Uzasadnienie
J. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody (dalej jako Wojewoda) z dnia 3 sierpnia 2018 r., którą utrzymano w mocy decyzję Starosty (dalej jako Starosta) z dnia 10 kwietnia 2018 r., o odmowie zwrotu na rzecz J. Z., H. K., J. F., K. L. i W. F. nieruchomości oznaczonej jako działka nr [..] o pow. 431 m2, położonej w P. przy ul. N., obręb [..].
Zaskarżona decyzja podjęta została w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Aktem notarialnym z dnia 25 czerwca 1973 r., Repertorium A nr [..] Skarb Państwa, w trybie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1961 r. Nr 18, poz. 94), zwanej dalej ustawą wywłaszczeniową, nabył od A.F. nieruchomość oznaczoną nr ewid. [..] o powierzchni 431 m2, położoną w P., z przeznaczeniem na urządzenie zieleńca.
Z wnioskami o zwrot wywłaszczonej nieruchomości wystąpili spadkobiercy byłej właścicielki działki: J. Z. (wniosek z dnia 21 lutego 2005 r.), H. K., J. F. i W. F. (wniosek z dnia 6 czerwca 2005 r.) oraz K. L. (wniosek z dnia 4 listopada 2008 r.).
Na podstawie powyższych wniosków Starosta oraz Wojewoda w latach 2009-2018 prowadzili postępowanie w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości oznaczonej jako działka nr [..] w P., w toku którego kwestią sporną było, czy na nieruchomości tej został zrealizowany cel wywłaszczenia określony w akcie notarialnym – zieleniec. Jak bowiem ustalono, na działce tej po wywłaszczeniu użytkowany był pawilon handlowy, wykorzystywany najpierw jako sklep spożywczy, a później także jako sklep monopolowy.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy decyzją z dnia 10 kwietnia 2018 r. Starosta działając na podstawie art. 136 ust. 3 i art. 137 w związku z art. 216 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r., poz. 121 ze zm.), dalej jako u.g.n., odmówił zwrotu na rzecz J. Z., H. K., J. F., K. L. i W. F. wywłaszczonej nieruchomości oznaczonej jako działka nr [..].
Z rozstrzygnięciem tym nie zgodzili się wnioskodawcy, domagając się w odwołaniu, aby organ oprócz zwrotu nieruchomości dokonał także rekompensaty, wyrównania lub odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość.
Na skutek rozpoznania odwołania Wojewoda decyzją z dnia 3 sierpnia 2018 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Zdaniem organu odwoławczego w sprawie prawidłowo przyjęto, że cel wywłaszczenia określony w akcie notarialnym z dnia 25 czerwca 1973 r., tj. zieleniec, został zrealizowany. Jak wskazał organ, nie istnieje normatywna definicja tego pojęcia, lecz należy je rozumieć jako niewielki teren w mieście, obsiany trawą, obsadzony kwiatami, drzewami i krzewami. Cel wywłaszczenia w postaci zieleńca może natomiast zostać uznany za zrealizowany z dniem wywłaszczenia, o ile nie jest wymagane podejmowanie dodatkowych prac w celu jego osiągnięcia i od razu może pełnić funkcję, na jaką nieruchomość została wywłaszczona, i w ocenie organu w niniejszej sprawie przesłanka ta została spełniona.
Fakt, że przedmiotowa działka w chwili wywłaszczenia na części swej powierzchni spełniała funkcję zieleńca bez konieczności przeprowadzania dodatkowych "prac urządzeniowych" potwierdza między innymi opinia szacunkowa sporządzona w dniu 27 listopada 1971 r. w sprawie wyceny materiału roślinnego znajdującego się na nieruchomości, wśród którego znajdowały się między innymi drzewa owocowe, krzewy i kwiaty. Działka ta więc w znacznej części spełniała wymogi szeroko pojętej zieleni miejskiej. Co więcej, z akt sprawy wynika, że w dniu 5 stycznia 1972 r. A. F. pozwoliła wejść na swoją działkę w celu przeprowadzenia prac przygotowawczych związanych z wywłaszczeniem, które zdaniem organu pierwszej instancji polegały na wycięciu niektórych drzew i krzewów.
Oprócz ww. roślinności na działce znajdowała się jedynie część szopki o konstrukcji mieszanej, ściany częściowo z cegły grub. 12/d, a częściowo z desek na konstrukcji szkieletowej z krawędziaków; dach pokryty eternitem falistym na więźbie z krawędziaków; drzwi deskowe oraz ogrodzenie (vide: opinie szacunkowe wykonane w dniu 30 listopada 1971 r. i w dniu 20 grudnia 1971 r.). Przy czym, jak wynika z zeznań świadków, szopka ta została usunięta wkrótce po sprzedaży działki. Także z dokumentu zatytułowanego "opis i mapa" w skali 1:2000 z dnia 27 grudnia 1972 r. wynika, że działka nie była już zabudowana.
Sporne w sprawie okazało się jednak, kiedy wybudowano stwierdzone podczas oględzin z dnia 19 lutego 2009 r. dwa obiekty budowlane, tj. jeden konstrukcji stalowej i PCV posadowiony w części wschodniej nieruchomości, drugi konstrukcji stalowej i z płyt drewnianych, usytuowany w części południowej, wykorzystywany jako sklep spożywczo – monopolowy, albowiem kwestia ta ma znaczenie dla ustalenia, czy działka nie została wykorzystana na cel inny niż określony w akcie wywłaszczeniowym. W tym zakresie organy prowadziły szczegółowe postępowanie wyjaśniające, lecz nie udało się odnaleźć dokumentacji dotyczącej lokalizacji na tym terenie obiektów budowalnych, a w konsekwencji ustalić dokładnej daty powstania obiektów. Jednakże w ocenie organu zeznania świadków wskazywały, że pawilon handlowy powstał w roku 1974, zaś ciastkarnia na początku lat 90, około 1993-1994 roku.
W związku z powyższym Wojewoda uznał, że najpierw urządzono zieleniec, a dopiero potem powstał pawilon handlowy. Trudno bowiem uznać, że przy urządzaniu zieleńca pominięto 30 m2 (powierzchnia użytkowa pawilonu) czy 43 m2 (powierzchnia pawilonu i zaplecza ustalona przez geodetę) z 431 m2 powierzchni działki nr [..]. Oznacza to, że również część działki pod tym pawilonem handlowym była początkowo wykorzystywana jako część zieleńca.
Reasumując, Wojewoda stwierdził, że przedmiotowa działka mogła zostać wykorzystana na teren zieleni miejskiej już w dniu przejęcia jej przez Skarb Państwa, tj. z dniem jej sprzedaży. Z kolei o zbędności nieruchomości nie można mówić w sytuacji, gdy została ona prawidłowo wykorzystana na cel wywłaszczenia, a następnie realizacji tego celu zaprzestano lub przeznaczono nieruchomość na inne cele. Przekazanie nieruchomości, na której przez wiele lat realizowano cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, na realizację innego celu, nie może z mocą wsteczną zmienić oceny "konieczności" i "niezbędności" dokonanego przed laty wywłaszczenia na określony cel. Tym samym brak było podstaw do orzeczenia zwrotu nieruchomości oznaczonej jako działka nr [..].
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku J. Z. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji nie zgadzając się ze stwierdzeniem, że nieruchomość została wykorzystana na cel zgodny z wywłaszczeniem. W jej ocenie działka została wykorzystana w około ¼ na inny cel – pobudowano sklepik, w którym sprzedawano warzywa i artykuły spożywcze, a w ostatnich latach także napoje alkoholowe. Powstał także dojazd, osobne dojście oraz miejsce na stół i krzesła. Całość zajmowała około 100 m2. Zgodnie z przepisami nie jest możliwe wykorzystanie działki na inne cele niż cel wywłaszczenia, przy czym bez znaczenia jest kiedy wybudowano pawilon handlowy. Ponadto skarżąca podtrzymała zarzuty związane z żądaniem odszkodowania za wywłaszczony grunt, nie zgadzając się z dokonaną wyceną.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, oraz o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym. Strony postępowania nie wniosły o przeprowadzenie rozprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga okazała się bezzasadna.
Oceniając legalność zaskarżonej decyzji wskazać należy, że stosownie do przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu, wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, inny akt lub czynność z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania.
Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu. Z treści powołanych przepisów wynika bowiem, że sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego - bada z urzędu zgodność zaskarżonego aktu lub czynności z prawem materialnym i przepisami normującymi postępowanie przed organami administracji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2018, poz. 1302 ze zm. - dalej p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że przedmiot niniejszej sprawy sprowadza się do oceny decyzji organu odwoławczego, który utrzymał w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą zwrotu nieruchomości położonej w P. przy ul. N., obręb [..], oznaczonej jako działka nr [..] o powierzchni 431 m2.
Jak wynika z akt sprawy umową sprzedaży zawartą w formie aktu notarialnego z dnia 25 czerwca 1973 r. rep. A nr [..] opisana wyżej nieruchomość, tj. działka nr [..] w P., została sprzedana Skarbowi Państwa – Prezydium Powiatowej Rady Narodowej, na podstawie art. 6 ustawy wywłaszczeniowej, przez ówczesną właścicielkę A. J. F., z przeznaczeniem pod urządzenie zieleńca, za cenę – 21 408 zł.
We wniosku z 21 lutego 2005 r. J. Z. wystąpiła do Starosty o zwrot ww. nieruchomości, która obecnie stanowi własność Gminy Miasta. Z postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 7 listopada 1995 r., sygn. akt [..], z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. [..] oraz z dnia 19 lutego 2008 r., sygn. akt [..] wynika, że spadkobiercami A. J. F. są J. Z., H. K., J. F., K. L. oraz W. F. W postępowaniu administracyjnym J. Z. występowała w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik J. F. Pozostali spadkobiercy złożyli odrębne wnioski o zwrot opisanej wyżej nieruchomości.
W okolicznościach niniejszej sprawy kwestią wymagającą ustalenia, w kontekście prawidłowo wyjaśnionego według organów celu wywłaszczenia, było ustalenie, czy faktycznie na wywłaszczonej nieruchomości urządzono zieleniec, czyli zrealizowano cel wywłaszczenia oraz kiedy to nastąpiło. Ponadto analizy wymagała kwestia realizacji na nieruchomości działalności handlowej, okresu kiedy była realizowana i jej wpływu na wykonanie celu wywłaszczenia.
Podkreślenia wymaga przy tym fakt, że przepisy obowiązujące w dacie wywłaszczenia, a więc przepisy powołanej ustawy wywłaszczeniowej, w przeciwieństwie do przepisów obecnie obowiązujących, nie przewidywały obowiązku sprecyzowania celu wywłaszczenia w akcie, mocą którego własność nieruchomości przechodziła na rzecz Skarbu Państwa. Wobec braku takiego obowiązku, często nie określano, realizacja jakiego celu publicznego uzasadnia przejęcie nieruchomości na własność Skarbu Państwa albo wskazywano go bardzo ogólnie – jak to ma miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy.
W konsekwencji, organy administracji, orzekając w sprawach o zwrot wywłaszczonych nieruchomości, zmuszone są ustalać ów cel wywłaszczenia nie na podstawie jasnego zapisu w decyzji wywłaszczeniowej bądź umowie zawartej w formie aktu notarialnego, lecz na podstawie innych dokumentów oraz samych okoliczności wywłaszczenia. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, a wspomniana okoliczność przyczyniła się do długotrwałego (ponad dziesięcioletniego) postępowania prowadzonego przez organy administracji w niniejszej sprawie.
Bezspornym jest, że nabywcą gruntu był Skarb Państwa działający przez upoważnionego pracownika Prezydium Powiatowej Rady Narodowej. W akcie notarialnym wskazano, że Skarb Państwa nabywa działkę nr [..] w P. z przeznaczeniem "pod urządzenie zieleńca". Zieleniec według definicji słownikowej oznacza teren zieleni, w miarę zwarty przestrzennie, zazwyczaj o niedużej powierzchni i funkcjach reprezentacyjno-wypoczynkowych. Zazwyczaj przylega do placów lub ulic, bądź stanowi otoczenie budynków lub pomników
W dacie wywłaszczenia, jak wynika z materiału dowodowego, w tym z opinii szacunkowej z dnia 27 listopada 1971 r. w sprawie wyceny materiału roślinnego znajdującego się na wywłaszczanej nieruchomości, znajdowały się drzewa owocowe, krzewy i kwiaty. Ponadto, na części działki nr [..] znajdowała się część szopki o konstrukcji mieszanej (drewniano – ceglanej) wraz z ogrodzeniem. Wkrótce pod sprzedaży działki nr [..] szopka ta została usunięta, co wynika z zeznań świadków przesłuchanych w sprawie przez organ pierwszej instancji. Również opis i mapa nieruchomości z dnia 27 grudnia 1972 r. potwierdzają okoliczność usunięcia szopki, bowiem w tej dacie działka została opisana jako niezabudowana.
Z kolei, w dniu 5 stycznia 1972 r. A.F. wyraziła zgodę na przeprowadzenie na działce prac przygotowawczych, które obejmowały opomiarowanie działki oraz sporządzenie wyceny gruntu i spis znajdującej się na niej roślinności.
Na podstawie ww. dowodów organy orzekające w niniejszej sprawie ustaliły jednoznacznie, że cel na jaki została przeznaczona działka nr [..] stanowił realizację zieleńca i został on zrealizowany de facto w dacie wywłaszczenia, bowiem działka ta mogła zostać wykorzystana jako teren zieleni już w dniu jej przejęcia przez Skarb Państwa, tj. 25 czerwca 1973 r. W ocenie sądu, powyższe ustalenia znajdują odzwierciedlenie w zebranym materiale dowodowym i brak jest podstaw faktycznych, by je kwestionować. W orzecznictwie sądowym ugruntowane jest stanowisko, zgodnie z którym jeżeli na nieruchomości podlegającej wywłaszczeniu na tereny zielone znajduje się już teren spełniający wymogi dla tego terenu to w istocie realizacja celu wywłaszczenia następuje z momentem przeniesienia własności nieruchomości.
Zebrany materiał dowodowy wskazuje również, że na działce nr [..] w 1974 r. posadowiony został kiosk warzywny. Obiekt ten została samowolnie wzniesiony przez A. i pierwotnie był dzierżawiony, a w dniu 1 sierpnia 1991 r. sprzedany przez B. Zeznania świadków przesłuchanych w niniejszej sprawie wskazują, że powyższy pawilon handlowy powstał w około rok - dwa lata po zrealizowaniu celu wywłaszczenia. Z kolei, na początku lat dziewięćdziesiątych XX w. na działce tej powstała również ciastkarnia (w latach 1993 – 1994). Przeprowadzone w dniu 19 lutego 2009 r. oględziny ww. działki ujawniły, że znajduje się na niej częściowo chodnik i zieleń. Ustalono również, że stanowi ona obszar ogólnodostępny i posadowione są na nim dwa obiekty budowlane – pierwszy o konstrukcji stalowej i PCV, zlokalizowany w części wschodniej oraz drugi – o konstrukcji stalowo – drewnianej, usytuowany w części południowej, wykorzystywany jako sklep spożywczo – monopolowy.
Ze skargi wynika natomiast, że obecnie, tj. od dwóch lat, na przedmiotowej działce ponownie urządzono zieleniec i zlikwidowano obiekty handlowe. Powyższe wskazuje, że działka od momentu wywłaszczenia była wykorzystywana na różne cele, ale bezsporne jest, że cel wywłaszczenia został na niej zrealizowany w dacie sprzedaży działki i kontynuowany przez okres około roku od tego dnia. Natomiast w 1974 r. posadowiony na niej został kiosk, który pełnił funkcję handlową (warzywniak), a w latach 1993 – 1994 ciastkarnia. W chwili obecnej, działka nr [..] jest w całości wykorzystywana jako teren zielony, gdyż ponownie urządzono na niej zieleniec. Fakt wykorzystywania tej działki przez jakiś czas na cele inne niż cel wywłaszczenia pozostaje bez znaczenia w kontekście przesłanek zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, wynikających z art. 136 ust. 3 u.g.n. (materialnoprawna przesłanka zwrotu to "zbędność" nieruchomości na cel wywłaszczenia), o czym mowa będzie poniżej.
Wbrew twierdzeniom skargi, cel wywłaszczenia w okolicznościach niniejszej sprawy został skutecznie zrealizowany, choć przez jakiś okres nie był on kontynuowany. Brak kontynuacji celu wywłaszczenia nie przekreśla jednak jego realizacji, jak mylnie wywodzi skarżąca.
Zgodnie z treścią art. 216 ust. 1 u.g.n. przepisy rozdziału 6 działu III niniejszej ustawy, tj. dotyczące zwrotu wywłaszczanych nieruchomości, stosuje się odpowiednio do nieruchomości przejętych lub nabytych na rzecz Skarbu Państwa na podstawie art. 6 lub art. 47 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (...). W konsekwencji, przesłanki zwrotu nieruchomości należy ustalać w oparciu o przepisy u.g.n. Zgodnie z art. 136 ust. 3 u.g.n. poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części, jeżeli stosownie do przepisu art. 137 u.g.n., stała się ona zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Z wnioskiem o zwrot nieruchomości lub jej części występuje się do starosty, wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej, który zawiadamia o tym właściwy organ. W myśl zaś art. 137 ust. 1 u.g.n. nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, jeżeli:
- 1) pomimo upływu 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu albo
- 2) pomimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel ten nie został zrealizowany.
Z powyższych unormowań wynika, że roszczeniem o zwrot można objąć nieruchomości wywłaszczone w drodze decyzji administracyjnej. Jak zaś wskazano powyżej, działka nr [..], objęta niniejszym postępowaniem, została nabyta przez Skarb Państwa nie w drodze decyzji administracyjnej, lecz umowy cywilnoprawnej, zawartej na mocy art. 6 ustawy wywłaszczeniowej. Cytowany wyżej art. 216 ust. 1 u.g.n. umożliwia odpowiednie zastosowanie przepisów rozdziału 6 działu III niniejszej ustawy do nieruchomości przejętych lub nabytych na rzecz Skarbu Państwa, m. in. na mocy art. 6 ustawy z 12 marca 1958 o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości. Powyższe oznacza dopuszczalność zwrotu nieruchomości przejętych na rzecz Skarbu Państwa na podstawie umowy cywilnoprawnej w trybie u.g.n. Stwierdzić przy tym należy że przepisy u.g.n. przewidują możliwość zwrotu wywłaszczonej nieruchomości pod warunkiem łącznego spełnienia wszystkich zawartych w niej przesłanek.
Kwestią sporną zatem jest dopuszczalność zwrotu nieruchomości, na której cel wywłaszczenia został zrealizowany w dacie jej nabycia, a następnie przestał być realizowany i w dacie orzekania o zwrocie – nadal jest realizowany.
Powyższy problem jest przedmiotem miarę jednolitej refleksji w orzecznictwie sądów administracyjnych. Ustalając sens przepisów art. 136 i 137 u.g.n. w zakresie przesłanek zwrotu nieruchomości należy brać pod uwagę ich ratio legis w powiązaniu z ogólnymi celami instytucji wywłaszczenia i zwrotu nieruchomości oraz całym porządkiem prawnym. Obowiązek zwrotu nieruchomości w razie jej niewykorzystania na cel wskazany jako podstawa wywłaszczenia jest uznawany za zasadę o randze konstytucyjnej. W piśmiennictwie wskazuje się, że w ramach analizy kwestii "zbędności" nieruchomości na cel wywłaszczenia, przesłanki tej zbędności należy oceniać ściśle.
W konsekwencji, w ramach wykładni art. 137 u.g.n., stosując regułę wnioskowania a contrario, należy uznać, że w sensie prawnym – nieruchomość należy uznać za niezbędną na cel wywłaszczenia w każdej innej sytuacji niż określone w tym przepisie. W konsekwencji, zrealizowanie celu wywłaszczenia przed zawarciem umowy zbycia nieruchomości nie może oznaczać, że stała się ona zbędna na cel wywłaszczenia, określony w akcie notarialnym. W orzecznictwie sądów przyjmuje się też, że niemożliwy jest zwrot nieruchomości, na której cel wywłaszczenia faktycznie zrealizowano przed wieloma laty, a ewentualne uchybienie terminom wskazanym w art. 137 ust. 1 u.g.n., nie ma dla sprawy zwrotu znaczenia (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 lipca 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 993/17; wyrok WSA w Krakowie z dnia 30 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 271/08; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 237/11, dostępne w CBOSA www.nsa.gov.pl).
W przypadku zaś zrealizowania celu przed wywłaszczeniem (choć przepisy ustawy nie regulują takiej sytuacji), niedopuszczalny jest również zwrot nieruchomości, na której co prawda do przekroczenia wskazanych terminów nie doszło, jednakże cel wywłaszczenia został zrealizowany przed formalnym wywłaszczeniem.
Ponieważ w okolicznościach niniejszej sprawy realizacja celu wywłaszczenia nastąpiła w latach siedemdziesiątych XX w., nie może być mowy o zwrocie nieruchomości, skoro przez pewien okres w sposób nieprzerwany nieruchomość była wykorzystywana zgodnie z tym celem. Jeśli więc cel wywłaszczenia został zrealizowany, to zwrot nieruchomości nie jest możliwy bez względu na to, kiedy jego realizacja nastąpiła. Podkreślić przy tym należy, że późniejsza realizacja na wywłaszczonej nieruchomości innych funkcji, niż objęta celem wywłaszczenia – w tym przypadku funkcji handlowej, jest bez znaczenia dla możliwości zwrotu nieruchomości. Istotne jest bowiem, czy zrealizowano na niej cel wywłaszczenia. Jak zaś wskazano powyżej, zebrany materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że na działce nr [..] w P. został urządzony zieleniec, a zatem brak jest podstaw do uwzględnienia żądania zwrotu nieruchomości ze względu na realizację na niej w późniejszym czasie innej funkcji.
Okoliczność ta pozostaje bez znaczenia w kontekście przesłanek zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, wynikających z art. 136 ust. 3 u.g.n., o czym mowa była powyżej. Wbrew twierdzeniom skargi, cel wywłaszczenia w okolicznościach niniejszej sprawy został skutecznie zrealizowany, choć nie był on kontynuowany. Brak kontynuacji celu wywłaszczenia nie przekreśla jednak jego realizacji, jak mylnie wywodzi skarżąca.
W związku z powyższym, sąd podziela w całości argumentację zawartą w uzasadnieniach decyzji organów obu instancji, a postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone prawidłowo, z wyjaśnieniem wszystkich okoliczności sprawy.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę jako bezzasadną oddalił. Sąd orzekł na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a.