Uzasadnienie
B. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 8 lipca 2022 r., nr [...], którą uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 30 listopada 2021 r., nr [...], i nakazano B. G. przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego – budynku gospodarczego (przeznaczonego do przechowywania płodów rolnych, sprzętu rolniczego, materiału siewnego, nawozów i środków ochrony roślin) użytkowanego jako budynek produkcyjno-magazynowy, zlokalizowanego na działce o nr [...] (poprzednio działka o nr [...]) obręb U., gmina Bytów. Sprawę zarejestrowano pod sygn. akt II SA/Gd 825/22.
Skarga zawierała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z 21 grudnia 2022 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W ustawowym terminie skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia, który Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił postanowieniem z 10 marca 2023 r. Sąd stwierdził, że zakreślony w zarządzeniu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu termin upłynął bezskutecznie w dniu 15 lutego 2023 r., albowiem brak formalny nie został uzupełniony. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 maja 2023 r., II OZ 227/23, oddalił wniesione na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zażalenie.
Postanowieniem z 6 czerwca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z 21 grudnia 2022 r.
Zarządzeniem Przewodniczącej II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 18 lipca 2023 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 lipca 2023 r. (vide: potwierdzenie odbioru, k. 33 akt).
Na podstawie programu kasowego oraz rejestru dochodów budżetowych ustalono, że w okresie od dnia 8 lipca 2022 r. do dnia 16 sierpnia 2023 r. skarżący nie uiścił wpłaty w wysokości 500 zł tytułem wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634), zwanej dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast wedle § 3 przytoczonego artykułu – skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie skarżący odebrał prawomocne wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w dniu 21 lipca 2023 r., z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania tej czynności. Siedmiodniowy termin do uiszczenia należnego wpisu, bezskutecznie upłynął zatem z końcem 28 lipca 2023 r. Brak uiszczenia wpisu sądowego został stwierdzony przez Sąd na podstawie programu kasowego oraz rejestru dochodów budżetowych, które nie wykazały, aby we wskazanym wyżej terminie skarżący uiścił należny od przedmiotowej skargi wpis sądowy.
W konsekwencji, brak uiszczenia wpisu sądowego od skargi uniemożliwił merytoryczne rozpoznanie wniesionej przez skarżącego skargi.
Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., sąd odrzucił skargę.