Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 czerwca 2022 r. Burmistrz Miasta U. (dalej jako: strona skarżąca) złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z 26 maja 2022 r., nr SKO.V/428/98/2022, którym organ stwierdził, że Burmistrz Miasta U. w sposób przewlekły prowadzi postępowanie egzekucyjne w sprawie usunięcia odpadów i wyznaczył Burmistrzowi Miasta U. termin do wszczęcia postępowania egzekucyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 - dalej jako: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Natomiast według art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Natomiast zgodnie z art. 50 § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego bądź sądowoadministracyjnego. Jednostka samorządu terytorialnego nie ma w takim postępowaniu legitymacji procesowej strony, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych (por. w szczególności uchwałę 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2003 r., sygn. akt: I OPS 1/03, a także postanowienia WSA w Szczecinie z 20 kwietnia 2022 r., sygn. akt: II SA/Sz 296/22 i z 18 maja 2022 r., sygn. akt: II SA/Sz 351/22).
W związku z tym stwierdzić należało, że Burmistrz Miasta U., który jest organem zobowiązanym do działania w sprawie jako organ administracji I instancji, nie może kwestionować rozstrzygnięcia wydanego w kwestii przewlekłości jego postępowania w tej samej sprawie przez organ wyższego stopnia, tj. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej. W ustawowej roli organu orzekającego nie ma bowiem miejsca na jego własny interes prawny lub obowiązek, nawet gdy w rzeczywistości rozstrzygnięcie to dotyka bezpośrednio lub pośrednio jego praw i obowiązków (por. postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 6 lipca 2009 r., sygn. akt: I SA/Wr 941/09).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.