Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2012 r., wydanym na podstawie art. 20 § 1 pkt 4 oraz art. 56 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz.U. z 2005 roku Nr 229, poz. 1954 ze zm. – dalej jako p.e.a.), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 17 lipca 2012 r. w celu przymuszenia M. i J. C. do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 listopada 2010 r., nakazującej rozbiórkę samowolnie wybudowanego obiektu rekreacji indywidualnej wraz z tarasem oraz dobudowanym pomieszczeniem gospodarczym z wiatą, usytuowanych na terenie działki nr [...] w B. oraz częściowo na działce nr [...] w B., gmina C. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji, wskazując na enumeratywnie wymienione w art. 56 § 1 p.e.a., przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego, podniósł że kwestia związana z wnioskiem o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego działki, na której usytuowany jest przedmiotowy obiekt nie może mieć wpływ na prowadzenie postępowania egzekucyjnego, które zostało wszczęte w celu wyegzekwowania rozstrzygnięcia podjętego zgodnie z prawem obowiązującym w dniu jej wydania.
W zażaleniu na powyższe postanowienie zobowiązani wnieśli o wstrzymanie egzekucji do czasu uprawomocnienia się nowego planu zagospodarowania przestrzennego naprawiającego błędy poprzedniego planu.
Postanowieniem z dnia 10 września 2012 r., wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. oraz art. 56 p.e.a., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że strona we wniosku o wstrzymanie postępowania nie podała żadnego z powodów wymienionych w art. 56 § 1 p.e.a. Zmiana planu miejscowego obejmującego działkę, na której usytuowany jest obiekt budowlany, w stosunku do którego prowadzone jest postępowania egzekucyjne, nie jest przesłaną uzasadniająca zawieszenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
W skardze na powyższe postanowienie M. i J. C. wskazali, że istnieją możliwości odroczenia egzekucji do czasu uprawomocnienia nowego planu miejscowego, zgodnego ze stanem faktycznym lokalizacji domku. Poprawiony plan miejscowy zmienia kwalifikację postępowania egzekucyjnego o rozbiórce ich domku.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację oraz stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.).
Skarga wniesiona w niniejszej sprawie była bezzasadna, albowiem zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji zostały wydane zgodnie z prawem.
Podkreślić należy, że słusznie organy obu instancji podkreślały, że art. 56 § 1 p.e.a. zawiera zamknięty katalog przesłanek obligatoryjnego zawieszenia postępowania egzekucyjnego w administracji. Polegają one na:
- 1) wstrzymaniu wykonania, odroczeniu terminu wykonania obowiązku albo rozłożeniu na raty spłat należności pieniężnej;
- 2) śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego;
- 3) utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego;
- 4) żądaniu wierzyciela;
- 5) innych przypadkach przewidzianych w ustawach.
Wśród ww. przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego nie występuje okoliczność toczącego się postępowania w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu, na którym usytuowany jest obiekt budowlany podlegającemu egzekwowanemu obowiązkowi rozbiórki.
W postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie jest dopuszczalne stosowanie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. dotyczącego zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie zawartego w art. 18 p.e.a. odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. W przewidzianym w art. 56 § 1 pkt 5 p.e.a. odwołaniu się do przepisów innych ustaw mowa jest bowiem jedynie o przepisach przewidujących expressis verbis możliwość lub obowiązek zawieszenia postępowania egzekucyjnego (por. P. Przybysz, Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, Warszawa 2003, str. 75). Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zawiera samodzielne, charakterystyczne dla tego postępowania, przesłanki jego zawieszenia, zatem brak jest podstaw do stosowania w zakresie instytucji zawieszenia postępowania egzekucyjnego przepisów art. 97 k.p.a. Co prawda w treści art. 56 § 1 pkt 5 p.e.a. znajduje się odesłanie do przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego zawartych w innych ustawach, jednak celem ustawodawcy było odesłanie do uregulowań szczególnych, nie zaś k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2101/10, Baza Orzeczeń Lex nr 1138073, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 września 2010 r., sygn. akt I SA/Gl 1008/09, Baza Orzeczeń Lex nr 748175).
Podkreślić należy, że nawet gdyby dopuścić stosowanie art. 97 k.p.a. w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, to również wówczas, okoliczność podnoszona przez skarżących nie stanowiłaby podstawy do zawieszenia postępowania. Okoliczność prac nad zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie stanowi żadnej z przesłanek zawieszenia postępowania administracyjnego, wymienionych w art. 97 k.p.a. W szczególności nie jest to zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.
Jak wyraźnie widać, plan miejscowy nie wpływa w sposób bezpośredni na postępowanie egzekucyjne dotyczące obowiązku rozbiórki nielegalnej zabudowy i nie jest warunkiem wydania w tym przedmiocie decyzji przez organy egzekucyjne, a przymiot zagadnienia wstępnego mogą mieć tylko rozstrzygnięcia, które warunkują wydanie orzeczenia merytorycznego.
Przytoczyć tu należy stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z dnia 15 października 2010 roku, sygn. akt II OSK 1612/09 (Baza Orzeczeń Lex nr 746679), zgodnie z którym: "Zagadnienie wstępne dotyczy zatem sytuacji, w której rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem postępowania uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, bez rozstrzygnięcia którego w ogóle nie jest możliwe wydanie decyzji administracyjnej w postępowaniu głównym. Nie będzie więc zagadnieniem prejudycjalnym samo twierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet – ze względów ekonomicznych, czy celowościowych - będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, jeśli możliwe jest jej rozpatrzenie i wydanie decyzji".
Wydanie decyzji rozbiórkowej w przedmiotowej sprawie miało miejsce w warunkach obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy z dnia 25 lipca 2006 r. Przedmiotowa zabudowa została uznana za niezgodną z zapisami planu. Obecnie zaś organy egzekucyjne nie są uprawnione do badania zasadności tytułu egzekucyjnego, jakim jest decyzja nakazująca rozbiórkę przedmiotowych obiektów budowlanych. Z tych względów podjęcie prac nad zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie ma wpływu na prowadzenie przedmiotowego postępowania egzekucyjnego.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 roku, poz. 270), uznając skargę za bezzasadną, orzekł jak w sentencji wyroku.