Uzasadnienie
K. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 września 2015 r. podjętą na podstawie art. 138 § 2 kpa uchylającą rozstrzygnięcie organu I instancji z przekazaniem mu sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Zarządzeniami z dnia 27 listopada 2015 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wobec informacji o niepodjęciu przez skarżącą przesyłki sądowej pomimo pozostawienia jej w skrzynce pocztowej dwukrotnie zawiadomień o jej nadejściu Sąd uznał doręczenie za skuteczne w świetle art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., poz. 270 ze zm.) i po bezskutecznym upływie terminu odrzucił skargę.
W dniu 5 marca 2016 r. skarżąca – w terminie 7 dni od powzięcia informacji o uchybieniu terminu - wystąpiła z wnioskiem o jego przywrócenie, podnosząc, że w jej skrzynce pocztowej do której wyłącznie ona posiada klucze nie zostały pozostawione jakiekolwiek zawiadomienia o nadejściu przesyłki sądowej. Jednocześnie wskazała, że z uwagi na wykonywane zatrudnienie w godzinach pracy listonosza jest nieobecna w domu, niemniej w okresie nadejścia przesyłki w dniach od 19 grudnia do 29 lutego 2016 r. w domu na urlopie przebywał jej małżonek i skierowany również do niego w tym samym czasie list także został zwrócony do Sądu jako nieodebrany bez pozostawienia w skrzynce pocztowej informacji o jego nadejściu. Skarżąca wskazała także, że z informacji ustnych uzyskanych na poczcie w K. wynika, iż w grudniu 2015 r. miała miejsce prawdopodobnie awaria systemu drukowania awiz. W celu wyjaśnienia zaistniałej sytuacji złożyła więc reklamację do Poczty Polskiej S.A., która w piśmie z dnia 22 kwietnia 2016 r. wskazała, że w wyniku sprawdzenia dokumentacji pocztowej ustalono, że przesyłka polecona ekonomiczna o nr [..] została skierowana do doręczenia w dniu 7 grudnia 2015 r. i awizowana przez listonosza po nieudanej próbie doręczenia.
Poczta wyjaśniła, że doręczyciel zapewnił ją o fakcie pozostawienia w skrzynce awiz w dniach podanych na przesyłce tj. w dniach 7 i 15 grudnia 2015 r. Operator wskazał, że przy zarzutach dotyczących służby doręczeń ustalania oparte są na dokumentacji pocztowej oraz na oświadczeniach pracowników, stąd, nie można w sposób jednoznaczny wykluczyć, jak również potwierdzić, opisanej przez skarżącą sytuacji. Skarżąca nadmieniła, że składając skargę miała pełną świadomość konsekwencji wynikających z faktu jej nieopłacenia, stąd celowe nieodbieranie przez nią korespondencji byłoby pozbawione sensu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlega oddaleniu.
Art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W ocenie Sądu przywrócenie terminu w okolicznościach sprawy nie jest możliwe. Skarżąca nie uprawdopodobniła bowiem okoliczności wskazujących na niepozostawienie przez doręczyciela w jej skrzynce pocztowej zawiadomień o nadejściu przesyłki sądowej zawierającej wezwania do usunięcia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu. Dla rozpoznania wniosku istotne znaczenie miały okoliczności związane z doręczeniem wyłącznie przesyłki z dnia 27 listopada 2015 r. nieodebranej przez skarżąca i pozostawioną w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 21 grudnia 2015 r. (k. 12). Oczywiście Sąd ma świadomość trudności dowodzenia okoliczności, które jak twierdzi skarżąca, nie miały miejsca (brak awiz), tym niemniej uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu w przypadku domniemania ustanowionego przepisem art. 73 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie może opierać się wyłącznie na twierdzeniu strony o braku w jej skrzynce pocztowej zawiadomień o nadejściu przesyłki.
Podkreślenia wymaga, że kwestionowanego doręczenia dokonywała Poczta Polska SA wieloletni doświadczony operator pocztowy w doręczaniu przesyłek pocztowych. Informacje o pozostawieniu zawiadomień zostały prawidłowo odnotowane na przesyłce sądowej. Fakt pozostawienia awiz potwierdził doręczyciel swoim podpisem zarówno na przesyłce, jak i dodatkowo w postępowaniu reklamacyjnym. Daty pozostawienia zawiadomień wskazane na przesyłce przez doręczyciela pozostają ponadto zgodne z datami wskazanymi na stronie internetowej Poczty Polskiej emonitornig.poczta – polska.pl w zakładce dotyczącej śledzenia przesyłki – Tracking o nr [...].
W świetle tej dokumentacji nie jest możliwe przywrócenie terminu do dokonania czynności oparte na przyjęciu, że strona nie otrzymała zawiadomień. Twierdzeń strony w tym zakresie nie uprawdopodobniają jej zapewnienia o nieprzerwanym pobycie męża w domu przez okres ponad dwóch miesięcy, ani nie potwierdzona informacja o prawdopodobnej awarii drukowania awiz na poczcie w K. Awaria ta, nawet gdyby miała miejsce, nie mogła powodować odnotowywania przez pracowników operatora na przesyłkach i w systemie komputerowym danych, które nie miały miejsca w rzeczywistości.
Sąd dostrzega fakt, że skarżąca nie miała interesu w nieodbieraniu korespondencji sądowej, tym niemniej okoliczność ta również nie mogła skutkować przywróceniem terminu do dokonania czynności w sprawie. Nieodebranie korespondencji nie musi być bowiem wynikiem świadomego działania strony, może być efektem przeoczenia, lub zapomnienia w natłoku codziennych czynności. Podkreślenia wymaga, że Sąd nie ma dowolności w przywróceniu terminu. W sprawie, oprócz skarżącej, biorą udział również inne strony, które nie muszą być zainteresowane rozpoznaniem skargi, stąd w każdym przypadku, obalenie domniemania z art. 73 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymaga wskazania i uprawdopodobnienia takich okoliczności, które podważałyby prawidłowość czynności operatora pocztowego, o których mowa w tym przepisie. Dla uwzględnienia wniosku nie jest wystarczające wyłącznie twierdzenie strony o braku pozostawienia zawiadomień o nadejściu przesyłki. W okolicznościach sprawy przywrócenie skarżącej terminu musiałoby opierać się wyłącznie na daniu wiary jej zapewnieniu, do czego w świetle posiadanej dokumentacji nie ma podstaw.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.
Skarżącej należy wyjaśnić, że wobec faktu, iż zaskarżona decyzja jest kasacyjna postępowanie administracyjne w sprawie będzie nadal prowadzone. Odrzucenie skargi, będące następstwem uchybienia terminu, nie uniemożliwia jej w przyszłości kwestionowania kolejnego rozstrzygnięcia organu wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy, jeżeli w ocenie skarżącej będzie ono naruszało prawo. Stanowisko organu odwoławczego wyrażone w zaskarżonej decyzji może być kwestionowane zarówno w toku dalszego postępowania administracyjnego przed organami, jak również w skardze na kolejne jego rozstrzygnięcie.