Uzasadnienie
I. H. oraz K H., pismem z dnia 30 grudnia 2018 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia K H. na upomnienie numer [...] z [...] r. PINB w P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga wniesiona do sądu - zanim zostanie poddana merytorycznej kontroli - podlega najpierw ocenie pod kątem spełnienia wymogów kwalifikujących ją do rozpoznania. Zgodnie bowiem z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a."), skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Katalog podstaw uzasadniających odrzucenie skargi nie jest katalogiem zamkniętym. Nie budzi wątpliwości Sądu, iż do przesłanek niedopuszczalności zalicza się brak legitymacji skargowej po stronie wnoszącego skargę, w sytuacji, gdy brak tej legitymacji jest ewidentny. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznanej sprawie w odniesieniu do I. H. Istotę legitymacji skargowej wnoszącego skargę stanowi uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli aktów lub czynności organów administracji publicznej przez sąd administracyjny w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem.
Przepis art. 50 § 1 P.p.s.a. przyznaje uprawnienie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego dwóm kategoriom podmiotów: 1) każdemu, kto ma w tym interes prawny, oraz 2) w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz organizacji społecznej jeżeli sprawa mieści się w zakresie jej statutowej działalności i brała ona udział w postępowaniu administracyjnym. Zatem Skarżący, o którym mowa w pierwszym zdaniu art. 50 § 1 P.p.s.a., musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej", rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot nie podporządkowany organizacyjnie temu podmiotowi.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że skarżąca I. H. nie ma interesu prawnego we wniesieniu skargi na skierowane wyłącznie do jej męża, K H. postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia K H. Nie został spełniony również warunek z art. 50 § 2 P.p.s.a., gdyż żaden przepis ustawy nie daje I. H. uprawnienia do wniesienia skargi w niniejszej sprawie.
Mając na względzie powyższe Sąd postanowił orzec jak w sentencji uznając skargę I. H. za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. wobec wykazanego powyżej braku interesu prawnego skarżącej.