Uzasadnienie
Postanowieniem z 6 marca 2013 r. Referendarz przyznał skarżącej prawo pomocy m. in. przez ustanowienie adwokata.
Wyrokiem z 19 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżoną decyzję w punkcie I wyroku, zaś w punkcie II określił, że nie może ona być wykonana.
W piśmie z 29 lipca 2013 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przyznanie mu wynagrodzenia za pomoc prawną świadczona z urzędu w niniejszej sprawie Wnioskodawca oświadczył przy tym, że wynagrodzenie jego nie zostało w żadnej części opłacone.
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – tekst jednolity ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do brzmienia § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) i a) a contrario rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013, poz. 461 – tekst jedn.), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna wynosi - 240 zł. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty za czynności adwokata sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W myśl art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2011, nr 177, poz. 1054 – tekst jedn. ze zm.) w zw. z art. 5 oraz art. 8 tej ustawy stawka podatku dla tego rodzaju usług wynosi 23 %.
Zatem, opłatę za reprezentację strony w pierwszej instancji w wysokości 240 zł, należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23%, co daje kwotę wynagrodzenia pełnomocnika w wysokości 295,20 zł.
Mając powyższe na uwadze, na mocy powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 cytowanej ustawy, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.