Uzasadnienie
Z. C. we wniosku z 27 czerwca 2014 r., złożonym na urzędowym formularzu PPF, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy wynika, że prowadzi on jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest wdowcem. Źródłem jego utrzymania jest emerytura w wysokości 1302 zł miesięcznie. Wedle oświadczenia, wnioskodawca nie posiada znaczącego majątku, poza domem o powierzchni 106 m2, którego jest współwłaścicielem. Jest inwalidą I grupy, ciężko schorowanym, po licznych zabiegach operacyjnych. Wnioskodawcza oświadczył, że posiadał oszczędności na rachunku bankowym, lecz zostały one skradzione przez pracownika banku. Od 2011 roku toczy się postępowanie karne w tej sprawie, od dłuższego czasu bez efektów. Wnioskodawca napisał też, że jest właścicielem samochodu osobowego o wartości około 15000 zł, lecz z niego nie korzysta, gdyż nie stać go na zakup paliwa.
Postanowieniem z 14 marca 2014 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zatem obecnie złożony wniosek należy potraktować jako złożony o przyznanie prawa pomocy w całości, gdyż skarżący ubiega się o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do treści art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga nadto złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wskazane przepisy stanowią wyjątek o zasady, wynikającej z treści art. 199 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którą na stronie ciąży obowiązek pokrycia kosztów postępowania wywołanych jej udziałem w sprawie. Zatem, rzeczą wnioskodawcy, jako zainteresowanego, jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach.
W ocenie referendarza, wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę zawarte we wniosku dane odzwierciedlające aktualną sytuację majątkową i dochodową wnioskodawcy: fakt bardzo niskich dochodów i stan zdrowia, brak oszczędności i znaczącego majątku należało uznać, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania związanych z niniejszą sprawą, w tym zwłaszcza kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru. Tym samym spełnia on ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w tym zakresie. Z uwagi na okoliczność, że skarżący nie wskazał czy domaga się ustanowienia radcy prawnego czy adwokata referendarz przyznał mu radcę prawnego uznając, że w pełni to zabezpieczy interesy skarżącego.
Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności referendarz, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.