Uzasadnienie
H. H. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Skarżący wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, oboje utrzymują się z emerytur w wysokości ponad 3200 zł miesięcznie łącznie. Nadto, z razem z małżonkami zamieszkuje ich bezrobotny syn, który utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych w kwocie 441 zł miesięcznie. Wnioskodawca oświadczył, że jest właścicielem domu jednorodzinnego o powierzchni 110 m2, a także nieruchomości rolnej o powierzchni 3,6 ha.
Nadto, jest właścicielem samochodu osobowego, rocznik 1998 (nie wskazano marki). Podał, że nie posiada oszczędności. Wnioskodawca opisał wydatki, które ponosi w każdym miesiącu i określił ich wysokość na kwotę 2 497 zł. Wśród tych wydatków znalazły się koszty poniesione na energię elektryczną (97 zł), telefon (96 zł), wodę (90 zł), wywóz nieczystości (19 zł), Internet (36 zł), gaz (25 zł), opał (500 zł), transport drzewa i rąbanie (350 zł), podatek od nieruchomości (60 zł), ubezpieczenie na życie (15 zł), paliwo (130 zł), lekarstwa (160 zł), prasę (120 zł), dentystę (210 zł), remont ogrodzenia posesji (470 zł), przegląd samochodu (98 zł), ubezpieczenie samochodu (21 zł).
Wobec wątpliwości co do określonych we wniosku możliwości płatniczych wnioskodawcy, został on wezwany do nadesłania dokumentów źródłowych, w tym wyciągów z kont bankowych, dokumentów obrazujących ponoszenie zaoferowanych we wniosku wydatków oraz wskazujących na aktualną wysokość osiąganych dochodów. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 lipca 2009 r. i zobowiązywało do przedłożenia dokumentów źródłowych w terminie 14 dni. Zatem, termin do wykonania wezwania upłynął bezskutecznie w dniu 4 sierpnia 2009 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu sądowego, do dnia wydania niniejszego postanowienia wnioskodawca nie przedłożył jakichkolwiek żądanych dokumentów, nie wnioskował też o przedłużenie terminu do ich doręczenia.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do treści art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga nadto złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z tymże pełnomocnikiem. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wskazane przepisy stanowią zatem odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego związanych ze swym udziałem w sprawie, zawartej w art. 199 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem, rzeczą wnioskodawcy, jako zainteresowanego, jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach.
Ze złożonego oświadczenia wynika, iż dochody gospodarstwa domowego wnioskodawcy kształtują się na poziomie około 3 200 zł miesięcznie (netto). Wnioskodawca dysponuje majątkiem w postaci domu o powierzchni 110 m2 oraz nieruchomości rolnej. W tej sytuacji, uwzględniając też okoliczność, iż skarżący nie wykonał zobowiązania referendarza, które zmierzało do wyjaśnienia wątpliwości dotyczących jego sytuacji majątkowej, należało uznać, że skarżący nie wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy. Zaoferowane dane nie pozwalają bowiem na przyjęcie, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny, a także – że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.