Uzasadnienie
W. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia 31 października 2013 r. Nr [[...]] o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu linii elektroenergetycznej 110kV relacji [[[...]] w mieście G. Przed rozprawą wyznaczoną na dzień 11 czerwca 2014 r. A. G. złożyła pismo procesowe z wnioskiem o udział w niniejszym postępowaniu sądowym w charakterze strony. Wniosek uzasadniła okolicznością, że zajmuje się gospodarstwem ogrodniczym i nieruchomością ojca W. G. W niedługim czasie gospodarstwo rolne ojca zostanie jej przekazane. Projektowana linia energetyczna, która ma przebiegać przez tę nieruchomość burzy jej plany i zamierzenia.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje.
Zaskarżona uchwała stanowi wstępny i niezbędny element procedury planistycznej, rozpoczynający prace planistyczne, stosownie do treści art. 14 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647). Wskazana ustawa w zakresie procedowania studium i planu stanowi regulację odrębną od procedury administracyjnej określonej w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej k.p.a. Podjęcie uchwały o przystąpieniu do planu nie prowadzi do załatwienia indywidualnej sprawy administracyjnej, o której mowa w art. 1 pkt 1 k.p.a. Zaskarżenie przedmiotowej uchwały, niebędącej przepisem prawa miejscowego, odbywa się na zasadach przewidzianych w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594). Według tego przepisu uprawnionym do wniesienia skargi jest jedynie podmiot, którego interes prawny (lub uprawnienie) został naruszony określoną uchwałą, a skarga poprzedzona została wezwaniem rady do usunięcia naruszenia prawa.
Tak więc w przeciwieństwie do legitymacji w postępowaniu administracyjnym (art. 28 k.p.a.), w którym stroną może być każdy, czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie, uprawnionym do wniesienia skargi z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. Tym samym, podmiot, który nie wniósł skargi do sądu administracyjnego we własnym interesie wyczerpując tryb przewidziany w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie może skutecznie ubiegać się o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym, toczącym się ze skargi innego podmiotu, którego legitymacja dopiero będzie podlegała badaniu.
Niniejszy wniosek o dopuszczenie do udziału w sprawie podlega rozpoznaniu na podstawie art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Zgodnie z art. 33 § 1 osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Natomiast § 2 tego przepisu stanowi, że udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie przysługuje zażalenie.
Wnioskodawczyni nie należy do kategorii podmiotów objętej dyspozycją przytoczonego wyżej przepisu, gdyż jak to już wyjaśniono, przedmiotem niniejszej skargi do sądu nie jest sprawa rozstrzygana w postępowaniu administracyjnym, toczącym się na podstawie przepisów k.p.a. Również w judykaturze przyjmuje się, że przepis art. 33 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie ma zastosowania w sytuacjach, gdy przedmiotem zaskarżenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest akt lub czynność podjęta poza postępowaniem administracyjnym, dotyczy to przede wszystkim przepisu prawa miejscowego lub uchwały organu jednostki samorządu terytorialnego (tak m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 19 lutego 2008 r., sygn. akt II OSK 17/08, LEX nr 459415; z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1354/10 i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w postanowieniu z dnia 16 lutego 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 771/10, dostępne w Internecie na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 grudnia 2011 r., sygn. akt II OZ 1298/11, podjętym wskutek zażalenia na odmowę dopuszczenia do udziału w sprawie dotyczącej planu miejscowego (zob. (LEX nr 1152302), przymiot strony w postępowaniu kwestionującym legalność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtowany jest na innych zasadach aniżeli w postępowaniu administracyjnym regulowanym przepisami k.p.a. Inny podmiot, który nie wniósł skargi do sądu administracyjnego we własnym interesie, nie może skutecznie ubiegać się o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dokonywana ocena naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy rodzaju naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia podmiotu kwestionującego przed sądem administracyjnym legalność tego planu.
Takie też stanowisko zajęte zostało przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w postanowieniu z dnia 17 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 624/09 (dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl) w sprawie ze skargi na uprzednią uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego, podjętą przez tę samą radę miasta i dotyczącą tego samego przedmiotu co uchwała zaskarżona.
Z przedstawionych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 33 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odmówił dopuszczenia A. G. do udziału w sprawie ze skargi W. G. na uchwałę Rady Miasta z dnia 31 października 2013 r. Nr [[...]].