Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy J.K. wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu. W druku formularza zaznaczył, że jedynym źródłem utrzymania się jego rodziny jest renta inwalidzka uzyskiwana w kwocie 1287 zł brutto miesięcznie. Małżonka wnioskodawcy nie uzyskuje żadnego dochodu, a sam skarżący nie dysponuje żadnymi oszczędnościami, papierami wartościowymi ani też przedmiotami o wartości przekraczającej 3.000 euro. Do druku formularza J. K. dołączył kopię przekazu pocztowego świadczenia rentowego opiewającego na kwotę 763 zł netto.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz.270 – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
W realiach rozpoznawanej sprawy, pomimo istnienia pewnych niejasności dotyczących sytuacji materialnej skarżącego uznano, że jego wniosek zasługuje na uwzględnienie. Co prawda J.K. nie nadesłał, pomimo wezwania, dokumentów obrazujących wysokość przeciętnych, miesięcznych wydatków przeznaczanych na utrzymanie się – kosztów zakupu mediów, opłat czynszowych, zakupu lekarstw itp. nie mniej jednak sam fakt, że uzyskiwane przezeń świadczenie emerytalne wynosi 763 zł świadczy o jego trudnym położeniu materialnym. Zarazem nadesłana na wezwanie referendarza sądowego karta wypisowa ze [...] w U. potwierdza powołane przez stronę okoliczności dotyczące złego stanu zdrowia. Mając zarazem na uwadze fakt, że wyrokiem z dnia 7 lutego 2013 r. oddalono skargę, a J. K. nie podziela stanowiska Sądu, odmowa przyznania prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata z urzędu ograniczyłaby prawo skarżącego do weryfikacji tego rozstrzygnięcia przez sąd drugiej instancji.
Wobec tego, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.