Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2007 r., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 maja 2007 r., odmawiające umorzenia grzywny nałożonej na B. B. postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2007 r., w celu przymuszenia jej do wykonania rozbiórki obiektu budowlanego wzniesionego bez pozwolenia na budowę na terenie działki nr [...] w K. B., gmina K. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosła B. B. W uzasadnieniu skargi skarżąca zażądała wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, oraz postanowienia Inspektora Nadzoru Budowlanego o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia z dnia 11 kwietnia 2007 r., wyjaśniając, że wykonanie tych postanowień wyrządziłoby jej znaczną szkodę oraz spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze.) po przekazaniu sądowi skargi sąd ten może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest zarówno postanowienie w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny nałożonej w celu przymuszenia do wykonania rozbiórki obiektu budowlanego, jak też postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki, dlatego też należy odrębnie rozważyć oba żądania skarżącej.
W doktrynie i literaturze jednolicie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady cechy wykonalności nie mają rozstrzygnięcia odmowne (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- komentarz, LexisNexis, W-wa 2004, str. 122).
Podkreślić przy tym należy, iż postanowienie o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego dotyczy tylko kwestii procesowej rozstrzyganej w toku postępowania i nie rodzi żadnych praw, jak też nie nakłada obowiązków na skarżącą, zatem jego wstrzymanie, w świetle wyżej przytoczonych przepisów, nie jest możliwe.
Natomiast odnosząc się do żądania wstrzymania wykonania postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia wyjaśnić należy odrębnie, dlaczego Sąd w niniejszym postępowaniu nie może uwzględnić także tego wniosku skarżącej.
Stosownie do przepisu art. 61 § 3 in fine p.p.s.a sąd może wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Kluczowe jest zatem znaczenie pojęcia "w granicach danej sprawy" oraz "we wszystkich postępowaniach" w rozumieniu przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a.. Zwrot "we wszystkich postępowaniach", wskazuje, że środki prawne, o których mowa w tym przepisie, mogą być stosowane do aktów lub czynności wydanych lub podjętych w różnych, a więc odrębnych postępowaniach prowadzonych "w granicach danej sprawy".
Chodzi tu zatem zarówno o postępowania zaliczane do trybu zwykłego, a więc toczące się przed organem pierwszej i drugiej instancji, jak i postępowania należące do trybu nadzwyczajnego, a więc także postępowania w sprawie wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności decyzji oraz w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji prawidłowej bądź dotkniętej wadami niekwalifikowanymi (art. 154 § 1, art. 155 i 161 § 1 k.p.a.).
Rozważając znaczenie sformułowania "w granicach danej sprawy" należy przyjąć, że ustawodawca odsyła w tym zakresie do pojęcia sprawy administracyjnej i to w jej rozumieniu materialnoprawnym, a więc wymagającej identyczności podmiotów, identyczność przedmiotu oraz identyczność podstawy prawnej i faktycznej.
Przedmiotem postępowania o nałożenie grzywny w celu przymuszenia było nałożenie na stronę określonego obowiązku. Postępowanie toczyło się w trybie zwyczajnym i zakończone zostało prawomocnym postanowieniem organu pierwszej instancji.
Skarżąca zainicjowała kolejne postępowanie, którego przedmiotem było umorzenie postępowania w sprawie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Organy obu instancji badając sprawę uznały, że wniosek jest nie zasadny i odmówiły umorzenia, co spowodowało wniesienie rozpoznawanej skargi.
Należy podkreślić, że oba postępowania są postępowaniami odrębnymi, posiadającymi inny przedmiot postępowania oraz inne podstawy prawne i faktyczne, zatem niemożliwe jest wstrzymanie wykonania prawomocnego postanowienia wydanego w istocie w innej niż rozpoznawana sprawie administracyjnej.
Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3-5 (a contrario) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji postanowienia.