Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z 12 lutego 2018 r. skarżącemu S. K. przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym m. in. ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła pełnomocnikiem w niniejszej sprawie adwokat A. S. – T., o czym poinformowano Sąd pismem z 5 marca 2018 r.
Postanowieniem z 3 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę. Na powyższe postanowienie skarżący, w piśmie z 26 kwietnia 2018 r. wywiódł zażalenie. Postanowieniem z 11 lipca 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie II OZ 690/18 oddalił zażalenie na powyższe postanowienie sądu I instancji.
W zażaleniu pełnomocnik skarżącego wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w niniejszej sprawie, wskazując że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części.
W tym stanie uznano, co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W świetle postanowień § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2016 r., poz. 1714) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu. Zgodnie z § 4 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, następuje z uwzględnieniem:
- 1) nakładu pracy adwokata, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu;
- 2) wartości przedmiotu sprawy;
- 3) wkładu adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie;
- 4) stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. Stosownie zaś do § 4 ust. 3 rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2 cytowanego przepisu, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia opłata wynosi w postępowaniu zażaleniowym przed sądami administracyjnymi 120 zł.
W realiach niniejszej sprawy, wyznaczony adwokat wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku udziałem w niniejszym postępowaniu, zainicjowanym zażaleniem wywiedzionym przez skarżącego od postanowienia o odrzuceniu skargi.
W konsekwencji powyższego, za udział w postępowaniu zażaleniowym pełnomocnikowi przysługuje wynagrodzenie w kwocie 120 zł, co po powiększeniu o należny podatek od towarów i usług (27,60 zł) stanowi kwotę 147,60 zł brutto.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.