Uzasadnienie
M. J. we wniosku z 10 grudnia 2013 r. złożonym na urzędowym formularzu PPF zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy, złożonego w treści urzędowego formularza PPF oraz w piśmie z 18 listopada 2013 r. (nadesłanego do akt spraw II SAB/Gd 213-214/13) wynika, że prowadzi on jednoosobowe gospodarstwo domowe. Ma 57 lat i aktualnie jest osobą bezrobotną, zarejestrowaną w Powiatowym Urzędzie Pracy, bez prawa do zasiłku. Źródłem jego utrzymania jest dochód ze zbieractwa runa leśnego i złomu oraz prac dorywczych w kwocie około 400 zł miesięcznie. Wnioskodawca ma dwuletniego syna, na którego rzecz dobrowolnie uiszcza alimenty stosownie do uzyskiwanych dochodów ze zbieractwa. Wedle oświadczenia, wnioskodawca nie posiada znaczącego majątku, poza domem o powierzchni 430 m2. Dom ten jest aktualnie zajęty przez komornika, podobnie jak i rachunek bankowy wnioskodawcy. Okoliczność zajęcia komorniczego wnioskodawca potwierdził nadesłanymi na żądanie referendarza dokumentami w postaci zawiadomień o zajęciu rachunku bankowego i zakazie wypłat z 6 listopada 2013 r. oraz o zajęciu wierzytelności z 13 listopada 2013 r. Z kolei, z zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego z 14 listopada 2013 r. wynika, że w 2011 r. wnioskodawca uzyskał dochód w kwocie 0 zł, zaś za 2012 r. nie złożył zeznania podatkowego.
Wnioskodawca podkreślił nadto, że nie płaci opłat czynszowych za dom, gdyż jest on zajęty przez komornika, natomiast za gaz i energię opłaty ponosi jego brat, który czasami pomieszkuje w tym domu, w oparciu o ustanowioną na jego rzecz służebność mieszkania. Z dokumentów źródłowych wynika, że wnioskodawca jest zadłużony na kwotę 338 307 zł – należność główna, zaś zaległe odsetki wynoszą ponad 48 000 zł.
Mając na względzie fakt, że strona wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych (wniosek zawarty w rubryce 4 formularza PPF), należało rozważyć, czy wnioskodawca spełnia wyżej wymienione przesłanki przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – tekst jednolity ze zm.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie zaś prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy).
Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku i dane zawarte w oświadczeniu wnioskodawcy i przedstawionych przez niego dokumentach źródłowych, w szczególności: fakt bezrobocia i bardzo niskich dochodów, uzyskiwanych z prac dorywczych, okoliczność braku oszczędności i majątku oraz znaczącego zadłużenia związanego z komorniczym zajęciem nieruchomości, rachunku bankowego i wierzytelności należało uznać, że wykazał on, że nie ma realnych możliwości finansowych pozwalających na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Wobec powyższego referendarz, na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.