Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]r. J. S. i T. S. wnieśli, za pośrednictwem Rady Gminy K., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na uchwałę tego organu z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy K. w sprawie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną.
Na mocy powyższej uchwały Rada Gminy K., działając w oparciu o treść art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.
z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej zwanej K.p.a., uznała skargę J. S. i T. S. na działalność Wójta Gminy K. za nieuzasadnioną.
Przekazując skargę Sądowi organ wniósł o jej odrzucenie wskazując na jej niedopuszczalność, albowiem zaskarżona uchwała została podjęta w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 K.p.a., przez co stanowi jedynie czynność informacyjną o sposobie załatwienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 227 K.p.a. przedmiotem tzw. skargi powszechnej może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga tego rodzaju jest zatem szczególnym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, zawierającym zarzut wadliwej działalności organu lub jego pracownika. Uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością faktyczną w postaci zawiadomienia o załatwieniu sprawy, które może być kwestionowane nową skargą wniesioną w tym trybie.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych stronie niezadowolonej z załatwienia skargi opartej na podstawie art. 227 K.p.a. nie przysługuje natomiast skarga do sądu administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania takich skarg, nawet jeżeli zawiadomienie o załatwieniu skargi ma formę uchwały rady gminy (miasta), albowiem sprawy te nie zostały poddane jego kontroli (por. postanowienia: NSA z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09; WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Go 398/08; WSA w Poznaniu z dnia 25 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Po 30/10 -opublikowane na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Sąd administracyjny nie nadzoruje bowiem działalności organów administracyjnych, lecz zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., dokonuje kontroli administracji publicznej, orzekając w sprawach skarg na:
- - decyzje administracyjne,
- - niektóre postanowienia (wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające co do istoty, ponadto wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie),
- - inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
- - pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,
- - akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
- - inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
- - akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sądy administracyjne orzekają również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 P.p.s.a.).
Zainicjowana skargą powszechną ocena sposobu działania organu, jak i jego pracowników, sprowadzająca się do ustalenia prawidłowości i terminowości ich działania oraz zbadania potrzeby podjęcia określonych czynności stanowi wobec tego wewnętrzną sprawę organów. Postępowanie skargowe nie kończy się zaś władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 28 lipca 2008 r., sygn. akt IV SA/Gl 534/08 publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jak wynika z treści zaskarżonej uchwały została ona podjęła po rozpoznaniu skargi J. S. i T. S. w oparciu o regulację zawartą w dziale VIII K.p.a., zatytułowanym "Skargi i wnioski" (art. 221- 240 K.p.a.). Uchwała ta nie daje zatem podstaw do wniesienia na nią skargi do sądu administracyjnego z powodu jej niezgodności z prawem, albowiem jak wskazano w ramach wcześniejszych rozważań, ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów powyższego działu nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Przywołane okoliczności stanowią podstawę do uznania, że skarga J. S. i T. S. jest niedopuszczalna, co obliguje Sąd do jej odrzucenia, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.