Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym w 21 stycznia 2013 r. (data wpływu do sądu) na urzędowym formularzu PPF K. Ch. zwróciła się o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Wskazała w uzasadnieniu wniosku, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem. Nikogo nie ma na utrzymaniu. Małżonkowie zamieszkują w mieszkaniu o powierzchni 112 m2. Źródłem utrzymania rodziny są dochody małżonków z tytułu emerytur w kwocie 1100 zł miesięcznie (mąż wnioskodawczyni) i 1200 zł miesięcznie (wnioskodawczyni) oraz z prac dorywczych męża wnioskodawczyni w kwocie 1500 zł miesięcznie. Razem zatem dochody kształtują się na poziomie 3 800 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni, wedle oświadczenia, nie posiada żadnego majątku, poza mieszkaniem, oraz oszczędności. Wydatki ponoszone co miesiąc wnioskodawczyni oceniła na kwotę około 3 900 zł (w tym czynsz – 580 zł, żywność – 1000 zł, leki – 300 zł, lekarze – 300 zł, ubranie – 300 zł, książki i prasa – 100 zł, energia – 300 zł, gaz – 30 zł, TV i internet – 150 zł, jedzenie dla psa i kota – 100 zł, opał na sezon – 4000 zł, opłata za grunt – 1300 zł rocznie).
Wnioskodawczyni podkreśliła, nie jest w stanie ponieść żądanych opłat. Jej mąż choruje na przewlekłą chorobę płuc. Jego stan zdrowia nie pozwala na opuszczanie mieszkania i wymaga pomocy osoby trzeciej. Wnioskodawczyni jest po operacji onkologicznej. Wszystkie środki małżonkowie wydatkują na bieżące potrzeby.
W związku z powziętymi wątpliwościami co do stanu majątkowego i zarobków wnioskodawczyni, a zwłaszcza relacji pomiędzy dochodami a wydatkami w jej gospodarstwie domowym, referendarz pismem z 24 stycznia 2013 r. (doręczonym wnioskodawcy w dniu 28 stycznia 2013 r.), zobowiązał ją do przedłożenia dokumentów źródłowych, zmierzających do sprecyzowania wysokości dochodów oraz ponoszonych wydatków (w tym wyciągów z kont bankowych z ostatnich trzech miesięcy ze wszystkich posiadanych rachunków bankowych, dokumentów obrazujących wysokość ponoszonych opłat z tytułu mediów i innych kosztów wyszczególnionych w treści formularza PPF oraz dokumentów, z których wynika aktualna wysokość uzyskiwanych świadczeń emerytalnych).
Wnioskodawczyni w wyznaczonym terminie (tj. do dnia 4 lutego 2012 r.) wymaganych dokumentów nie przedłożyła. Nie złożyła także oświadczenia we wskazanym zakresie.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 t. j. ze zm., powoływanej dalej jako P.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3 art. 245 tejże ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy).
W niniejszej sprawie referendarz sądowy, nie mając wystarczających danych w złożonym wniosku, wezwał skarżącą w trybie art. 255 P.p.s.a. do przesłania dokumentów oraz podania informacji, odnoszących się do sytuacji majątkowej i zarobkowej jej i męża, mając przy tym na uwadze uregulowania zawarte w § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Skarżąca z tego obowiązku się nie wywiązała, uchylając się od przedstawienia wszystkich i pełnych danych, charakteryzujących sytuację dochodową, rodzinną i majątkową swoją i męża. W tej sytuacji referendarz uznał, że wnioskodawczyni nie wykazała podnoszonych we wniosku oraz w toku postępowania okoliczności, dotyczących jej sytuacji zarobkowej i majątkowej wskazujących, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i męża. W konsekwencji stanowiło to przeszkodę do przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie.
Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.