Uzasadnienie
W dniu [...] r. wpłynął wniosek skarżącego W. Z. w sprawie legalności budowy słupów energetycznych wraz z linią elektroenergetyczną [...] relacji R. – T. i T. – R. będących własnością "A"., a usytuowanych na terenie działek nr [...] położonych w C. – P., gm. L..
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowanego w Z., po zawiadomieniu stron o terminie oględzin, w dniu [...]r. przeprowadził kontrolę, podczas której ustalono, że m.in. na powyższych działkach posadowione są słupy energetyczne wykonane w konstrukcji stalowej, kratowej o nr. inw. [...]wraz z linią elektroenergetyczną [...] relacji R. – T., T. – R..
Właściciel obiektu w dniu kontroli okazał się kserokopiami posiadanych dokumentów tj. decyzją nr [...]z dn. [...]r., wydaną przez Wojewódzki Zarząd Rozbudowy Miast i Osiedli Miejskich w K. zatwierdzający plan realizacyjny budowy linii napowietrznej [...]relacji T. – T. na terenach położonych w gminie S., gm. L. i miasta D. oraz decyzją Nr [...] z dnia [...] r. wydaną przez Wojewódzki Zarząd Rozbudowy Miast i Osiedli Miejskich w K. i udzielającą pozwolenia na budowę linii napowietrznej [...] relacji T. – T.. Na podstawie dokonanych ustaleń, postanowieniem Nr [...]z dnia [...]r., w trybie art. 61 a kpa, PINB odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie.
Postanowieniem Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. znak [...] z dnia [...] r. zostało ono utrzymane w mocy.
Jednak wyrokiem z dnia 4 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Gl 1276/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił postanowienia organów obydwu instancji.
W toku ponownie prowadzonego postępowania administracyjnego organ wezwał "A" do przedłożenia uwierzytelnionej, pełnej dokumentacji dot. budowy linii [...] relacji T. – T.. W dniu [...] r. zobowiązany przekazał kopię części dokumentów oraz uwierzytelnioną kopię decyzji Naczelnika MiG L., Nr [...] z dnia [...] r. o zezwoleniu na wejście w teren nieruchomości położonych w C. pod zabudowę linii napowietrznej [...] wraz z porozumieniami z właścicielami działek, nad którymi przebiega linia. W związku z powyższym pismem z dnia [...]. organ zwrócił się do Archiwum Państwowego w K. oraz "B" o odnalezienie decyzji Wojewódzkiego Zarządu Rozbudowy Miast i Osiedli Miejskich w K. Nr [...]z dnia [...]r. zatwierdzającej plan realizacyjny budowy linii napowietrznej [...] kV T. – T. na terenach położonych w gminie S., gminie L. i miasto D. wraz z zatwierdzonym planem przebiegu trasy wykonanym przez "C" w K. wraz z pełną dokumentacją, decyzję Ministerstwa Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego wyrażającą zgodę na zmianę użytków gruntów leśnych zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 października 1977 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych oraz rekultywacji gruntów (Dz. U. Nr 33, poz. 145), decyzję Wojewódzkiego Zarządu Rozbudowy Miast i Osiedli Miejskich w K. Nr [...] z dnia [...]r. udzielającej Zakładowi "D" pozwolenia na budowę linii napowietrznej [...] relacji T. – T. wraz z pełną dokumentacją oraz projekt techniczny Symbol [...] ogólny i plan trasy przyjęty protokołem [...] z dnia [...]r.
W odpowiedzi "C" przekazało decyzję WZRMiO w K. oraz poinformowało, że tomy dokumentacji linii napowietrznej [...] relacja T. - T. zostały zniszczone. W dniu [...] r. Archiwum Państwowe w K. podało, że nie odnaleziono wskazanych dokumentów.
W dniu [...] r. pełnomocnik skarżącego rozszerzyła wniosek o zbadanie zgodności przebiegu linii elektroenergetycznej [...] z projektem technicznym, odbiorem końcowym oraz zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego MiG L..
W toku dalszego postępowania wyjaśniającego wezwano "A" do przekazania tytułu własności linii energetycznej [...] relacji R. - T. i T. – R.. W dniu [...] r. pełnomocnik uzupełnił dokumentację i poinformował, iż na skutek połączenia spółek, wszelkie obowiązki i prawa przejęły "A". z siedzibą w K..
Pismem z dnia [...]r. organ wezwał pełnomocnika właściciela linii do przekazania ewentualnych uwierzytelnionych kserokopii dokumentów dotyczących zakończenia przedmiotowej inwestycji tj. pozwolenia na użytkowania, zgłoszenia zakończenia budowy, oświadczenia kierowania, protokołu odbioru końcowego inwestycji. W dniu [...] r. pełnomocnik strony przekazała uwierzytelnioną kopię protokołu z odbioru technicznego budowy linii [...] T. – T. nr [...] z dnia [...]r., protokół z odbioru technicznego ostatecznego linii [...] nr [...] z dnia [...]r.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zwrócił się również do Archiwum Akt Nowych w Warszawie, Ministerstwa Środowiska w Warszawie o udzielenie informacji, czy w zasobach archiwalnych znajdują się zbiory dokumentów dotyczące budowy i oddania do użytkowania linii [...] a także m.in. decyzja Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego wyrażającą zgodę na zmianę użytków gruntów leśnych zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 października 1977 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych oraz rekultywacji gruntów (Dz. U. Nr 33 poz. 145), decyzja Wojewódzkiego Zarządu Rozbudowy Miast i Osiedli Miejskich w K. Nr [...] z dnia [...]r. udzielającej "D"– pozwolenia na budowę linii napowietrznej [...] relacji T. – T. wraz z pełną dokumentacją oraz projekt techniczny Symbol [...] ogólny i plan trasy przyjęty protokołem [...] z dnia [...] r. W odpowiedzi Archiwum Akt Nowych w Warszawie poinformowało, iż w zasobach nie odnaleziono żadnych dokumentów. Również Ministerstwo Środowiska poinformowało, że nie odnaleziono akt związanych z ww. sprawą.
Wobec powyższych ustaleń Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w trybie art. 10 kpa poinformował strony, że zostanie podjęte ostateczne rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, a przed podjęciem rozstrzygnięcia strony mogą zaznajomić się z aktami sprawy i wypowiedzieć się na piśmie co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów.
Następnie decyzją z dnia [...] r. organ I instancji na podstawie art. 105 § 1 kpa umorzył postępowanie w sprawie legalności budowy słupów energetycznych wraz z linią elektroenergetyczną na przedmiotowych działkach.
W toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego organ ustalił, że przedmiotowa linia energetyczna została zrealizowana na przełomie lat [...]przez "C". Obecny następca prawny, "A". okazał się kopiami decyzji nr [...] z dnia [...] r. wydaną przez Wojewódzki Zarząd Rozbudowy Miast i Osiedli Miejskich w K. zatwierdzający plan realizacyjny budowy linii napowietrznej [...] relacji T. – T. na terenach położonych w gminie S., gm. L. i miasta D. oraz decyzją Nr [...]z dnia [...]r. wydaną przez Wojewódzki Zarząd Rozbudowy Miast i Osiedli Miejskich w K. i udzielającą pozwolenia na budowę linii napowietrznej [...] relacji T. – T., a także uwierzytelnioną kopią porozumień z właścicielami terenu przez które przebiega przedmiotowa linia. Do akt sprawy dołączono również protokoły techniczne odbioru z dnia [...] r.
Zdaniem organu I instancji, obowiązek archiwizacji decyzji o pozwoleniu na budowę nie jest wieczysty. Uprzednio obowiązujące przepisy dotyczące archiwizacji akt administracyjnych wymagały archiwizacji dokumentacji budowlanej przez okres 10 lat, a zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 lutego 1957 r. w sprawie zasobu Państwowego zasobu archiwalnego (Dz. U. nr 12, poz. 66 ze zm.) materiały archiwalne, nieposiadające historycznej wartości politycznej, społecznej, gospodarczej, kulturalnej i naukowej, które utraciły znaczenie praktyczne, podlegały po upływie terminu ich przechowywania wybrakowaniu i przekazaniu na zniszczenie. Z dniem 1 stycznia 1984 r. na mocy art. 59 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. Nr 38, poz. 173), nastąpiła utrata mocy dekretu z dnia 29 marca 1951 r. o archiwach państwowych (Dz. U. nr 19, poz. 149 i z 1975 r. nr 16, poz. 91), z tą też datą uchylono przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 lutego 1957 r. w sprawie państwowego zasobu archiwalnego. Stąd dla ustalenia legalności wykonanych robót budowlanych szczególne znaczenie posiadają dowody pośrednie, które w tym przypadku stanowią kopie dokumentów będących w posiadaniu właściciela obiektu.
Organ podjął wszelkie niezbędne kroki zmierzające do wyjaśnienia okoliczności powstania ww. linii oraz do odszukania dokumentów związanych z ich realizacją. Skarżący na poparcie swoich wątpliwości dot. legalności budowy spornej linii nie złożył żadnych wniosków dowodowych, ani też nie przedstawili żadnych dowodów. Analiza kopii dokumentów jakie udało się zgromadzić w trakcie postępowania wskazują, że linia napowietrzna [...]została wybudowana legalnie w [...] r. na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...]r. i przekazana do eksploatacji na podstawie protokołu odbioru technicznego w dniu [...]r.
Zdaniem organu brak oryginalnej dokumentacji budowy nie może przesądzać o przyjęciu, że sporny obiekt budowlany wykonany został w warunkach samowoli budowlanej. Brak stosownych dokumentów dotyczących danego obiektu nie uprawnia też do automatycznego przyjęcia, że obiekt nie powstał legalnie, tj. na podstawie udzielonego pozwolenia na budowę i zgodnie z jego założeniami. Przeciwko uznaniu, że sporna inwestycja mogła zostać wykonana w warunkach samowoli budowlanej przemawia także znaczny upływ czasu od daty powstania obiektu (prawie 37 lat), w którym to okresie legalne istnienie i funkcjonowanie obiektu nie było kwestionowane, co z kolei przemawia przeciwko przyjęciu, że powstał on w warunkach samowoli budowlanej. Organ powołał się na pogląd prezentowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, że samowoli budowlanej nie można domniemywać (tak: Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Bk 739/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wyrok z 5 września 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 812/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, wyrok z dnia 31 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Op 242/12 - dostępne Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://www.nsa.gov.pl.)
Z uwagi na zakończenie budowy linii przed dniem 1 stycznia 1995 r. postępowanie w sprawie legalności obiektu winno być rozpatrywane w trybie art. 37 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.), a to z uwagi na normę intertemporalną zawartą w art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409). Zgodnie z art. 103 ust. 2 tej ustawy, przepisu art. 48 nie stosuje się do obiektów, których budowa została zrealizowana przed dniem wejścia w życie ustawy lub w stosunku do których przed tym dniem zostało wszczęte postępowanie administracyjne. Do takich obiektów stosuje się przepisy dotychczasowe, a więc przepisy ustawy Prawo budowlane z 1974 r. Stosownie do art. 29 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974 r. pozwolenie na budowę uprawnia do rozpoczęcia i wykonywania robót budowlanych. W razie potrzeby w pozwoleniu określa się warunki i wymagania, które powinny być zachowane przy prowadzeniu robót.
Ze znajdującej się w aktach decyzji Nr [...] z dnia [...]r., wydanej przez Wojewódzki Zarząd Rozbudowy Miast i Osiedli Miejskich w K. wynika, że dotyczy ona pozwolenia na budowę linii napowietrznej [...] na terenach położonych m.in. w T., C., T.. Działki skarżącego niewątpliwie leżą na terenie inwestycji, co wynika z porównania map oraz wykazu właścicieli użytkowników gruntów będących załącznikiem do decyzji Naczelnika Miasta i Gminy L. [...] z dnia [...]r. W sprawie nie bez znaczenia jest również fakt, że w dniu [...]r. WZRMiOW w K. działając na podstawie art. 21 ust. 3 Prawa budowlanego z 1974 r., wydał decyzję o zatwierdzeniu planu realizacyjnego budowy linii napowietrznej [...] relacji T. - T.. W myśl natomiast przepisu art. 21 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974 r. podstawą do ustalenia rozwiązań urbanistycznych i architektoniczno-budowlanych w planie realizacyjnym jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego lub wyznaczenie terenów budowlanych na podstawie przepisów o terenach budowlanych w miastach i na wsi.
Plany realizacyjne oraz rozwiązania urbanistyczne i architektoniczno-budowlane projektu podlegają zatwierdzeniu przez właściwy terenowy organ administracji państwowej (ust. 3). Zatwierdzenie planu realizacyjnego traci ważność, jeżeli inwestor nie uzyskał prawa do terenu lub je utracił, albo w ciągu jednego roku od zatwierdzenia tego planu nie wystąpi o pozwolenie na budowę. Termin do wystąpienia o pozwolenie na budowę może być w szczególnie uzasadnionych wypadkach przedłużony (ust. 4). Z powyższych przepisów wynika, że skoro inwestor uzyskał pozwolenie na wykonanie spornej inwestycji ([...]r.), to tym samym musiał dysponować prawem do terenu, gdyż w innym, przypadku utraciłaby ważność decyzja o zatwierdzeniu planu realizacyjnego oraz rozwiązań urbanistyczno- budowlanych. Ta okoliczność również przemawia za uznaniem, że budowa spornych linii nie została wykonana w warunkach samowoli budowlanej.
Zdaniem organu, konieczne jest też stwierdzenie, że obiekty budowlane lub ich części, będące w budowie lub wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy, podlegają przymusowej rozbiórce albo przejęciu na własność Państwa bez odszkodowania i w stanie wolnym od obciążeń, gdy terenowy organ administracji państwowej stopnia powiatowego stwierdzi, że obiekt budowlany lub jego część znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę lub (art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1974 r.) lub powoduje bądź w razie wybudowania spowodowałby niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia (pkt 2 ww. art. 37 ust. 1).
W świetle złożonej przez stronę dokumentacji brak jest podstaw do przyjęcia, że sporne linie wykonane zostały w warunkach samowoli budowlanej, a w konsekwencji nakazania ich rozbiórki. Trudno również dokonać oceny czy inwestycja została zrealizowana zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją i czy wymagane jest wdrożenie postępowania naprawczego w trybie art. 51 ustawy Prawo budowlane. Brak kompletnej dokumentacji projektowej, oraz nieczytelność posiadanych kopii planu przebiegu trasy linii, nie pozwala na właściwe dokonanie oceny prawidłowości jej wykonania. W tej sytuacji, w ocenie organu, można przyjąć, że zostały spełnione przesłanki z art. 105 § 1 kpa o bezprzedmiotowości postępowania.
Od decyzji odwołanie wniósł W.Z..
W uzasadnieniu odwołania podniósł, że podstawą umorzenia niniejszego postępowania jest brak dokumentów opisujących budowę największej linii energetycznej [...] na pd Polski, relacji R.-T. i T.- R. oraz domniemanie, że obiekt został wybudowany prawidłowo.
Bezspornym jest, że Gmina L. na terenie której znajduje się największa linia energetyczna[...]na pd Polski, nie ma żadnych dokumentów, co nie wskazuje na jej legalność. "A" nie przedstawiła wiarygodnych dokumentów budowy linii [...]. W związku z powyższym wniósł o równe traktowanie osoby fizycznej i "A" Jego zdaniem przepisy prawa budowlanego nie powinny pełnić funkcji narzędzia dyskryminacji obywateli.
Jednakże zaskarżoną decyzją odwołania nie uwzględniono. Organ odwoławczy ustalił, że przedmiotowa napowietrzna linia elektroenergetyczna została wybudowana na podstawie decyzji Głównego Architekta Województwa (działającego z upoważnienia Wojewody Katowickiego) z dnia [...]r. nr [...]. Decyzją tą po rozpatrzeniu wniosku "C" z dnia [...]. zostało udzielone pozwolenie na budowę linii napowietrznej [...] relacji T. – T.. Trasę tej linii obrazuje rysunek nr 1 - Przebieg linii w skali 1:25000 zawarty w Projekcie technicznym opracowanym w [...]r. przez "B", Tom I, Zakres opracowania: Część ogólna i plany trasy. Już chociażby z ww. rysunku, mimo jego małej skali, można się zorientować, że przebieg w terenie przedmiotowej linii elektroenergetycznej pokrywa się z jej planowanym projektowo przebiegiem.
Dodatkowo z wykazu właścicieli gruntów, nad którymi przebiega linia elektroenergetyczna [...]. – T. (stanowiącego załącznik do decyzji Naczelnika Miasta i Gminy L. a dnia [...]. nr [...], zezwalającej "C" na wejście w teren nieruchomości wyszczególnionych w "Wykazie właścicieli gruntów" położonych w C. celem budowy linii napowietrznej [...]T. – T. w okresie od [...]r. do [...].) wynika, ze linia ta miała przebiegać m.in. nad działkami o ówczesnych nr [...]itd., co całkowicie obala zarzut, iż linia ta ma obecnie inny przebieg w tym obszarze, niż wynika to z warunków udzielonego pozwolenia na budowę.
Z wykazu wynika ponadto, iż żadna z ww. działek nie była wtedy własnością skarżącego, przez co zrozumiała jest jego niewiedza w zakresie budowy przedmiotowej linii, choć zaskakiwać może tak późne zainteresowanie się legalnością jej powstania.
Zatem odwołanie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z zasadą legalności działania administracji, organy władzy publicznej mogą ingerować w sferę praw i obowiązków stron tylko w przypadkach wskazanych przez prawo i tylko w takim zakresie, w jakim przepisy to przewidują. Stwierdzenie, że brak jest podstaw do wydawania przez organ władczego rozstrzygnięcia w ramach posiadanych uprawnień stanowi przesłankę umorzenia postępowania.
W skardze do sądu administracyjnego W.Z. domagał się uchylenia decyzji organów obydwu instancji i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania, zarzucając naruszenie art. 7 Konstytucji, art. 76 § 1 kpa oraz art. 48, art. 84 ust. 1 pkt 1 i art. 84a ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane.
W uzasadnieniu skarżący wskazał na obowiązki inwestora i właściciela obiektu wynikające z art. 60, 61 i 63 Prawa budowlanego. Tymczasem w niniejszej sprawie właściciel linii nie legitymuje się wiarygodnym prawem do tejże linii przebiegającej przez jego nieruchomości. Brak wymaganych prawem dokumentów winien zatem skutkować nakazem rozbiórki przedmiotowej linii na podstawie art. 48 Prawa budowlanego. Jej istnienie uniemożliwia mu bowiem wydobywanie kruszyw z udokumentowanego złoża na jego nieruchomości.
Nadto, skarżący zarzucił błędne ustalenie, że linia napowietrzna została wybudowana w [...]r. Z protokołu technicznego odbioru tej linii z dnia [...]r. wynika bowiem, że wybudowaną ją w 1983 r. Wadliwie określono też, że linia i słupy znajdują się w zarządzie "A" gdyż podmiot ten wykreślony został Rejestru Przedsiębiorców w dniu [...]r. Błędnie oznaczono również numery jego działek, nie uwzględniając zmian granic i numeracji w wyniku scalenia gruntów na terenie Gminy L..
Wreszcie, skarżący zarzucił naruszenie jego interesu i nierówne traktowanie stron, co spowodowało umorzenie postępowania bez przeprowadzenia kontroli legalności budowy linii i słupów.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Uczestnik postępowania "C" wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Wyjaśnił, że przekazał posiadane dokumenty, co uzasadniało umorzenie postępowania, gdyż ustawa Prawo budowlane z 1974 r. nie zawiera regulacji, zobowiązującej inwestora do przechowywania dokumentacji budowlanej. Wyjaśnił, że w związku z połączeniem podmiotów wstąpił w prawa i obowiązki spółki "A".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest uzasadniona.
Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem prawa materialnego, ani też organy administracji nie naruszyły reguł procedury w stopniu uzasadniającym wznowienie postępowania, bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Wbrew zarzutom skarżącego, w toku postępowania organy podjęły wszelkie kroki celem wyjaśnienia okoliczności sprawy, a mianowicie legalności budowy przedmiotowej linii elektroenergetycznej. Brak podstaw prawnych do kwestionowała ustaleń faktycznych co do legitymowania się przez inwestora pozwoleniem na budowę i zgodności wykonania inwestycji z projektem technicznym. Organ odwoławczy zasadnie wskazał, że wykaz działek wymienionych w załączniku do przywołanej wyżej decyzji w sprawie zezwolenia na wejście w teren nieruchomości, potwierdza przebieg trasy tejże linii i koreluje z mapą, zawartą w projekcie technicznym jako załącznikiem do pozwolenia na budowę.
W aktach sprawy znajdują się też odpisy porozumień z dnia [...]r. z ówczesnymi właścicielami działek nr [...] (A.M.), nr[...] (M.P.), nr [...] (W.S.) i nr [...] (E.D.).
Mimo poszukiwania dokumentacji budowlanej w archiwach państwowych, nie została ona odnaleziona. Jednakże przekazane przez uczestnika postępowania jako następcy prawnego inwestora kopie dokumentów, wymienionych w motywach decyzji organów obydwu instancji pozwalały na przyjęcie, że przedmiotowa budowa była realizowana na podstawie i zgodnie z udzielonym pozwoleniem. Organy nadzoru budowlanego opierając się na odpisach dokumentacji budowlanej, nie naruszyły art. 76 § 2 kpa. Zgodnie z art. 75 § 1 kpa, jako dowód można dopuścić wszystko, co nie jest sprzeczne z prawem. Organy nadzoru budowlanego w ramach kompetencji przyznanych w art. 84 Prawa budowlanego z 1994 r. (obecnie Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 ze zm.), nie są władne do podważania zgodności z prawem wydanych w odrębnych postępowaniach decyzji, dotyczących realizacji przedmiotowej inwestycji, a więc badania, czy była ona zgodna z planem miejscowym i inwestor legitymował się prawem wejścia w teren nieruchomości.
Decyzja o pozwoleniu na budowę może być wzruszona jedynie w odrębnych trybach nadzwyczajnych. Ustawa – Prawo budowlane z 1974 r. wyżej powołana, nie zawierała też regulacji analogicznej do art. 60, 63 i 65 Prawa budowlanego z 1994 r. Nie można zatem obarczać następcę prawnego inwestora skutkami nieprzechowywania archiwalnej dokumentacji budowlanej. Skarżący w toku postępowania nie podnosił też, aby odpisy dokumentacji zostały podrobione, czy przerobione. Wskazywał jedynie na brak oryginałów dokumentów. Z tego faktu nie można jednak uczynić następcy prawnemu inwestora żadnych zarzutów, a w szczególności ferować pogląd, że brak było wymaganego pozwolenia na budowę spornej linii, a jej trasa nie została zaprojektowana nad działkami skarżącego. Jest też poza sporem, że w okresie budowy spornej linii, tj. w latach [...], skarżący nie był właścicielem żadnej z tych działek. Fakt, że istnienie tej linii uniemożliwia skarżącemu wykonywanie prawa własności poprzez wydobywanie kruszyw ze złoża na jego nieruchomości, nie ma znaczenia dla oceny legalności wykonanych robót.
W żadnym wypadku w niniejszej sprawie nie miałby też zastosowania tryb z art. 48 Prawa budowlanego z 1974 r., a to z uwagi na normę intertemporalną zawartą w art. 103 ust. 2 tej ustawy.
Jednak wobec prawidłowych ustaleń organów nadzoru budowlanego, że inwestor legitymował się pozwoleniem na budowę, brak było podstaw do wdrożenia postępowania z art. 37 ustawy z 1974 r. Przepisy ustawy z 1994 r. miałyby jednak zastosowanie w razie stwierdzenia, że trasa linii energetycznej przebiega inaczej, niż została zaprojektowana. Wówczas istotne odstępstwo od udzielonego pozwolenia na budowę podlegałoby trybowi z art. 50-51 ustawy z 1994. Jednak w świetle ustaleń organu odwoławczego brak podstaw do przyjęcia, że w trakcie realizacji robót doszło do zmiany trasy linii. W szczególności, chodzi o sytuację, w której sporna linia nie zostałaby zaprojektowana nad działkami skarżącego nr [...], położonymi w C. – P..
Jednak taki stan rzeczy nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Bez znaczenia dla wyniku sprawy jest fakt, że organ odwoławczy posłużył się poprzednią numeracją działek (przed podziałem i scaleniem gruntów). Skarżący nie kwestionuje bowiem faktu, że ówczesne oznaczenie działek z lat [...], odpowiada aktualnej ewidencji.
Zdaniem sądu administracyjnego, żądania skarżącego wzajemnie się wykluczają. O ile bowiem utrzymuje, że z uwagi na brak oryginałów dokumentacji, przedmiotowa linia została zrealizowana bez wymaganego pozwolenia na budowę, wyklucza to żądanie zbadania zgodności inwestycji w zakresie jej trasy pozwoleniem na budowę. Faktem jest, że organ I instancji błędnie określił okres budowy przedmiotowej linii na rok [...], gdyż jej odbiór nastąpił dopiero w [...] r., lecz uchybienie to nie mogło mieć żadnego istotnego wpływu na wynik sprawy. Podobnie, jako nieistotne należy uznać wadliwe oznaczenie właściciela sieci. Jak wyjaśnił uczestnik postępowania, przekształcenia spółek nastąpiły w toku postępowania administracyjnego. Stąd też organ I instancji w uzasadnieniu decyzji posługiwał się oznaczeniami tego podmiotu w dacie podejmowania poszczególnych czynności w postępowaniu wyjaśniającym.
Umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego (art. 105 § 1 kpa) było zaś wynikiem ustalenia, że inwestor legitymował się wymaganym pozwoleniem na budowę i zaprojektowana linia przebiegała nad działkami, których obecnie skarżący jest właścicielem. Organy nadzoru budowlanego przeprowadziły należycie postępowanie wyjaśniające w zakresie legalności budowy, nie naruszając art. 84a ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, w sytuacji braku oryginałów dokumentacji.
Sąd administracyjny nie dopatrzył się naruszenia art. 7 Konstytucji z powodu nierównego traktowania stron. Trudności dowodowe spowodowane są znacznym upływem czasu od realizacji robót i faktem, że skarżący nie był wówczas właścicielem działek, nad którymi przebiega przedmiotowa linia. Nabył on nieruchomości na podstawie umów cywilnoprawnych i znany był mu zapewne ich stan. Godził się zatem z usytuowaniem przedmiotowej linii, nabywając grunty rolne, które obecnie zamierza wykorzystywać w innym celu. Kwestie te muszą jednak pozostawać poza ramami niniejszego postępowania.
Z tych względów nie stwierdzając naruszenia prawa wymienionego w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 tej ustawy.
Odnosząc się zaś do wniosku uczestnika postępowania o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów, wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 200 tej ustawy, zwrot przysługuje jedynie skarżącemu w razie uwzględnienia skargi. Wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga jedynie w orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 209 cyt. ustawy). Z mocy art. 199 ustawy, uczestnik postępowania ponosi zatem koszty we własnym zakresie, a jego wniosek nie podlega rozstrzygnięciu w wyroku oddalającym skargę.
ec