Uzasadnienie
J. Ż. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata (wniosek na urzędowym formularzu PPF wpłynął do sądu 17 stycznia 2013 r.). Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni wynika, że prowadzi ona gospodarstwo domowe wraz z mężem, mając na utrzymaniu bezrobotnych syna i synową oraz dwoje wnuków. Źródłem utrzymania rodziny są emerytury wnioskodawczyni i jej męża w łącznej kwocie około 2900 zł miesięcznie (netto). Wnioskodawczyni wskazała, że nie posiada żadnych oszczędności i przedmiotów wartościowych. Jest osobą w starszym wieku, schorowaną, inwalidką II grupy, wymagającą stałej opieki osoby trzeciej (syna i synowej). Podobnie jej mąż jest osobą schorowaną, po przebytej operacji. Na wezwanie referendarza wnioskodawczyni nadesłała dokumenty źródłowe, z których treści wynika, że wnioskodawczyni i członkowie jej rodziny nie posiadają żadnych kont bankowych.
Uzyskiwane dochody nie pozwalają na czynienie oszczędności, zabezpieczając jedynie najistotniejsze potrzeby. Wnioskodawczyni wyliczyła, że na każdego członka w jej rodzinie przypada po 230 zł miesięcznie. Oświadczyła, że przy bardzo skromnym gospodarowaniu na media i miesięczne opłaty wydaje około 1000 zł. Wnioskodawczyni posiada nieruchomość rolną o powierzchni 2 ha wraz z domem o powierzchni 110 m2.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 t. j. ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do treści art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga nadto złożenia przez wnioskodawcę osobistego tymże pełnomocnikiem. W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Biorąc pod uwagę zawarte we wniosku dane odzwierciedlające aktualną sytuację osobistą, majątkową i zarobkową skarżącej: jej wiek i stan zdrowia, fakt niskich dochodów oraz braku oszczędności, uwzględniając również okoliczność bezrobocia w jej rodzinie, należało uznać, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania związanych z niniejszą sprawą. Tym samym, spełnia ustawowe przesłanki przyznania jej prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.