Uzasadnienie
Pismem z 13 lipca 2026 r. pani K.K. (dalej jako: "Skarżąca") złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 9 czerwca 2026 r. w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia rodzinnego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 23 lipca 2026 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie doręczono 3 sierpnia 2026 r.
Pismem z 17 sierpnia 2026 r. Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Uzasadniając wniosek wskazała, że w dniu 5 sierpnia 2026 r. zachorowała jej córka, a następnie sama się zaraziła. Z uwagi na stan chorobowy nie mogła dokonać zobowiązania w terminie ustalonym przez Sąd. Ponadto stan chorobowy uniemożliwiał jej wysłanie korespondencji w terminie. Wskazane okoliczności ustały w dniu 14 sierpnia 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie (art. 88 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie Skarżąca złożyła wniosek w ciągu 7 dni od ustania wskazywanej przyczyny nieuzupełnienia braków formalnych terminie, a także dokonała czynności, której nie dokonała w terminie. Tym samym spełnione zostały dwie z trzech przesłanek wymaganych do przywrócenia terminu.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności (zob. postanowienia NSA: z 11 sierpnia 2022 r. sygn. akt II GZ 291/22, z 11 maja 2022 r. sygn. akt I OZ 156/22, z 22 kwietnia 2022 r. sygn. akt III FZ 2/22, przywołane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).
W przedmiotowej sprawie jako okoliczność, która spowodowała uchybienie terminu do wniesienia skargi Skarżąca wskazała chorobę córki oraz własną.
Oceniając powyższą argumentację w pierwszej kolejności należy wskazać na dominujący w judykaturze pogląd, że zły stan zdrowia nie przesądza jeszcze o braku winy w uchybieniu terminu (zob. postanowienie NSA z 13 kwietnia 2022 r. sygn. akt II OZ 204/22). Akcentuje się również, że nie każda choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej, ale wyłącznie taka, która miała nagły i obłożny charakter, powodując zwłaszcza konieczność hospitalizacji (zob. postanowienie NSA z 27 września 2013 r. sygn. akt I OZ 809/13). Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany lub nagły, czyli musi wystąpić takie pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć. Poza tym strona musi uwiarygodnić, że stan zdrowia w danym okresie uniemożliwiał jej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności osobiście, jak również wykluczał możliwość posłużenia się inną osobą. Na okoliczność zaistnienia nagłej choroby uniemożliwiającej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności może być przedstawione stosowne zaświadczenie lekarskie albo karta leczenia szpitalnego.
A zatem, okoliczności dotyczące stanu zdrowia (choroba, zwolnienie lekarskie, hospitalizacja) nie zawsze są przeszkodami do dokonania określonej czynności procesowej. Dlatego powołanie się przed sądem na tego rodzaju okoliczność wymaga wykazania, że była to taka dolegliwość i miała ona miejsce w takim okresie, że uniemożliwiła ona terminowe działanie. W tym celu konieczne jest uprawdopodobnienie nie tylko samego faktu tej dolegliwości, ale także wpływu stanu zdrowia na niemożność działania.
W tej sprawie, Skarżąca nie uprawdopodobniona wskazywanych we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności, usprawiedliwiających niedochowanie terminu do uzupełnienia barków formalnych skargi. Skarżąca nie podała żadnych informacji na temat choroby, nie przedłożyła żadnego zaświadczenia lekarskiego ani nie wyjaśniła, dlaczego nie mogła skorzystać z pomocy innych osób przy uzupełnieniu tego braku. Strona zainteresowana przywróceniem terminu powinna wykazać, że rzeczywiście nie mogła dokonać w terminie czynności, a nie poprzestać na twierdzeniu, nie popartym żadną dokumentacją, że z powodu choroby córki lub własnej nie mogła uzupełnić braków formalnych skargi w terminie. Skarżąca nie powołuje się przy tym na żadne inne okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności należało uznać, że w sprawie nie zostały spełnione wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 p.p.s.a., tj. Skarżąca nie uwiarygodniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Z powyższych względów Sądu na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.