Uzasadnienie
Z. Ch. we wniosku z 4 marca 2014 r., złożonym na urzędowym formularzu PPF, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy wynika, że prowadzi on jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest wdowcem. Źródłem jego utrzymania jest emerytura w wysokości 1302 zł miesięcznie. Wedle oświadczenia, wnioskodawca nie posiada znaczącego majątku, poza domem o powierzchni 106 m2, którego jest współwłaścicielem. Jest inwalidą I grupy, ciężko schorowanym, po licznych zabiegach operacyjnych. Wnioskodawcza oświadczył, że posiadał oszczędności na rachunku bankowym, lecz zostały one skradzione przez pracownika banku. Od 2011 roku toczy się postępowanie karne w tej sprawie, od dłuższego czasu bez efektów. Wnioskodawca napisał też, że jest właścicielem samochodu osobowego o wartości około 15000 zł, lecz z niego nie korzysta, gdyż nie stać go na zakup paliwa.
Stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – tekst jednolity ze zm.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie zaś prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy).
Mając na względzie fakt, że strona wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych (wniosek zawarty w rubryce 4 formularza PPF), należało rozważyć, czy wnioskodawca spełnia wyżej wymienione przesłanki przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym. Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku i dane zawarte w oświadczeniu wnioskodawcy, w szczególności fakt jego niewysokich dochodów, braku oszczędności i znaczącego majątku, a także jego stan zdrowia, należało uznać, że wykazał on, że nie ma realnych możliwości finansowych pozwalających na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Wobec powyższego referendarz, na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.