Uzasadnienie
Wyrokiem z 7 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na wyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Postanowieniem z 1 lutego 2012 r. sąd przyznał skarżącej prawo pomocy, m. in. przez ustanowienie pełnomocnika procesowego z urzędu. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej w przedmiotowej sprawie wyznaczyła radcę prawnego M. Ch., o czym powiadomiono Sąd pismem datowanym na dzień 15 lutego 2012 r.
W dniu 28 lutego 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skargę kasacyjna od wyżej wymienionego wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W postanowieniu z 1 marca 2012 r. sąd przywrócił skarżącej termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
W rozprawie wyznaczonej przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 5 lutego 2014 r. ww. pełnomocnik z urzędu wziął udział, wnosząc w szczególności o:
- - przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej według norm przepisanych;
- - zwrot poniesionych niezbędnych i udokumentowanych wydatków (wyszczególnionych w piśmie z 5 lutego 2014 r. – k. 87 akt). Przy czym, z oświadczenia pełnomocnika wynika, że powyższe opłaty nie zostały uiszczone w całości ani w części.
W tym stanie uznano, co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 490) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w drugiej instancji) - za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, wynagrodzenie należne pełnomocnikowi wyznaczonemu po wydaniu wyroku przez sąd pierwszej instancji za sporządzenie skargi kasacyjnej oraz za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje w wysokości 240 zł (100 % stawki), co po podwyższeniu o 23 % stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 295,20 zł brutto.
W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Z powyższych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz cytowanych powyżej przepisów należało orzec jak w punkcie I sentencji postanowienia.
Odnosząc się z kolei do żądania zwrotu udokumentowanych wydatków należy wskazać, że zgodnie z § 15 pkt 2 ww. rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują także niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. W realiach niniejszej sprawy radcy prawnemu przysługuje zwrot udokumentowanych niezbędnych wydatków, na które złożyły się poniesione koszty dojazdu pełnomocnika z miejscowości G. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozprawę oraz koszty drogi powrotnej w łącznej wysokości 96 zł. Wydatek ten znajduje potwierdzenie w przedłożonych przez pełnomocnika dokumentach, w związku z czym został oceniony jako udokumentowany.
Z powyższych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 in fine ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz cytowanych powyżej przepisów orzeczono jak w punkcie II sentencji postanowienia.