decyzja narusza jego interes prawny w ten sposób, że uniemożliwia, a co najmniej znacznie utrudnia, korzystanie przez skarżącego z działki nr [...] stanowiącej jego własność, ze względu na bezprawne przekroczenie przez uczestników, J. i Z. H., granicy działki nr [...] i wybudowanie zadaszenia budynku usytuowanego około 0,5 m nad sąsiednią działką nr [...] na długości całego budynku. Utrudnienie jest o tyle dolegliwe, iż uniemożliwia wybudowanie przez skarżącego budynku mieszkalnego typu bliźniak, ze względu na sprzeczność z warunkami technicznymi wyżej wskazanego zadaszenia budynku przekraczającego granice działki [...]. Zarzucił organom naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie przepisów art. 51 ust. 1 pkt 3 oraz 36 ust.5 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz.1118). Nadto wskazał na naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 6 i 7 Kodeksu postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie.
W piśmie procesowym z dnia 28 stycznia 2010 r. skarżący kwestionuje zgodność budynku w 1985 r. z udzielonym pozwoleniem na budowę, a w piśmie z dnia 16 lutego 2010 r. wskazał, że inwestorzy posiadają dokumentację budynku, której brak w archiwum urzędu gminy.
W piśmie procesowym z dnia 1 marca 2010 r. pełnomocnik uczestników postępowania J. H. i Z. H. wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skargę należało uwzględnić.
Stosownie do treści art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W świetle powołanego przepisu, wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Przy rozpoznaniu niniejszej skargi Sąd miał również na względzie treść art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), według którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Kontrolując zatem legalność zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że narusza ona prawo, a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy.
Przedmiotowe postępowanie administracyjne toczyło się w trybie przepisu art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118, z późn. zm.), jak wynikałoby to ze wskazanej i przytoczonej przez oba organy podstawy prawnej rozstrzygnięć. Sąd zwraca przy tym uwagę, że przepis art. 51 ustawy - Prawo budowlane pozostaje w związku z przepisem art. 50 tej ustawy, regulującym sytuacje, w których wdrażane jest postępowanie naprawcze dotyczące samowoli budowlanej innej, niż określona w art. 48 lub w art. 49b ust.
1. Zastosowanie tego przepisu niepoprzedzone zostało ustaleniem przez organ I instancji, że roboty budowlane przy spornym budynku mieszkalnym nie zostały zakończone, a tylko taka sytuacja warunkuje możliwość nałożenia obowiązku przedstawienia, w wypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego, zamiennego projektu budowlanego, o czym mowa w art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego. Sąd zwraca uwagę, że jak wynika z treści protokołu z oględzin (vide: protokół z dnia 8.10.2008 r. k. 60 akt administracyjnych I instancji), roboty budowlane przy budynku mieszkalnym zostały zakończone, a zatem stosując prawidłowo przepis art. 51 ust. 7, w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego oraz w wypadku robót budowlanych zakończonych, można jedynie zastosować ust. 1 lub 2 wskazanego przepisu, nie wydając przy tym postanowienia o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych. Ponadto, należy zauważyć, iż nakazanie rozbiórki zadaszenia (pkt 2 decyzji organu I instancji) nie zostało wykazane poprzez poparcie stosownymi ustaleniami i należycie uzasadnione jako element decyzji podjętej na podstawie przepisu art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, a zatem jako nałożenie obowiązku wykonania określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Wskazać przy tym należy, że rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części reguluje przepis art. 51 ust. 1 pkt 1, stanowiący samodzielną podstawę prawną do wydania przez organ nadzoru takiej decyzji, o ile jest usprawiedliwiona okolicznościami sprawy. W świetle powyższych rozważań w ocenie Sądu decyzja organu zarówno instancji narusza art. 51 ust. 1 pkt 3 - poprzez zastosowanie w sytuacji, gdy roboty budowlane jak wynika z okoliczności sprawy zostały zakończone oraz brak ustaleń okoliczności uzasadniających nakazanie wykonania rozbiórki zadaszenia oraz brak uzasadnienia dla jej zastosowania. Uchybienia powyższe wynikają zaś przede wszystkim z wad postępowania administracyjnego, polegających na braku wszechstronnych i kompletnych ustaleń pozwalających na zastosowanie właściwego w niniejszej sprawie trybu postępowania. Oznacza to, że organ I instancji naruszył również przepisy art. 7, art. 77 i art. 80 kpa, w sposób, który mógłby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podkreślić należy, że tylko wszechstronne i prawidłowe ustalenia mogą być podstawą dla rozstrzygnięcia na podstawie skonkretyzowanej normy prawa materialnego, natomiast w warunkach niniejszej sprawy wadliwie i wybiórczo ustalony stan faktyczny przesądza o wadliwości zastosowanej podstawy prawnej rozstrzygnięć obu organów nadzoru budowlanego, ponieważ opisane naruszenia miały miejsce przed organami obu instancji. Poza wymienionymi wyżej przepisami, w art. 7 kpa została wyrażona naczelna zasada postępowania administracyjnego - zasada prawdy obiektywnej, zgodnie z którą organ administracji publicznej zobowiązany jest do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zasada prawdy obiektywnej ma fundamentalne znaczenie dla prawidłowego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, ponieważ na podstawie ustalonego stanu faktycznego sprawy organ administracyjny dokonuje jego subsumcji pod stosowną normę prawną. W ten sposób organ przesądza o powstaniu określonego obowiązku bądź prawa, a więc skutków prawnych, które dotyczyć będą wyłącznie faktów uznanych przez organ. Przepis art. 77 § 1 kpa nakłada na organ administracji obowiązek zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Pominięcie, czy też nieprzeprowadzenie stosownego dowodu, może oznaczać wadliwość podjętej decyzji administracyjnej. Wymaga podkreślenia, że organ administracyjny jest obowiązany z urzędu przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego konkretnej sprawy i podjąć wszelkie kroki niezbędne dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści. W okolicznościach niniejszej sprawy uchybiły tym obowiązkom oba organy, w rezultacie naruszając przepis będący podstawą prawną obu rozstrzygnięć. Konsekwencją tych wadliwości jest również naruszenie przepisu art. 107 § 3 kpa, poprzez brak należytego umotywowania decyzji.
Organ odwoławczy oceniając brak podstaw do wydania rozstrzygnięcia w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 nie odniósł się w ogóle do opisanych wyżej naruszeń prawa dokonanych przez organ I instancji. PWINB poczynił jedynie dodatkowe ustalenia w związku z dowodem w postaci dokumentu nazwanego "Ewidencja ruchu budowlanego w gospodarce nieuspołecznionej", w sposób wadliwy, naruszając tym samym art. 80 kpa, oceniając znaczenie tego dowodu. Wprawdzie powyższy dokument zawiera informację o dacie przekazania do użytku budynku (sierpień 1985 r.) oraz jego parametry w dacie odbioru (wielkość powierzchni i kubaturę), lecz w ocenie Sądu dokumentowi temu nie można przypisać takiej wagi, jak zostało to poczynione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, przy braku jakichkolwiek innych dowodów, które przemawiałyby za oceną stanu obiektu przekazanego do użytku, w szczególności czy nadawał się do zamieszkania. Wprawdzie stosownie do treści art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 1974 r., Nr 38, poz. 229), w brzmieniu mającym zastosowanie w dacie wskazanej we wspomnianym dokumencie, zawiadomienie dokonane przez inwestora do właściwego organu administracji państwowej o oddaniu obiektu do użytku kończy proces budowlany na gruncie przepisów budowlanych, jednakże co najmniej przedwczesne i nieusprawiedliwione okolicznościami sprawy jest stwierdzenie w zaskarżonej decyzji o bezprzedmiotowości zgodności budowy z udzielonym pozwoleniem na budowę w sytuacji, gdy organ odwoławczy zauważa brak stosownej dokumentacji.
Ponadto ocena dokonana przez organ II instancji pozostaje w sprzeczności z twierdzeniami J. H. poczynionymi do protokołu oględzin z dnia 8 października 2008 r., gdzie wymieniona oświadcza, że "roboty budowlane trwały sukcesywnie, do dnia dzisiejszego, obecnie pan H. przygotowuje materiały do odbioru tego budynku", jak również, że "wraz z mężem w przedmiotowym budynku mieszkalnym zamieszkuje od 10 lat" (vide: protokół oględzin j.w.). Organ nie dokonał analizy powyższych stwierdzeń w odniesieniu do stanu budynku mieszkalnego jakoby oddanego do użytku w sierpniu 1985 r. Tymczasem może to oznaczać wykonywanie kolejnych robót budowlanych, po przekazaniu obiektu do użytku, co nakłada obowiązek ustalenia, jakie to były roboty, kiedy zostały wykonane i czy wymagały pozwolenia na budowę, jak i wykonywanie robót budowlanych z odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego w sytuacji, gdy nie oddano do użytku obiektu nadającego się do zamieszkania.
Dodatkowo Sąd zauważa, ż protokół sprawozdawczo – opiniodawczy Nr [...] sporządzony przez mistrza kominiarskiego w dniu 9 września 2008 r., a więc krótko przed datą oględzin dokonanych przez organ nadzoru, określa sporny obiekt jako "nowowybudowany", "stan surowy użytkowy" (vide: protokół k. 51 akt administracyjnych I instancji). Zatem zebrany materiał dowodowy, wewnętrznie sprzeczny, nie został ani prawidłowo ustalony ani właściwie oceniony przez organ, co oznacza naruszenie przepisów postępowania – art. 7, art. 77, art. 80 kpa, nie pozwalając na jednoznaczną ocenę, czy i w jakim trybie wynikającym z przepisu art. 51 należy przeprowadzić postępowanie w sprawie budowy spornego obiektu. Zważyć bowiem należy, że wymieniony przepis w ust. 1 pkt 1-3 statuuje trzy alternatywne podstawy materialne do wydania przez organ nadzoru decyzji administracyjnych, przy czym w wypadku robót zakończonych stosuje się przepis art. 51 ust.
- 7. Jak wynika z jego treści, przepis art. 51 ust. 1 przewiduje, że przed upływem dwóch miesięcy od dnia wydania postanowienia, o który mowa w art. 50 ust. 1 organ nadzoru budowlanego:
- 1. nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo
- 2. nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo
- 3. w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia ust. 1 prawa budowlanego stanowi, że w decyzji rozstrzygającej o dalszych losach projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem: przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian.
Jak w skazano wyżej, obowiązki ujęte w przytoczonych wyżej punktach, możliwe do nałożenia na inwestora, zostały wymienione alternatywnie, a to oznacza oznacza, że zastosowanie każdego z punktów przypisane jest odrębnemu stanowi faktycznemu, wynikającemu z dokonanych przez organ nadzoru ustaleń. Przypadek prowadzenia robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę jest kwalifikowaną formą naruszenia norm prawa budowlanego, dla którego określone zostały odrębnie w punkcie 3 obowiązkowe i fakultatywne czynności naprawcze, przy czym nałożenie obowiązku przedstawienia zamiennego projektu budowlanego nie może mieć miejsca, o ile zachodzi sytuacja określona w art. 51 ust. 7.
Sąd orzekający w niniejszej sprawie zajmuje stanowisko, iż nawet ewentualne oddanie budynku do użytku nie oznacza, że organy nadzoru budowlanego nie są uprawnione do prowadzenia postępowania w trybie art. 50-51 Prawa budowlanego, również co do istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, w szczególności w sytuacji, gdy roboty budowlane wymagające pozwolenia na budowę lub zgłoszenia wykonywane było po dokonaniu zawiadomienia o oddaniu budynku do użytku. Sytuacja taka musiała mieć miejsce w niniejszej sprawie, gdyż przedmiotowy obiekt, w stanie faktycznym z daty rozstrzygnięcia, posiada inne parametry, niż wynikające z projektu budowlanego, co jest w istocie bezsporne i prawidłowo zostało przez organ I instancji ustalone (vide także: dowód z akt sprawy WSA w Gdańsku sygn. akt II SA/Gd 131/08 w zakresie projektu budowlanego, postanowienie k. 75). Wymaga natomiast również ustalenia, jakie były wymiary i powierzchnia budynku oddanego do użytku w sierpniu 1985 r., słusznie bowiem skarżący zauważa w piśmie procesowym z dnia 16 lutego 2010 r. (k. 36), że są one inne, mniejsze, niż parametry ustalone podczas oględzin spornego budynku mieszkalnego.
Zatem w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja, wadliwa z punktu widzenia prawa, jest co najmniej przedwczesna wobec uchybień w ustaleniu i ocenie materiału dowodowego. Narusza przy tym przepis art. 138 § 1 pkt 2 kpa, ponieważ decyzję merytoryczną można było wydać dopiero po uzupełnieniu i ocenie zebranego materiału dowodowego w ramach przepisu art. 136 kpa, bądź - w razie konieczności przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w szerszym zakresie – po przekazaniu sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia decyzją kasacyjną (art. 138 § 2 kpa). Wskazane naruszenie miało zatem istotny wpływ na wynik sprawy
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy właściwy organ uwzględni ocenę prawną dokonaną przez Sąd, przeprowadzi postępowanie wyjaśniające w zakresie wskazanym powyżej, a więc co do tego, w jakim kształcie przedmiotowy budynek oddany został do użytku w sierpniu 1985 r., jakie roboty budowlane wykonane zostały po tej dacie, czy wymagały pozwolenia na budowę czy zgłoszenia i czy inwestorzy wymogów w tym zakresie dopełnili. Zwróci się przy tym do inwestorów o wskazanie wszelkich dowodów, mogących potwierdzać tezę o legalności istniejącej zabudowy. Zależnie od wyników postępowania wyjaśniającego, organ nadzoru zastosuje właściwe środki przewidziane w ustawie – Prawo budowlane.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 134 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku z art. 205 tej ustawy, ustalając, że na zasądzone koszty składa się wpis sądowy w kwocie 500 zł oraz wynagrodzenie radcy prawnego wraz z kosztami opłaty od pełnomocnictwa procesowego w kwocie 257 zł (240 zł + 17 zł).