Uzasadnienie
W. G. wniósł skargę na decyzję Wojewody z 21 sierpnia 2015 r. w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości należącej do skarżącego w celu realizacji inwestycji celu publicznego polegającej na przeprowadzeniu dwutorowej linii napowietrznej 2x110 kV wraz z jednym słupem energetycznym.
W toku postępowania sądowego skarżący złożył wniosek o zawieszenie postępowania wskazując, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie toczy się postępowanie w przedmiocie odwołania od decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z 10 listopada 2015 r., utrzymującej w mocy decyzję Wojewody z 31 marca 2011 r. o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia EURO 2012 dla inwestycji "Budowa dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...] - istniejący słup Nr [...] linii 110 kV nr [...] wraz z przewodem OPGW i stacji 110/15 kV [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą".
Nadto skarżący wskazał, że w chwili obecnej przed Ministrem Infrastruktury i Budownictwa toczy się również postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności:
decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z 10 listopada 2015 r.;
decyzji Wojewody z 31 marca 2011r. o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia EURO 2012.
W ocenie skarżącego rozstrzygnięcie niniejszej sprawy niewątpliwie zależy od wyniku toczących się powyżej postępowań, bowiem w obu wskazanych wyżej postepowaniach - przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie oraz przez Ministra Infrastruktury i Budownictwa badana będzie prawidłowość wydania przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju decyzji z 10 listopada 2015 r. oraz prawidłowość wydania przez Wojewodę decyzji z 31 marca 2011 r. o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia EURO 2012, na podstawie których Prezydent Miasta wykonujący zadanie starosty z zakresu administracji rządowej orzekł m.in. o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości stanowiącej własność skarżącego. Zapadłe zatem przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie rozstrzygnięcie, czy też rozstrzygnięcie w sprawie stwierdzenia nieważności pozwoli na dokonanie oceny, czy Prezydent Miasta, wykonujący zadanie starosty z zakresu administracji rządowej, oraz Wojewoda prawidłowo uznali, że w sprawie dotyczącej ww. nieruchomości zaistniała przesłanka z art. 124 u.g.n..
Zdaniem skarżącego przed prawomocnym zakończeniem postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie czy też prawomocnym zakończeniem postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności wskazanych powyższej decyzji przedwczesne oraz niecelowe byłoby wydanie rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Mogłoby to bowiem spowodować nieodwracalne skutki prawne bądź narazić skarżącego na szkody znacznych rozmiarów, a także sprawić, że decyzje będące przedmiotem niniejszego postępowania zostałyby dotknięte wadą kwalifikowaną skutkującą koniecznością wyeliminowania ich z obrotu prawnego. Ewentualne wyeliminowanie bowiem z obrotu prawnego decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z 10 listopada 2015 r. oraz decyzji Wojewody z 31 marca 2011 r. o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia EURO 2012 spowoduje konieczność uchylenia decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości skarżącego wydanych przez Prezydenta Miasta, jak również i przez Wojewodę.
Skarżący przedłożył zawiadomienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z którego treści wynika, że zawisło przed nim postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody z 31 marca 2011 r. o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia EURO 2012 dla inwestycji: "Budowa dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 110kV relacji Stacja [...]-istniejący słup Nr [..] linii 110 kV nr [...] relacji [...] wraz z przewodem OPGW i stacji 110/45kV [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą, oraz decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 10 listopada 2015 r. utrzymującą w mocy w.w decyzje Wojewody.
Z informacji dostępnej na stronie WSA w Warszawie wynika, że pod sygn. IV SA/Wa 221/16 zawisła przed tym Sądem sprawa ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" na decyzję z 10 listopada 2015 r. Ministra Infrastruktury i Rozwoju, o której mowa powyżej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Zawieszenie postępowania określone w powyższym przepisie ma charakter fakultatywny, gdyż ocena jego zasadności pozostawiona została uznaniu sądu, który wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym przypadku celowe jest wstrzymanie biegu sprawy.
Koniecznym warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. stanowi wyłonienie się w postępowaniu zagadnienia prawnego pozostającego w związku z rozpoznawaną sprawą i mającego wpływ na treść rozstrzygnięcia. W orzecznictwie sądów administracyjnych dodatkowo akcentuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione nie tylko względami celowościowymi, ale również sprawiedliwości jak i ekonomiki procesowej.
W ocenie Sądu na gruncie rozpoznawanej sprawy wystąpiła sytuacja uzasadniająca fakultatywne zawieszenie postępowania w oparciu o wyżej wskazany przepis.
W myśl art. 124 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w przypadkach określonych w art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w ust.
- 1. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
Jak wynika z akt sprawy, w zaskarżonej decyzji powołano się na ostateczną decyzję Wojewody z 31 marca 2011 r., ustalającą lokalizacje inwestycji EURO 2012 polegającą na budowie dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...]. Tymczasem przed Ministrem Budownictwa i Infrastruktury oczekuje na rozstrzygnięcie wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji, a przed WSA w Warszawie zawisła sprawa ze skargi na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z 10 listopada 2015 r. utrzymującą w mocy decyzje Wojewody z 31 marca 2011 r.
Niewątpliwie kwestia pozostawania w obrocie prawnym decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego ma bezpośredni wpływ na sposób rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, skoro stanowiła ona podstawę wydania zaskarżonej decyzji.
Za zawieszeniem przedmiotowego postępowania sądowego zdecydowanie przemawiają względy celowości i ekonomiki procesowej. Dopiero bowiem wydanie prawomocnego wyroku, oceniającego zakończenie postępowania odwoławczego dotyczącego warunków lokalizacji inwestycji liniowej oraz ocena przedmiotowych decyzji w postępowaniu nadzwyczajnym pozwoli na właściwe – zależnie od wyniku – rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.
W tym stanie rzeczy, na podstawie 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd postanowił zawiesić niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne do czasu zakończenia opisanego powyżej postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego.