Uzasadnienie
R. W., Z. M., I. K. oraz M. K. – reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 grudnia 2011 r. nr [...]. Do skargi załączono m.in. potwierdzenie dokonania na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przelewu w wysokości 500 zł. tytułem wpisu od skargi.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 8 lutego 2012 r. pełnomocnik skarżących wezwany został do usunięcia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez: wskazanie miejsca zamieszkania skarżących oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie wezwano pełnomocnika skarżących do uiszczenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, wpisu sądowego w kwocie 1500 zł. W wezwaniu wyjaśniono, iż zgodnie z treścią art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi każdy ze skarżących winien uiścić wpis sądowy w kwocie po 500 zł.
Przesyłkę zawierającą powyższe wezwania pełnomocnik skarżących odebrał w dniu 14 lutego 2012 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 13)
W piśmie z dnia 20 lutego 2012 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżących wyjaśnił, że działa jedynie w imieniu skarżącego R. W., na poparcie czego przedłożył do akt pełnomocnictwo procesowe udzielone przez skarżącego. Pełnomocnik wniósł również o zaliczenie opłaty uiszczonej w wysokości 500 zł. na poczet skargi wniesionej przez R. W. Pełnomocnik wskazał adresy zamieszkania: R. W., Z. M., I. K. oraz M. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez ich pełnomocników. Stosownie jednak do treści art. 37 p.p.s.a., pełnomocnik strony obowiązany jest dołączyć do akt pełnomocnictwo przy pierwszej czynności procesowej. Z powyższej regulacji wynika, że obowiązek dołączenia do pisma pełnomocnictwa, jeżeli pismo złożył pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa (art. 46 § 3 w związku z art. 57 § 1), stanowi wymóg formalny, którego niespełnienie uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu. W sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni (art. 49 p.p.s.a.). Skutkiem zaś niezachowania powyższego terminu w przypadku skargi jest jej odrzucenie, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Jednocześnie, zgodnie z art. 220 § 1 ustawy p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie z § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie została uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik wezwany został do przedłożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego: R. W., Z. M., I. K. oraz M. K. a także do uiszczenia w ich imieniu wpisu sądowego: od każdego skarżącego po 500 zł. W wyznaczonym w wezwaniu terminie pełnomocnik przestawił jedynie pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącego R. W. oraz wniósł o uwzględnienie uiszczonej opłaty w wysokości 500 zł. na poczet jego skargi.
Tym samym skarga wniesiona przez Z. M., I. K. oraz M. K., podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tego też względu Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.